Blue Lock Without Football
Bölüm 2•
Bölüm 2: Canavarla Dans Etmek
Tema:
- KONUŞSANA LAN! DİLİNİ Mİ YUTTUN UCUBE?! AHAHAHAHAHAHAHHH!!!!!!
Isagi'nin burnundan kanlar fışkırıyordu. Bachira saçlarından tutup kafasını kendi göz hizasına getirerek fısıldadı:
- Canın mı acıyor? Korkuyor musun? Korkuyu hissedebiliyor musun? Korku bir insana her şeyi yaptırabilir. Acı da en iyi öğretmendir.
Isagi dondu. Beyninde yine Bachira'nın sesi yankılandı:
"Canın acıdı mı Bachira?! İyi misin?!"
"Evet, canım biraz acıdı Isagi. Ama canavar bana bir keresinde şöyle demişti: Korku bir insana her şeyi yaptırabilir. Acı da en iyi öğretmendir. Onlar sadece sana yardım etmeye çalışıyor..."
- İnsanlara yardım etmek çok mu hoşuna gidiyor Bachira?
Bachira bir anlığına duraksadı. Yumruklarını sıktı, ki biriyle Isagi'nin lacivert saçlarını tutuyordu. Isagi acıyı umursamadan konuşmaya devam etti:
- İnsanların canına kastederek, hatta alarak onlara yardımcı olduğunu mu sanıyorsun sen? Ne kadar sığ, ne kadar avamsın!
Sığ?! Avam?!
- Bu ne cüret?! Seni 15 dakikada yeryüzünden silmek hiç de zor değil, küstah or*spu çocuğu! Kutabare! (jpn. S*ktir git!)
- Sil o halde sıkıysa, serseri!
Serseri?
Bachira'nın yumruğu titreyiverdi. Isagi'yi duvara sıkıştırıp boğazlamaya başladı.
- KÜSTAH! Seni yeryüzünden silmemi mi istiyorsun? GERÇEKTEN İSTİYORSUN ÖYLE Mİ?! GEBER! GEBEER!!! GEBER S*KTİĞİMİN MALI! GEBEEEEEEERRRRRR!!!!!!!!!!!!!
Isagi'nin ağzından köpükler saçılmaya başladı. Nefes alışverişi düzensizleşti. Boğulmak üzereydi. Sonra birden...
Yapboz parçaları birleşti.
Cebinden çıkardığı 50 yeni havaya fırlattı. Bachira'nın koca gözleri fal taşı gibi açıldı, kafayı sıyırmış olduğunun bir göstergesi olan yamuk yumuk ve girdap benzeri gözbebekleri dehşetle büyüyüp metal paraya kilitlendi. Isagi'nin boğazını bıraktı. Hipnotize olmuş gibi paranın hareketlerini dikkatlice izledi ve onu havada yakaladı!
- Para ha?
Parayı avucunda atıp tutarken sinsice sırıttı Bachira.
- Para ha? Beni parayla aldatabileceğini mi düşündün, küçük bebek?
Isagi gözlerini Bachira'ya ve elindeki bozuk paraya dikti. Bachira kıkırdayıp dil çıkarttı:
- Doğru düşünmüşsün küçük bebek. Eee, ne istiyorsun şimdi bizden bunun karşılığında?
- Benimle futbol oynayın.
Isagi voleybol topunu Bachira'nın ayağının dibine yuvarladı. Bachira'nın sinsi sırıtışı soldu, boş boş bir Isagi'ye, bir topa baktı. Sivri burun makoseniyle şöyle bir dokundu topa. Top hareket ettikçe Bachira da bundan zevk almaya, yüzüne egoist ve sadist karışımı bir sırıtış yerleşmeye başladı.
- Bu... Bu ne lan?! Bir tür büyü mü bu?! Hahaha... AHAHAHAH! ÇOK İYİYMİŞ! Rensuke, sen de denesene şunu!
- Vay anasını! Sabaha kadar tekmeleyebilirim ulan!
- Top elle oynanmıyor muydu reis, diye sordu Chigiri bıkkın bıkkın.
- S*ktiret lan eli! Bak nasıl da yuvarlanıyor! Lan Mavi Boncuk! Bu ne böyle? Kimsin sen?!
