*Yiğit’in Anlatımıyla*
Sabah uyanıp hızlıca hazırlandıktan sonra Yağız ve Ömer Komutanımla birlikte karargâha geçtik. İkisi de halletmesi gereken işler olduğunu söyleyip ayrıldılar. Ben de spor salonuna doğru ilerledim.
İçeri girdiğimde Sıla’yı, alnında boncuk boncuk teriyle kum torbasını yumruklarken gördüm. Onun da gözleri bana dönmüştü zaten. Hemen yanına ilerledim. Biraz konuştuktan sonra ona, kum torbası yerine benimle çalışması yönünde bir teklifte bulundum. İlk reddetse de sonra kabul etti.
Savurduğu yumruklar ve tekmeler çok güçsüzdü. Bilerek bütün gücünü kullanmıyordu. Ya gerçekten yorulmuştu ya da başka bir sebebi vardı. Çünkü az önce o sert yumruklarıyla kum torbasını parçalayan kız gitmişti. Yorulmuş olduğunu varsayarak üstünde çok durmadım.
Sonra aklıma gelen konuyu Sıla’ya anlatmak istedim. Çünkü Sıla’yla ve Deniz’le okul zamanından tanışırdık. Sıla Deniz’le iyi anlaşırdı bildiğim kadarıyla. Hep birlikte görürdüm onları. Sıla insanlarla fazla diyalog kuran, onlara hemen yakınlaşan bir kız değildi. Bir benimle bu kadar iyiydi, bir de Deniz’le.
Deniz’i severdim ama Sıla’nın yeri bende hep başka olmuştur. Hiçbir kız Sıla gibi yer tutmadı hayatımda.
"Sıla." dedim. Yüzüme baktı. Konuşmam için.
"Deniz vardı, hatırladın mı?" dedim.
"Evet." dedi ama kaşları havalandı.
"Bana yazdı. Yanıma gelmek, beni görmek istiyormuş." dedim.
denizinin lafı geçince yumrukları sertleşmişti. şimdi gerçekten Sıla gibi vuruyordu.
Ne dedi? Şaşırdı. Ama gözlerinden bir duygu daha geçti o anda. Sinirlenmiş miydi o?
O anda durduğu için benim yaptığım hareket de ikimizi minderin üzerine sermeye yetmişti. Ama ben Sıla’nın üzerine düşmüştüm. Bu kadar yakın olmamıştık hiç. Sıla’ya, yüzünde gezindim bir süre. Sonra dudaklarına değdi gözlerim. Hemen çektim. Gözlerine baktım. Zaten güzel olduğunu biliyordum ama hiç böyle yakından görmediğim için bu kadar güzel olduklarını yeni fark etmiştim.
"Verseydin adresini." dedi ama sesi sert çıkmıştı.
"Verdim." dedim. "Bu gün yarın geleceğini söyledi."
Gözlerindeki sinir daha da arttı. Beni iterek "İyi." dedi. Sonra saatine bakarak kahvaltıyı bahane edip, oradan benim bir şey dememe müsaade etmeden uzaklaştı. Öylece arkasından bakıp kalmıştım orta yerde.
"Neydi şimdi bu? Neye tavır aldı bu kız?" diyerek söylenmiştim.
Daha sonrasında ben de salondan çıkıp yemekhaneye geçtim. Sabah bir şey yemeden çıktığımız için çok acıkmıştım. Hemen sıraya girip bekledim. Baktığımda bizim timden herkes buradaydı. Kimi masaya geçmiş, kimi sıradaydı. Ama bir tek Sıla yoktu. Kahvaltı diyerek ayrılmamış mıydı yanımdan?
Sonra sıra bana geldi ve kahvaltılardan tabağıma alıp masaya geçtim. Herkes masaya oturduktan bir süre sonra kapıdan Sıla girdi. Hâlâ yüzü gergin duruyordu. Masaya yaklaşıp bizlere baş selamı verdikten sonra oturdu. Ama yüzünden tim de anlamış olacak ki bir sıkıntısı olup olmadığını sordular. Yanında olduklarını belirttiler.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzel olmuş yazarım 🤍🤍
Bayılıyorum bunlara yaa🥹❤️
AYYY HARİKA OLMUS BEBİSS🩷
Yorum
Yorum bulunamadı.