Yüzbaşının yemini ( hem vatana hem sevdiğine )

_Ben Yüzbaşı Yağız Karadağ. 31 yaşındayım._ Bu yaşa kolay gelmedim. Ama tek başıma geldim. Çocukluğum yetimhanelerde, gençliğim ise dağlarda geçti. *Anamı da babamı da 8 yaşımda kaybettim.* Beni büyüten duvarlar ve nöbet tutan komutanlar oldu. Açlığı da tokluğu da, yalnızlığı da omuz omuzayı da orada öğrendim. 18'imde üniformayı giydiğim gün, başka bir ailem oldu: *Vatan.* O günden beri ya sınırdayım ya operasyonda. Soğuk, kar, pusu... Hepsi bana vatanın nefesini hatırlattı. Ama dağların en zoru, göğsümün içindeydi. Çünkü bir gün bir kadına rastladım. Adı: *Yazgı.* Bana evi, sıcaklığı ve "dön" demeyi öğretti. Şimdi iki yemin arasında kaldım. Biri bayrağa, diğeri ona. Biri "öl" diyor, diğeri "yaşa" diyor. _Ben Yağız Karadağ. Yetimhaneden gelen çocuk, dağlarda pişen asker._ _Ve bugün, hayatımın en zor emrini bekliyorum.