- Ben Isagi Yoichi, dedi Isagi meydan okurcasına. "O bayıldığınız ayak oyununa ise futbol deniyor. Şimdi benimle oynayacak mısınız, yoksa bana meydan okuyamayacak kadar korkak mısınız? Eğer yenerseniz 500 yen peşin alırsınız!
- Çok gıcık kaptım sana "Yoichi", dedi Bachira ani bir duygu değişimi ve öfkeyle. "Burada emirleri ben veririm. Ve emrediyorum beyler, bu herifi yeneceğiz. Derhal! O 500 YENİ İSTİYORUM!
Kunigami sert bir asker selamı çaktı:
- Emredersin patron! Portakal gibi soyacağım bu salağı!
Chigiri ise göz devirdi:
- Bizi yine hangi b*k çukuruna soktuğunu bilmiyorum reis, ama yine de 500 yen kulağa hoş geliyor.
Isagi ise gülümseyip içinden şöyle geçirdi:
- Bu herifler tamamen kafayı yemiş...
...
- Kurallar basit beyler, dedi Isagi topu ayağında sektirirken. "Topa elle müdahale yok. 10 dakika içerisinde karşı tarafın kalesine yani alanına en çok gol atan 500 yeni alır. Ama kaybederseniz para bende kalır. Hazırsanız...
Elleri belinde, her an Isagi'yi tırın altına fırlatacak gibi duran Kunigami, kollarıyla esneyen Chigiri ve ürkütücü ürkütücü boynunu kütürdeten Bachira aynı anda ofladı. Isagi devam etti:
- Top sizde. Başlayabilirsi-
KIZIL BİR ŞİMŞEK ÇAKTI!
Chigiri topu kapmış rüzgar gibi esiyordu. Isagi yere yuvarlanmıştı, elmacık kemiği birazcık sürtülmüştü. Yapboz parçaları havada uçuşmaya başladı. Orijinal evrendeki Chigiri'nin deli hızı geldi aklına. Üstüne üstlük bu evrende futbolcu olmadığı için onu durdurabilecek tek şey olan o sakatlık hiç yaşanmamıştı. Bu da onu sürat konusunda yenilmez yapıyordu. İşi zordu Isagi'nin...
Chigiri o "sahada" (duvarları çürüklerle dolu, çetenin arada gelip takıldıkları terk edilmiş arazi) koşarken hayatında ilk kez tattığı bir haz almıştı. Rüzgarın yüzünü okşayışı, saçlarının savruluşu, top ayağını yalarkenki o tuhaf his... Kendini uçsuz bucaksız bir ovada dörtnala koşan vahşi bir at gibi hissediyordu.
- Burada bu absürt, yuvarlak şeyin peşinde koşmak... Polislerden kaçmaktan daha güzel hissettiriyor!
Sonra birden gülümsemesi soldu. Çünkü topla ne yapması gerektiğini bilmiyordu!
O düşünmeye çalışırken Isagi, fırsattan istifade ederek topu çaldı!(M.N.: Isagi yine hırsızlığa soyunmuş eöljkepkqw)
- KUSO!(jpn. Hass*ktir!) NELER OLUYOR SANA HYOMA?!
- Ne yapacağımı bilemedim reis!
Isagi topu deli gibi sürerek kaleye doğru ilerlerken yanında dev bir karaltı belirdi: Kunigami!
Kunigami Isagi'ye dev omzunu bir koydu, Isagi soğuk betonda çuval gibi yuvarlanıp duvara çarptı.
- Öff! O NE BİÇİM OMUZ?!
- Kes lan, vasıfsız bebe!
Yapboz parçaları tekrar göründü. Kunigami'nin silahı ise muazzam fiziğiydi.
Top şimdi Kunigami'ye geçmişti. Kunigami koşarak Isagi'nin kalesine ilerledi. Kalenin tam önüne geldiğinde durdu."Adalet namına" serserilerin yüzünü dağıtmaktan daha büyük bir zevk almıştı top oynamaktan. Gülümsedi. Topa sert bir şut çekti ve...
GOL!!! Isagi 0/1 Çete!!!!
