Yanlış hedef

Aras Koral

🌷₊˚⊹🎀⊹˚₊🌷

Belki hayatımın en yanlış hatasını yaptım derken...

Ya o kız hayatımdaki tek doğru kişiyse

Siyah spor arabanın deri koltuğuna kurulur kurulmaz İlay, kapıyı biraz gürültüyle kapattı. Çantasını kucağına çekip kollarını göğsünde birleştirdi, yanakları öfkeden kızarmıştı.

Öfkelenince bile ayrı tatlı oğlum...

Sürücü koltuğuna geçip motoru çalıştırdım. Gaza hafifçe bastığımda araba kükreyerek kafenin önünden fırladı. Dikiz aynasından kafedeki kızların hâlâ arkamızdan ağızları açık baktığını görebiliyordun.

"Aferin Koral Beyciğim!" dedi İlay, sesini alaycı bir tona bürüyerek. "Gerçekten tebrik ederim! Okuldaki ilk günümdü ya, ilk günüm! Kızların yanında rezil etmedin, adeta üzerimden silindirle geçtin. Melis’le Aslı şu an benim kesinlikle bir mafya tarafından kaçırıldığıma ve organ ticaretine kurban gideceğime yemin edebilirler!"

"Organ ticaretine kurban gidecek olsan, o kadar çeneyi çekmek yerine seni ilk günden birine bağışlardım fıstık yeşili. Dua et ki sabırlı adamım."

"Aman ne sabır, ne sabır!" dedi İlay gözlerini devirerek. "Adam kafeye 'Terminatör' gibi girdi ya! 'Saat üç, gidiyoruz' ne demek Koral Bey? Ben senin emrindeki korumalardan biri miyim? Kızlarla iki dakika soğuk kahve içip gıybet yapacaktık, burnumuzdan getirdin!"

" Bir zahmet yapma sende"

" Sanane ya sen kimsin bana emir veriyorsun valla atlarım camdan"

" Tehtide bak nasıl atlayacaksın acaba papatya"

" Camı açıcam ilk..."

" Tamam sus İlay"

" Gıcık pislik lafımı bölmesene"

" Boş konuşuyorsun İlay."

" Kendine bak sen bikere odun"

" Ya sabır... Başıma nasıl bir bela aldım ben lan"

" Yav bakın şimdi Koral beyciğim siz beni bırakın unutalım gitsin"

" Olmaz"

" Neden ya"

" Çenen düşük İlay"

" Yoo hakkım yeniliyor şuan"

Kırmızı ışıkta durduğumda başımı yavaşça ona doğru çevirdim. Gözlüğümü çıkarıp torpidonun üzerine bıraktım. Siyah takımımla, arabanın dar alanında tamamen onun üzerine doğru eğildim. İlay lafını bitiremeden nefesini tuttu, sırtı koltuğa iyice yapıştı.

"Beni dinle İlay," dedim, sesim fısıltı kadar yakın ama bir o kadar da tehlikeli bir ton alarak. "Ben sana sabah ne dedim? 'Saate uyacaksın' dedim. Sen ne yaptın? Kafede kızlarla oturup bütün dikkatleri üzerine çektin. Üzerindeki o bluzla, o halinle... Sokaktan geçen herkesin gözü senin üzerindeydi."

İlay’ın gözleri bir an şaşkınlıkla açıldı. Yanaklarına hafif bir kızıllık oturdu ama çenesini dikleştirmekten geri durmadı. "Ne varmış üzerimde? Gayet şık, üniversiteli bir kadın büstiyeri! Hem sana ne benim ne giydiğimden, kimi çektiğimden? Kıskandın mı yoksa Koral Beyciğim?"

Gözlerinin içine kilitlendim. Dudaklarımın kenarı çok hafifçe yukarı kıvrıldı ama yüzümdeki o sert ifadeyi bozmadım.

"Kıskanmak mı?" dedim derinden gelen bir sesle. "Koral ailesinin lügatında kıskançlık yoktur İlay. Sadece... 'korumak' vardır. Ve şu an benim korumam altındaysan, o bakışların hiçbirine izin vermem."