Karanlık Lise 2: Siyah Taç

"onun için dünyayı yakmaya söz vermiştim... şimdi o dünyanın küllerinde kendi tahtımı kuruyorum." lise koridorlarında sadece hayatta kalmaya çalışan, vampirlerden köşe bucak kaçan o sıradan kız öldü. ben gece... melez kraliçe. babam vladimir'in kanlı tahtına oturduğum gün insanlığımı da o soğuk obsidyen taşlara gömdüm. bütün konsey önümde diz çöküyo, kurt sürüsü zihnimdeki tek bi emirle harekete geçiyo ama bunların hiçbiri umrumda değil. çünkü ares... benim için ruhunu şeytana satan, o ukala, buz gibi çocuk, kadim bi zehrin pençesinde derin bi uykuda. onu uyandıramıyorum. ares'i geri getirmek için panzehiri bulmak zorundayım. ama bu arayış, gölge zirve'nin en karanlık sırlarını ortaya çıkarıcak. yer altındaki asırlık lahitler kırılıp, "ilk kanlar" uykularından uyandığında... herkes benim içimdeki o gerçek karanlıkla tanışıcak. sorun şu ki; ares uyandığında... karşısında o aşık olduğu masum kızı mı bulucak, yoksa acımasız bi canavarı mı?