Yanlış hedef

Silinmez🎼

Malikanenin o devasa, çift kanatlı ağır ahşap kapısı gürültüyle açıldığında salondaki bütün hava bir anda ağırlaştı. İçeriye; omuzlarında siyah paltosu, elinde bastonu ve tıpkı Aras gibi buzul bakışlarıyla Orhan Koral girdi. Koral ailesinin o sert, kuralcı ve dediği dedik efsanevi lideri...

Aras, salondaki koltukta oturmuş elindeki dosyaları incelerken babasının gelişini görünce ağır ağır ayağa kalktı. Tam o esnada İlay, üzerinde yine o papatyalı pijama takımı, ayağındaki tüylü çoraplar ve elinde yarısı yenmiş bir elmayla mutfaktan salona daldı.

"Koral Beyciğim! Mutfaktaki aşçıya söyledim ama sana da söyleyeyim, bu elmanın tatlılığı aynı sen..."

İlay lafını bitiremeden salondaki yabancı adamı fark edip zınk diye durdu.

" Abo... bu kim gı" dedi İlay

Orhan Koral, bastonuna dayanıp gözlerini kıstı. Bakışlarını İlay’ın üzerindeki papatyalı pijamalara, saçındaki dağınık topuza ve eline dikti. Yüzündeki ifade adeta bir felaketin habercisi gibiydi.

"Aras..." dedi Orhan Bey, sesi salonda gürleyerek. "Kim bu kız? Bu çatının altında bu kılıkta ne işi var?"

" Benim kılığımda ne varmış pardon gayet de güzel" dedi İlay

Aras ise istifini bozmadan, soğukkanlılıkla öne çıktı. Sesine o sert ve duygusuz maskesini geri taktı: "Geçici bir durum baba. Yüzümü gördü, bir yanlışlık oldu. İşi çözüp göndereceğim."

Orhan Koral bastonunu yere vurdu. Salondaki korumalar bile yerinde sıçradı.

"Ne demek 'yanlışlık oldu'?! Ne demek 'gönderileceksin'?!" diye bağırdı Orhan Bey, gözlerini oğluna dikerek. "Benim oğlumun evinde, aynı çatı altında bir kadın varsa o kadın bu aileye girer! Koral soyadında 'yanlışlıkla evde kalan kadın' diye bir şey olamaz! Madem bu kız bu eve girdi, bu adamın yüzünü gördü... Evleneceksiniz!"

Aras’ın kaşları çatıldı. "Baba saçmalama, öyle bir şey olmayacak—"

"Ne evliliği ya ?!" 

"Ben kararımı verdim!" dedi Orhan Bey kestirip atarak. "Haftaya düğün var!"

" Hey ! ben essek başı miyim burada kime diyorum!?" 

"Evleneceksin bitti!" 

Sessizlik salona bir bomba gibi düşmüşken İlay elindeki elmayı tabağa bıraktı. Şaşkınlıktan kocamanca açılmış gözleriyle bir Orhan Bey’e, bir Aras’a baktı. Ardından ellerini beline koyup kıkırdamaya başladı.

"Pardon da..." dedi İlay, Orhan Bey’e doğru bir adım atıp işaret parmağını sallayarak. "Amca siz ailecek çok mu aşiret dizisi izliyorsunuz acaba? 'Aynı çatıda kaldı, nikahı basacağız' ne demek ya?! Töre dizisi seti mi burası?"

Orhan Bey hayatında ilk defa böyle bir tepkiyle karşılaşmış gibi kaşlarını çatıp kıza baktı. "Sen benimle nasıl böyle konuşursun kızım?"

"Bayağı konuşurum valla!" dedi İlay çenesini dikleştirerek. "Beni buraya zorla getiren senin bu buzdağı oğlun! Ben üniversiteye giden, geleceği olan bir insanım! Ne evlenmesi? 'Geldik, gördük, nikahı bastık'... Oldu canım! Başka bir arzunuz? Bohçamı da alıp geleyim isterseniz haftaya!"