AKANA: SUDA ERİMİŞ ZAMAN⏳
Bölüm 2•
1. Bölüm: NEHİR ILGAZ'IN LANETİ
Tema:
Fırat’ın ufkunda yükselen güneşin kızıllığı, sanki asırlar öncesinden gelen kanlı bir efsaneyi müjdeliyor gibiydi. Mezopotamya’nın killi, kerpiç kokulu toprakları, üzerinde yürüyen Nehir Ilgaz’ın kaderiyle örtüşen ekşi bir hüzün yayıyordu. Ancak Nehir, o an ne Mezopotamya’nın bağrındaydı ne de bir efsanenin içindeydi. O, hayatının en büyük ihanetiyle yüzleşmek üzere, ıssızlığın ortasında, uçurumun kenarında duruyordu.
On bir yaşındayken anne ve babasını trajik bir trafik kazasında kaybetmişti. O günden beri, Üsküdar Kuzguncuk’un eski, iki katlı ahşap evinde amcası Kamil’in yanında kalıyordu. Amcası, masumiyetle donanmış bu yetim kızı severdi belki, ama yengesi Sibel ve kuzeni Seray, onun hayatını cehenneme çevirmek için and içmiş gibilerdi. Eziyet, işkence, açlık… Saf kalbiyle ne söylenirse yapan Nehir, sesini çıkaramıyor, bu zulmün içinde günden güne kavruluyordu. Sığınabileceği tek bir dostu vardı: Lale. Onun tüm dostane uyarılarına rağmen, Nehir’in saf yüreği sevgiye o kadar açtı ki, tehlike çanlarını duymuyordu.
Tüm bu zorluklara rağmen Nehir, zekasıyla etrafına ışık saçıyordu. Okuldaki zorbalıklara, evdeki baskılara rağmen pes etmemiş, yetenekleriyle İstanbul Tıp Fakültesi’ni kazanmıştı. Üniversite ikinci sınıfa geldiğinde ise hayatına Kerem Aksoy girdi. Sarışın, ela gözlü bu adam, Nehir’in karanlık dünyasında adeta bir kurtarıcı gibi belirmişti. Onu deli gibi sevdiğine, aralarındaki bağın her şeyden güçlü olduğuna içtenlikle inanıyordu. Kerem’in iki yüzlü bir avcı olduğunu, sadece babasının sakladığı ve ancak Nehir’in çözebileceği bir şifreyle ulaşılabilecek beş milyon dolarlık servetin peşinden koştuğunu bilmiyordu. Kuzeni Seray’la aralarındaki gizli ilişkiyi, yengesiyle kurdukları hain ittifakı ve saf kalbinin derinliklerinde saklı sevgiye çekinmeden ihanet ettiklerini hayal bile edemiyordu.
Kırılma noktası 10 Ekim’de yaşandı. Nehir, babasından kalan zihinsel mirası çözmüş ve paranın izini bulmuştu. Yengesi Sibel, amcasının yanında melek maskesi takıyor, ancak amcası evden uzaklaşır uzaklaşmaz Nehir’i sefil bir odaya hapsedip önüne kuru ekmek atıyordu. Kerem, bu çaresizlik anını fırsat bilerek genç kızın aklını çelmeye başladı:
“Nehir gözlüm benim, canım... Artık orada bir sığıntı gibi yaşayamazsın. Paranı alalım, kendimize mütevazı bir ev tutup hayatımızı yaşayalım. Evleniriz, okulumuzu bitiririz. Rahat rahat, özgürce beraber oluruz.”
Nehir düşündü. Ela gözlü sevgilisinin tatlı vaatlerine tutunmak istiyordu.
“Tamam sevgilim, gidelim seninle yeni bir hayata başlayalım. Hesap cüzdanı bende, gidip bankaya onay vermem gerekiyor. Parayı çekelim ve evlenelim. Ben seninle bir geleceğim olsun, dilediğimce gözlerine bakabileyim istiyorum.”
