*Yağız'ın anlatımıyla*
Timle birlikte teröristlerin geleceği köyün etrafında konumlanmıştık ama hâlâ etrafta kimse gözükmüyordu.
"Murat, Sıla siz benimle gelin. Köyü bir kolaçan edelim. Tim, siz de burada gözlerinizi dört açın."
"Emredersiniz komutanım." diyerek bir ağızdan sesleri doldu kulaklarıma.
Murat'ı ve Sıla'yı alarak köye dikkatli bir şekilde giriş yaptık.
Bir süre sonra karşımıza bir çocuk çıktı. Korku dolu gözlerle bize bakıyordu.
"Korkma aslanım, biz Türk askeriyiz." dedim.
"Bu köye her gün 'Türk askeriyiz' diyerek kaç kişi geliyor biliyor musunuz? Hepsi de köyü yakıp yıkarak gidiyor." dedi.
Şerefsizler Türk askerinin adını kullanarak köylere ve insanlara zarar veriyorlardı. Bizlerden korkmalarını ve nefret etmelerini sağlamaya çalışıyorlardı.
Çocuğa döndüm. Onun boyuna eğildim. "Bak, burada Türk bayrağı var." diyerek omzumu gösterdim. "Biz gerçek Türk askeriyiz. Sen bu bayrağı görmedikçe hiç kimseye inanma." dedim.
Çocuğun gözleri parladı. Bir anda, "Gerçekten siz Türk askerimi siniz? Bizi korumak için mi geldiniz?" dedi heyecanlı heyecanlı.
Başını okşayıp, "Merak etme, biz buradayız. Ama önce sen bize yardımcı ol. Köyün muhtarına götürürmüsün bizi?" dedim.
"Götürüm tabii. Zaten hemen şurası evi. Hadi gelin." diyerek bizi peşine taktı.
Gösterdiği evin bahçesine girdik. Çocuk, "Muhtar amca, muhtar amcaaa!" diye çağırmaya başladı.
Bahçenin içinde bulunan başka bir kapıdan genç bir adam çıktı. "Ne bağırıyorsun lan?" diyerek öfkeli gözlerini çocuğa çevirdi.
Çocuk bir iki adım geri çekilerek, "Asker abiler muhtar amcayı sordular da." dedi çekinerek.
Genç adamın gözleri bizi buldu. Gözlerindeki öfke yerini korkuya bıraktı. "Hoş geldiniz." dedi. Ama hâli tavrı çok tuhaftı. Gözleri değişik bakıyordu.
"Ne için sormuştunuz babamı?" dedi.
Biz cevap veremeden evden 60'lı yaşlarda bir adam çıktı. "Ne oldu Ali? Neden bağırıyorsun?" diyerek sonra gözleri bizi buldu.
"Ooo komutanım, hoş geldiniz. Sefalar getirdiniz." diyerek elimizi sıktı.
"Ben İbrahim, bu köyün muhtarıyım." dedi.
"Yüzbaşı Yağız Karadağ.
Memnun oldum komutanım." dedi.
Sonra içeri seslendi. "Melikee! Melikee!"
İçeriden küçük bir kız koştu geldi. "Buyur baba." dedi. Gözleri bizim üzerimizde dolandı. Sonra Ali'ye baktı.
"Alii, oyun oynamaya mı geldin?"
"Yok Melike. Bak asker abiler geldi. Onları muhtar amcanın yanına getirdim." dedi.
İbrahim amca, "Melike ne oyunu kızım şimdi? Bak asker abilerin gelmiş. Sonra oynarsınız. Şimdi anana söyle, askerlere güzel bir sofra hazırlasın. Açlardır şimdi onlar." diyerek bize döndü.
"Yok İbrahim amca. Yemek yemek için vakit yok. Acil bir konu hakkında konuşmaya geldik." dedim.
"Nedir bu kadar acil olan komutan?" dedi.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
HARİKA OLMUŞŞ 💓💓💓💓💓
Çok güzel yazıyorsun ya kendimi orada gibi hissediyorum okurken. Yüreğine sağlık balımm 🤍🤍
Yorum
Yorum bulunamadı.