Bachira koşup Kunigami'nin sırtına atladı:
- HOO-HOO!!!! Helal sana Rensuke! Yoichi'nin o s*k cüzdanını boşaltacağız!!!! Böyle devam çetem!!!
Chigiri ise ensesine küçük bir tokat patlattı:
- Bu sefer ben atacağım. Topa dokunanın derisini yüzerim!
- Hass*ktir oradan Prenses!
Isagi onları uzaktan izliyordu. Öfkeyle derin bir nefes alıp verdi. Soğuktan burnu donmuştu. Atkısını geriye attı. Kızgındı, hırslanmış ve kudurmuştu. Futbolun F'sini bile bilmeyen üç mahalle mafyası onu, Futbolun Tanrısı'na nasıl gol atabilirdi? Yenecekti. Onlara kimin daha egoist olduğunu gösterecekti. Daha 6 dakika vardı.
Isagi'nin topu sürmeye başlamasıyla Chigiri ve Kunigami, hemen Isagi'nin üzerine çullandılar. Ama...
PIRRR!
Isagi Metavision'u kullanarak Chigiri ve Kunigami'nin bıraktıkları açığı sezmiş, onları atlatmayı başarmıştı.
- Çok aptalsınız. Hızlı ve güçlüsünüz, ama aptalsınız. (M.N.: Reis ayıp oluyor ya aptal falan)
Artık karşısında sadece ona şok ve nefret içinde bakan, bozulmuş çete reisi Bachira vardı. Deli gibi ensesini kaşıyordu:
- Gelme... Gelme buraya... H-hayır... Lütfen gelme... Böyle olmaması gerekiyordu, diye fısıldadı Bachira. Gerçek şu ki, sol omzu yarı yarıya sakat olduğu ve kolunu yarıdan fazla kaldıramadığı için korkuyordu.
- REİS! TUT ŞU PİSLİĞİ!
- Yaparsın patron! Malum şeyleri önemseme!
- Niye aklına getiriyorsun şimdi Salak Portakal?!
- Şey... Pardon...
Bachira titriyordu. Isagi onun koca kâküllerinin altından akan boncuk boncuk terleri görebiliyordu. Gözbebekleri iyice küçülüp belirsizleşmişti, sol omzu ise çökük ve çarpıktı. Tam o anda şut çekti Isagi.
GOL! Isagi 1/1 Çete!
- Bachira sırtüstü yere kapaklandı. Nefesi kırmızı atkısının altından beyaz bir sis bulutu gibi havaya yükseldi.
- Yapamadım... Ben... Yapamadım... Gol yedik... O p*çten gol yedik...
- Üzülme patron, daha süremiz var!
- Ne süresi lan s*k kafalı Kunigami? 1 dakikadan az kalmış.
- KAPA ÇENENİ CHIGIRI! Teselli veriyoruz burada! Süre yokmuş patron... Ama... Para için üzülüyorsan Yoichi'yi soyabiliriz! Ya da haraca bağlarız? Sen istersen kaçırır donuna kadar alırız!
- Hatta istersen Yoichi'yi saçımla boğabilirim reis.
- EVET! Yoichi'yi asabiliriz! Belki-
Birden sustu. Bachira yerinden doğruldu, gözleri kapkaranlıktı. Yere tükürdü; ki bu tükürüğün içerisinde kan kırmızısı, yumurta akı kıvamında bir şey ve kapkara bir balgam yüzüyordu. Sesi cehennemin dibinden gelmiş bir yaratık gibiydi:
- O 500 yen benim... Bana ait... BENİM! BURASI BENİM ÇÖPLÜĞÜM! BURADA BENİM SÖZÜM GEÇER! BURANIN HAKİMİ BENİM! BURANIN İBLİS KRALI BENİM! BEN!!!!!
Yerde duran topu kaptı. Ve Isagi'nin hayatında görmediği pozisyonlarla dribling yapmaya başladı. Isagi içinden:
- Lan?! Bu herif... Hani futbolu bilmiyordu?! DRIBLING YAPIYOR?! Bekle, o nasıl dribling lan?! Sokak dansıyla top sürmeyi birleştiriyor! Parmak ucunda mı yükseldi o?!
Herkes ona şaşkın şaşkın bakarken Bachira topa bir abandı... "BAM!"
