Lina’nın anlatımıyla:
2 gün önce
“Hayır baba, böyle bir şey istemiyorum! Mesleğimi kendi istediğim gibi yapmak istiyorum,
Eşref Arslan : Hayır diyorum sana! Lina, tamam artık okudun, avukat oldun. Ama seni saçma sapan insanlarla muhatap edecek değilim. Avukatlığın ne kadar zor bir iş olduğunu biliyor musun sen? Artık avukat ünvanına sahipsin. Koskoca eşref kızı avukat oldu. Ama zaten senin bir isin daha var. Şimdi gelip holdingde çalışabilirsin; benim yanımda, benim gözetimimin altında.”
“Hayır baba, ben avukatım ve avukatlık yapmak istiyorum. Holdingde çalışmak istemiyorum. Kendi paramı kazanmak istiyorum, kendi ayaklarımın üzerinde durmak istiyorum; senin paran olmadan!”
Eşref Arslan: “Bak güzel kızım, tamam madem avukatlık yapmak istiyorsun, bizim holdingin avukatı ol ama yine benimle çalış.”
“Hayır baba, hayır! Böyle bir şey istemiyorum. Holdingde boş boş oturarak avukatlık yapayım diye okumadım ben. Gerçekten yardıma ihtiyacı olan insanlara yardım etmek istiyorum. Kadın haklarını savunmak istiyorum, kadınların yanında olmak istiyorum. Canice katledilen kadınların ve çocukların sesi olmak istiyorum! Ben bunca yıl bu yüzden uğraştım.
Anneme döndüm.
Anne sen de bir şey söylesene! Biliyorsun benim neden avukat olmak istediğimi, neden bu kadar çok çalışıp çabaladığımı... Holdingde boş boş oturayım, sizin saçma sapan ortaklıklarınıza sözleşmeler hazırlayayım diye değil,
Eşref Arslan: Yeter artık! lina, odana çık lütfen! Bu konu burada kapanmıştır,” dedi babam.
Son bir kez anneme doğru baktım. Ağzını açmamış, hiçbir şekilde kızını savunmamıştı zamanında abimi savunmadığı gibi... Sadece babamı sakinleştirmek için uğraşmıştı. Hayal kırıklığı içerisinde odama çıktım.
Ben babamın istediği gibi yapmayacaktım mesleğimi, abim gibi kendi yolumu çizecektim. Hatta... Hatta abimin yanına gidecektim! Evet, ama tabii ki bunu anneme ya da babama söylersem asla izin vermeyeceklerdi.
Hızlıca bir plan yapıp ufak ufak hazırlanmaya başladım. Van için uçak bileti baktım. Abime gideceğimi haber vermedim, onada sürpriz olacaktı.
En erken iki gün içerisine bilet vardı, hemen bileti aldım. Odamın kapısını kilitleyip hızlıca bavullarımı çıkardım. İhtiyacım olabilecek her şeyi bavuluma doldurdum. Annemin ya da çalışanların anlamaması için gardırobumun içerisinde birkaç kıyafet bırakarak her şeyimi topladım. Şöyle odaya baktığımda pek bir şey kalmamıştı, 5 valiz hazırlamıştım.
“Her şeyi aldım mı?” diye düşünürken odamın resmen boşalmış olduğunu gördüm. “Aldım, aldım; her şeyi aldım, kalmadı hiçbir şey,” diye düşünürken aklıma arabam geldi. “Güzel kızım, seni nasıl unuturum?” diyerek odamın kapısını açarak merdivenlerden aşağı indim. Babamla annemin beni görmediğine emin olarak evden dışarı çıktım.
Sessiz olmaya çalışarak kapıdan dışarıya baktım, gözlerim Utku abiyi aradı. Kapıdan dışarı adım atıp sessiz sessiz Utku abiyi arıyordum ki arkamdan birinin yaklaştığını hissettim. Ben arkamı dönmeye kalmadan, "Küçük hanım," diye bir ses duydum. Sesi ilk duyduğumda irkilsem de bu sesin kime ait olduğunu biliyordum: Utku abiye. Ben onu ararken o beni bulmuştu bile. Kollarımı açıp en sevimli halimi yüzüme takınarak "Utku abi!" diyerek ona sarıldım.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzelll
Yorum
Yorum bulunamadı.