Kerem, içindeki karanlık zafer çığlığını saklayarak saf sevgilisine sarıldı.
Yağmurlu ve kasvetli bir gündü. Kerem’in arabasıyla bankaya gittiler. Beş milyon doları çekip ağır bir çantaya doldurdular. Arabaya bindiklerinde Kerem, sahte bir şefkatle Nehir’e döndü:
“Artık kurtulduk sevgilim. Hayatını yaşayacaksın. Seninle yepyeni bir sayfaya başlıyoruz.”
Nehir mutluluktan havaya uçarken, Kerem zihnindeki sinsi planın son hamlesine hazırlanıyordu. Hava iyice kararmıştı. Arabayı İstanbul’un en ıssız noktalarından birine, Silivri açıklarındaki dik kayalıklara sürdü. Rüzgarın hırçınca dövdüğü uçurumun tepesine geldiklerinde Nehir’in içini derin bir huzursuzluk kapladı:
“Kerem, neden bu kayalığın tepesine geldik? Burası çok ıssız... Geri dönelim, ne olur.”
“Hayır güzelim. Baş başa kalalım, kutlayalım diye getirdim.”
Nehir’in üzerinde kot pantolonu ve basit bir beyaz tişört vardı; küt kesim saçları rüzgarda savruluyordu. Kerem emniyet kemerini çözüp Nehir’in bacağına dokunmaya başladı.
“Artık kaçtığımıza göre birlikte olabiliriz, değil mi sevgilim?”
“Sen ne diyorsun Kerem? Evlenmeden olmaz dedim sana kaç kere.”
Kerem, maskesini çıkarıp gerçek yüzünü sergiledi:
“Parayı aldık işte! Daha ne kadar saklayacaksın kendini? Benim olacaksın diyorum, o kadar!”
“Hayır Kerem, korkutma beni! Ben böyle bir şey istemiyorum!”
“Yeme beni Nehir! Bana nasıl tapacak gibi aşık olduğunu biliyorum,” diyerek aniden üzerine çullandı. Tişörtünü acımasızca yırttı, onu zorla arzularına alet etmeye çalıştı.
Nehir dehşet içinde çırpındı. Kerem ise nefret saçan sözleriyle devam etti: “Bırak beni hayvan!” çığlıklarına kulak asmadı.
“Aptal kız, zorlama işte! Paranı aldık. Yengen ve Seray’la bölüşeceğiz bu serveti. Ne sanıyordun? Senin gibi zavallı, sığıntı bir kızı gerçekten seveceğimi mi? Çırpınma, istediğimi alayım; sen yoluna, ben yoluma…” diyerek kaba ve iğrenç bir tavırla genç kızın boynuna yöneldi.
Nehir, duyduğu ağır gerçeklerle derin bir yıkım yaşadı. İçindeki kırgınlık yerini devasa bir öfkeye bıraktı. Son bir gayretle bacağını Kerem’in bacak arasına sertçe geçirdi. Adam acıyla kıvranırken arabanın kapısını açıp dışarı fırladı. Bagaja koştu, içi para dolu çantayı kavradı ve uçurumun en uç noktasına doğru koştu. Kaçacak başka bir yeri yoktu; arkası dipsiz bir uçurum, uçurumun altı ise çalkantılı, karanlık bir denizdi.
Kerem inleyerek arabadan dışarı fırladı:
“Nehir, ne yapıyorsun güzelim? Yapma... Hadi ver o çantayı. Tamam, dokunmayacağım sana, söz!”
“Sus be pislik herif! Meğer iki yüzlü bir canavarmışsın. Seni sevdim ben, çok sevdim... Ama sen beni sırtımdan vuracak kadar alçakmışsın. Her şey bu lanet para içinmiş, değil mi? Ama bu paraya asla sahip olamayacaksınız! Beni nasıl kandırdıysanız, siz de öyle perişan olacaksınız!”
“Nehir, geliyorum bak, saçmalama! Parayı ver, yoksa öldürürüm seni!”
