Ölümün gölgesi I.
Bölüm 1•
Benden Önce
Tema:
“Unutmamak unutmaktan büyük sanılır... Ve unuturlar, unuturuz, unutursun... Hatırlamayı bile!”
— Özdemir Asaf
Sabahları sevmem.
Bunu kimseye söylememiştim. Çünkü sabahları sevmemek için geçerli bir sebebim yoktu. Güneş doğuyor, insanlar uyanıyor, sokaklar yavaş yavaş seslerle doluyordu.
Her şey olması gerektiği gibiydi.
Belki de sorun tam olarak buydu.
Her şey olması gerektiği gibiydi ama ben değildim.
Perdeyi araladım. Karşı apartmanın duvarına vuran güneş gözlerimi kısmama neden oldu. Pencereyi açtığımda içeri serin bir hava doldu.
Odamın köşesindeki eski sandık birden gözüme ilişti.
Onu daha önce kaç kez gördüğümü bilmiyordum.
Ama ilk kez merak ettim.
Sandığın kapağını kaldırdığımda üst üste duran birkaç eski kıyafet, çocukluk fotoğrafları ve sararmış kâğıtlar gördüm.
Fotoğraflardan birini elime aldım.
Küçük bir kız.
Kahverengi saçlar.
Çiller.
Gülümsüyordu.
Ben olduğumu biliyordum.
Ama fotoğrafa bakarken içimde hiçbir şey kıpırdamadı.
Ne bir anı.
Ne bir duygu.
Hiçbir şey.
Fotoğrafın arkasında bir tarih vardı.
12 Ekim.
Altında ise tek bir cümle:
“Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.”
Kaşlarımı çattım.
O gün ne olduğunu hatırlamaya çalıştım.
Hatırlayamadım.
Tam fotoğrafı yerine koyacakken sandığın dibinde başka bir şey gördüm.
Eski, krem renkli bir zarf.
Üzerinde ismim yazıyordu.
Elena.
Zarfı elime aldım.
Kâğıt parmaklarımın arasında hafifçe titredi.
Üzerindeki tarih gözüme ilişti.
Bir kez daha baktım.
Sonra tekrar.
Yanlış görmüş olmalıydım.
Çünkü mektubun tarihi...
Ben doğmadan önceydi.
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları