Derler ya...
Karadeniz'de yağmur yağmaz, Karadeniz nefes alır.
Ben de o nefesin içinde büyüdüm.
Gözümü açtığımdan beri aynı dağlara baktım. Aynı derenin sesini dinledim. Aynı sis, her sabah evimizin penceresine konuk oldu.
"Ula Larin uyan artık kizum ne uyudun "
yengemin sesi yine beni uyandırmak için konakta yankılandı
gözlerimi sıkıca kapattım
"tamam Ula yenge beş dakika daha"
"Ula beş dakika diye diye öğleni ediysun "
içimden homurdandım
"geliyrum"
Yatağımdan kalkıp pencereye yürüdüm.
Sis yine bütün köyü yutmuştu.
Çam ağaçlarının tepesi bile görünmüyordu.
Derin bir nefes aldım.
Islak toprak kokusu...
En sevdiğim koku.
Üzerime siyah hırkamı geçirip aşağı indim.
merdivenler yine gıcırdıyordu
mutfağa girer girmez mayanın sesi duyuldu
" Ula! güneş senden önce uyandı bugün"
Gözlerimi devirdim
"çok komiksun"
abim çayından bir yudum aldı
"sabahın köründe surat asma
"ne yapayım horozla yarışayımmı"
herkes güldü
Ben hariç
Nare yengem önüme mısır ekmeği koydu
"ye biraz hayde"
"yenge hiç yiyesum yok"
"daha fabrikaya gidecesun yorgun düşersin ye şunu" dediğinde onu haklı bulduğum için yedim
"e hayde ben üstümü giyinup kaçayrum "
maya ya baktım
"yeğenum varmı bir isteğin"
Bana hala demekten nefret ediyordu bana sinirle baktı
"yok Larin"
güldüm abim bana baktı
"abim bende geleyummi tek başına çok yorulmayasun"
"yok be abim Adem abi yardım edeyi bana"
"he tamam abicim" dediğin odama çıkıp
üstümü giyindim ve aşağı inip pikaba bindim ve şirkete sürdüm
Bir çay fabrikası yönetiyorduk ailecek
şirkete geldiğimde Adem abi kapıda bekliyordu
"abim napaysun ha burada çeri niye girmedin "
"Ula iki anahtarla sende kalmış bende seni bekledim "
"abim bende değil o ya eminmisun" dediğimde içeri girmiştik ama tam karşımda biri duruyordu Gürsoyların küçük oğlu Kuzey
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Eline sağlık
Yorum
Yorum bulunamadı.