*Yazgı'nın anlatımıyla*
Bugün annem öleli 4 gün oldu. İlk günler kafam yerinde olmadığı için ajansın müdürünü arayıp izin alamamıştım. Kendimi biraz toplayıp müdürü aradım. Telefonu açtığında sesi soğuk ve kızgındı.
"Merhabalar müdür bey." diyerek konuşmaya başladım.
"Oo Yazgı hanım, nerelerdesiniz siz? Sonunda aklınıza gelebildik." dedi.
Sakin olmaya çalışarak, "Müdür bey, annemi kaybettim. Halsiz ve bitkin bir durumda olduğum için tahmin edersiniz ki sizleri aramak aklıma gelmedi. Ancak toparlayabildim kendimi. Sizden bir süre daha izin istemek için aramıştım." dedim.
Bir anda sinirlenip bağırarak, "Ne izini be, ne izini? Kovuldun! Burayı babanın çiftliği mi zannettin sen? istediğin zaman gelip istediğin zaman gideceksin. Bir de izin istemek için aramış mış, şuna bak." dedi.
"Müdür bey, size annemi kaybettim diyorum. Siz bana hâlâ neyden bahsediyorsunuz?" dedim.
"Ya bana ne kardeşim? Anneni kaybettiysen kaybettin. Beni ilgilendirmiyor. İkide bir, ikide bir biz sana izin mi vereceğiz?" dedi.
Daha fazla dayanamayarak, "Al işini başına çal tamam mı? Terbiyesiz herif! Allah belanı versin senin. Hiç mi insafın yok, merhametin yok?" diyerek sitem edip telefonu yüzüne kapattım.
"Vicdansız, merhamet yoksunu. Allah belanızı versin." diyerek söylenip yatağıma geri döndüm.
Gökçe sesimi duymuş olacak ki kapımı tıklatarak içeri girdi.
"Canım iyi misin? Sesini duydum da kimdi konuştuğun."
"Ajansın müdürü. 4 günden beri aramadığım için işten çıkarılmışım. Bir de ileri geri konuşuyor hayvan adam." dedim.
"Tamam sakin ol. Sen kendini topla biraz. Zaten çalışacak durumda değilsin şu anda. Kendini biraz topla, o zaman sana yeni bir iş buluruz." dedi.
Kafamı sallamakla yetindim. Sonra yanıma gelip oturdu.
"Nasıl hissediyorsun kendini? Bak 4 gün oldu, hâlâ çıkmadın yataktan. Doğru düzgün yemek de yemedin. Böyle yaparak kendini hasta edersin." dedi.
"Merak etme, iyiyim." dedim. "Sadece içim almıyor."
"Tamam canım ama bak lütfen şimdi yemeği hazırlayacağım. Sofraya gel, birlikte yiyelim olur mu?"
"Tamam." dedim.
Gökçe odadan çıktıktan sonra yataktan kalktım. Banyoya girip bir duş aldım. Üzerimdeki pijamaları değiştirip saçlarımı öylece olduğu gibi bırakıp mutfağa geçtim.
*Gökçe'nin anlatımıyla*
Yazgı'nın yanından çıktıktan sonra mutfağa gelip sofrayı hazırlamaya başladım. Yazgı'nın en sevdiği tatlıyı yaptım. Belki biraz yüzü güler, kendine gelir düşüncesiyle.
Ben sofrayı hazırlayıp tam Yazgı'yı çağırmayı düşünüyordum ki Yazgı'nın odasının kapısının açıldığını duydum ve Yazgı mutfağa girdi.
"Gel canım otur." diyerek elinden tutup onu sandalyeye yönlendirdim. Sanırım duş almıştı. Saçları hâlâ ıslak ve kıvır kıvır omzundan aşağıya dökülmüştü. Gözleri çökmüştü. Güzel arkadaşımın yüzü solmuştu. Bu 4 gün onun için çok zor geçmişti.
Pek konuşmak istemese de onu anlıyordum. Annesinin ölümünün kendisinin yüzünden olduğunu düşünüyordu. O yüzden kendini yiyip bitiriyordu.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Harika olmuş bebisss
Çok güzel olmuş balım emeğine kalemine sağlık 🤍🤍💙
Yorum
Yorum bulunamadı.