Top çöp kovalarından sekip mahalle bakkalının camını aşağı indirdi!
Bakkal pencereden başını çıkarıp sokağa baktı. Çıkardığı gibi de içeri geri fırlayıp bütün kapı pencereyi 7-8 kez kilitledi.
- YANDIM ANAM! AZRAİL! AZRAİL BU! ŞEREFSİZ HERİF, S*KTİR GİT MAHALLEDEN! POLİS! POLİS YOK MU?!!!
Chigiri endişeyle Bachira'yı çekiştirdi:
- Polis çağıracaklar reis! Topuklayalım!!!
- Ne?! Gol?! GOL NE OLACAK?! PARA NE OLACAK?! YOICHI NE OLACAK?!
Kunigami Bachira'yı pelerininden tutup patates çuvalı gibi omzuna "attı":
- Kaçıyoruz patron. Racon bunu gerektirir.
- BIRAK BENİ RENSUKE! BU S*K KAFAYLA BERABERE Mİ KALACAĞIZ?! TEKRAR OYNAYACAĞIZ ULAN! TEKRAR OYNAYACAĞIZ! O 500 YENİ S*KE S*KE ALACAĞIM SENDEN! S*KE S*KE! ROKUDENASHI!(jpn. Beş para etmez, piç!) KUTABARE! KUSO! YOICHIIIIIIIIII!!!!!!!!
Isagi arkalarından güldü. Bu canavarları futbola bağlamayı başarmıştı!
~2. BÖLÜM SONU~
Omake #2: Olmayan 500 (artık 600) Yeni Nasıl Paylaşırız?
(Çete, "evleri" olan terk edilmiş eski villadadır. Chigiri tırnaklarını törpülüyor, Kunigami dambıl kaldırıyor, Bachira ise Demon Slayer mangası okuyordur.)
Bachira: Beyler. Yarın Yoichi fırıldağından 500 yeni aldığımızda nasıl eşit paylaşacağız biz? Malum, ben 2. sınıftan sonrasını okumadım, çıkarma işleminden sonrası pert.
Kunigami: Valla anne... Ben derste "Dünyaya meteor çarpsa kızları ve sınıfı nasıl kurtarırım" planı yapıyordum...
Chigiri & Bachira: KAFANI S*KEYİM SALAK PORTAKAL!
Chigiri: Yahu beyler, 500 üçe tam bölünmüyor ki? 166,666666... diye gidiyor? O kalan 6'ları ne yapacağız? (M.N.: Hasan'a verin 78 katlı villa yapsın.)
Bachira: 166,666666... mı? PARAMIZ MI ARTIYOR YANİ?!
Chigiri: Mal mısın reis?
Kunigami: Ben hesap yaptım patron! Sen reisimizsin, annemizsin. Sana 200 yen peşin! Chigiri'nin saç kremi var, şampuanı var. Ona da 200! Ben sağ kolum, bana da 200! Alın size adalet!
Bachira: OHA! Dahi misin nesin lan?! İşte benim fedaim!
Chigiri: Kunigami... Salak mısın lan sen?! MATEMATİKSİZ HERİF! 200¥ + 200¥ + 200¥ = 600¥ ediyor gerizekalılar! Olmayan 100 yeni de Yoichi'nin g*tünden mi çıkaracaksın?!
Kunigami: Hmmmmm... O zaman faiz keselim!
Bachira: Ulan Rensuke, bugün senden zekâ fışkırıyor! YOICHI'DEN ALACAĞIMIZ PARA TAM 600 YEN AMK!
Chigiri: Ulan adam ya vermezse? O zaman ne b*k yemeyi düşünüyorsunuz Bay Dahiler Birliği?! Tanrım, ben neden bu ilkel şeytan ve mağara adamıyla aynı çetedeyim?
Bachira: Dert ettiğin şeye bak. KAFASINA SİLAH DAYARIZ! Parayı alınca da vurur; kafatasından vazo, parmak kemiklerinden rüzgar çanı, göğüs kafesinden abajur, kürek kemiğinden askılık yaparız!
(O sırada Isagi evde)
Isagi: Ben niye yarın ölecekmiş gibi hissettim ya? {×~×}
♣
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları