*Yazgın'ın Anlatımıyla*
Sabah ard arda basılan zilin ve kapıya vurulan yumruk sesiyle uyandım.
Telefonumdan saate baktım: 7'ye geliyordu.
Hızlıca yataktan kalkıp kapıya doğru ilerledim. O ara Gökçe de uyanmıştı. Elinde beyzbol sopasıyla koştur koştur kapıya geliyordu.
"Elinde ki de ne?" dedim.
"Kapıdaki alacaklı için" dedi.
Sonra kapıyı açtım. Bizim kapının açılışıyla karşı dairenin kapısı da açıldı. Yağız, Ömer ve Yiğit kapıda dikilmiş, şaşkın ve sorgulayıcı gözlerle bize bakıyorlardı.
Elinde valiziyle annem kapının önünde duruyordu.
"Yelda teyze" dedi Gökçe.
O anda annem üzerime atladı. Hem bana vuruyor hem de öfkeyle bağırıyordu:
"Neden mesajlarıma karşılık vermiyorsun ha? Neden bırakıp gittin beni? Başıma neler geldi haberin var mı senin? Ne kadar bencil bir kızsın sen! Her şey senin yüzünden! Her şey!"
Ve oracıkta yığılıp kaldı.
Ben şaşkınlığımdan hiçbir şey yapamamış, söyleyememiştim.
Ömer, Yiğit ve Yağız annemi eve taşımaya yardım ettiler. Gökçe şu an tansiyonunu ölçüyordu.
Ben ise bir köşede durmuş öylece anneme bakıyordum.
Yağız'ın gözleri arada bana dönüyordu, farkındaydım. Ama ona bakacak durumda değildim şu an
Bir süre annemi ayıltmak için uğraştı gökçe
Gözlerini açmıştı ama çok kendinde değilmiş gibiydi. İfadesiz, sabit bana doğru bakıyordu.
O anda Yağız yanıma yaklaştı. Elini koluma koyup "İyi misin?" dedi. Eli bedenime değince içimde farklı bir şey oldu. Tam ağzımı açıp konuşacaktım ki...
Annem yanında bulunan yastığı bana doğru fırlattı. Öfkeyle yerinden kalkıp:
"Sen! Sen nasıl bir insansın? Ben ne hallere düşmüşüm, sen hala burada elin adamlarıyla göz süzüyorsun!" deyip tokat attı.
Tekrar vurmak için elini kaldırmıştı ki Yağız annemin elini tuttu.
Hemen Gökçe'nin sesi geldi: "Yeldaaa teyzeee napıyosun!"
Elim yanağımda öylece kaldım. Yağız önüme geçti.
Gökçe'ye döndü annem: "Sen sus be! Ne karışıyorsun!"
sonra yağıza döndü. Yağız konuşmaya başladı ama kendini sıkıyor gibi bir hali vardı.
"Yelda Hanım, ne yapıyorsunuz? Karşınızdaki küçük bir kız değil. Hem ne yapmış olursa olsun ona vurma hakkına sahip değilsiniz."
"Sen kimsin be! Bırak kolumu!" diyerek kolunu çekti annem.
Sonra bana döndü: "Demek bu yüzden koşa koşa Van'a geldin ha? Bu adam için!"
Sonra Gökçe'ye döndü. Ömer ve Gökçe yan yana duruyordu. Yiğit de yanlarındaydı.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
HARİKAAAAAG
Yorum
Yorum bulunamadı.