“Merak etme, öleceğim zaten! Ama bu parayla beraber! Şu anda göğe doğru yalvarıyorum: Öyle bir şey olsun ki, bana yaptıklarınız, zulmünüz, hayatını işkenceye çevirdiğiniz bu yetim kızın laneti üzerinize çöksün! Bana yaşattıklarınızın bin beterini çekin! Bütün dünya, bütün gökler duysun; ben Nehir Ilgaz, saf bir kızın laneti sonsuza dek sizin üzerinize doğsun!”
Nehir, elindeki ağır çantayı karanlık deniz boşluğuna bıraktı. Kerem, dehşet içinde “HAYIRRR!” diye bağırdı.
Genç kız kollarını iki yana açtı.
“Allah senin belanı verecek şerefsiz…”
Bu son sözlerle kendini kayalıklardan aşağı, hırçın dalgaların kucağına bıraktı. Kalbi kırıktı. O sadece sevmişti; çevresindeki herkesi içtenlikle kucaklamış, iyilikten başka bir şey yapmamıştı. Ancak etrafındaki herkes onu ve hayallerini bir para uğruna hiçe saymıştı. Şimdi geride ne para kalmıştı, ne de Nehir…
Peki, Nehir Ilgaz’ın bu feryadı, o saf kalbin uçurumun kenarında göğe savurduğu son ah, karşılık bulacak mıydı? Nehir yaşayacak mıydı, yoksa sular bu masum kızın hikayesini Mezopotamya’nın kadim efsaneleri gibi bağrına mı basacaktı?
Silivri’nin hırçın dalgaları, Nehir’in bedenini gecenin karanlığında sürükleyip soğuk kumsala fırlattığında deniz aniden durulmuştu. Ancak bu düşüş bir son değil, kadim bir uyanışın başlangıcıydı. Asırlar önce Fırat’ın girdabında cezalandırılan Akana’nın ruhu, Nehir’in son nefesinde bu bedene çekilmiş ve günümüz dünyasına sürüklenmişti.
Fakat Nehir’in uçurumdan atlayışı ve Akana’nın ruhunun bu bedene geçişi ağır bir bedelle gerçekleşmişti. Zamanında intikam arzusuna yenik düştüğü için nehir tarafından cezalandırılan Akana; ne geçmişteki o kanlı katliamı, ne Tunga’ya olan öfkesini ne de öz kimliğini hatırlıyordu. En önemlisi, sulara hükmeden o devasa mistik gücü tamamen sönüp gitmişti. Artık gözlerinden o parlak mavi ışık saçılmıyor, bedeninden hiçbir büyü frekansı yayılmıyordu.
Sabahın ilk ışıklarında onu kumsalda baygın halde bulan kişi Tuna oldu.
Tuna, yani ilk çağlardan beri ruh emerek yaşamını sürdüren ve gerçek kimliğini gizleyen ölümsüz Tunga, sahil kenarında tek başına yürürken ıslak kıyafetleri içinde hareketsiz yatan bu kızı fark etti. Eğilip onu kucağına aldığında zihninde hiçbir şüphe belirmedi. Çünkü Akana tüm gücünü kaybettiği için Tuna, karşısındaki kızın asırlar önce peşinde koştuğu, ruhunu arzulamak uğruna tüm bir köyü yok ettiği o efsanevi kadın olduğunu anlayamadı. Onu sadece kazayla denize düşmüş, çaresiz ve sıradan bir ölümlü sanarak kucağında taşıyıp evine götürdü.
İşin en büyük ironisi işte burada başlıyordu: Yüzyıllardır açlıkla aradığı o büyük gücün sahibi Akana, şimdi tüm kudretinden arınmış ve hafızasını kaybetmiş halde kadim düşmanı Tunga’nın kolları arasındaydı. Tuna, hayatını kurtardığı bu masum kızın gerçekte kim olduğunu bilmeden ona yardım ederken; kader, ikisi için de karanlık ve henüz bilmedikleri yepyeni bir sayfa açıyordu.
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları