Abimin Arkadaşı

Sabah kalkıp saate baktım hemen, yok hayır ya, saat 8'e geliyordu siktir ya çok geç kalmıştım, kalkıp hemen banyoya girdim, duşumu aldım hemen hızlıca işim bitince saçımı havluya sarıp çıkmıştım, bugün bir davam vardı ve ben geç kalmıştım, abim uyanmıştır bile belki de gitmiştir merkeze, doğru abimi sizle tanıştırmayı unuttum, abim Efe Arslan kendisi çok iyi bir polistir, su an belki evde değildi bu yüzden kahvaltımı tek başına yapacaktım, aslında geç kalıyordum yolda bir simit ve boyoz alır giderdim, hemen yola çıktım abim benim kahvaltı yapmadan çıkıp gittiğimi duysa kıyamet kopardı, her zaman öğünlerimi düzenli bir şekilde uygula der durur rahmetli annem gibi, evden çıkarken çizmelerimi giyip çıktım ve arabama binip yola çıktım...

Bir süre sonra müvekkilimin evindeydim arabadan inip içeriye girdim, umarım bu isin üstesinden de gelirdim, zile bastım kapı kendiliğinden açılmaya başlamıştı, zengin oldukları besbelliydi burda yaşayan kişiler para sıçıyordu, evin bahçe kısmı çok bakımıydı çiçekler desen çok güzeller renk renk çiçekler vardı, aslında avukat olmayı ben istemedim, ben abim gibi polis olmak istemiştim, bu dava son davamdı benim için, içeriye girdim.

“Defne Arslan değil mi?” dedi kapıdaki izbandut kafa salladım. “Buyrun, Yasemin hanım sizi bekliyordu.” kapıyı açtı içeriye girdim.

Kapı bile boyum kadardı, ciddiyim ben bu işi yapmak istemiyordum bu son olacak benim için, Yasemin hanım koltukta resimleri yırtıyordu, kocasının onu aldattığını düşünüyordu anlamıyor ve anlam veremiyordum bu duruma ilk önce adamı iyice tanı öyle evlen bunlar niye böyle Allah'ım!

“Ah, şey geldiğinizi görmedim kusura bakmayın” dedi burnunu çekerek.

Geçip karşısındaki koltuğa oturdum, yer hep kocasıyla çekildiği resimler doluydu yerden bir resim alıp baktım bu adam çok yakışıklıydı, karısına bakıyorum da kilolu en fazla 80 kilo gibi duruyordu, kocasına hak verdim, ben olsam bende aldatırdım bunu, aman neyse siktir et kızım sen işinle ilgilen.

“Kocanızı en son nerde gördünüz?”

“Dün evlilik yıl dönümümüzdü” bu günde de yapmazsın be adam! “Her şey hazırdı masayı süslemiş onu bekliyordum, geç kalınca aradım onu, bir kadın açtı telefonu, Bekleme bundan sonra Ahmet'i dedi bana.”

Kötü olmuştu, tamam kadın güzel değildi ama sonuçta o bir kadın ona bunu yapamaz, hiç bir kadın bunu hak etmiyor tabi ki, işte ben bu yüzden bu mesleği bugün bırakıyordum, bana her şeyi anlattı ben dinledim, işim bitince eve gittim bırakıyorum bu işi ne olursa olsun ben polis olmak istiyordum, birden evim kurşunlanınca çığlık attım...

Gözümü açtığımda evdeydim, amk rüya miydi bunlar, derin nefes aldım ve kendime gelmiştim, kapı açıldı abim girdi içeriye.

“Güzelim günaydın, hadi geç kalma.”

“Neye?” tuhaf bir soru sormuşum gibi baktı haklıydı.

“Kızım iyi misin sen, ana okul hocasısın ya sen.” iyi bu güzel bir işti en azından o ne öyle saçma sapan şeyler.

Kalkıp hazırlanmaya başladım, abimi hala kapıda görüyordum gitmemiş bana bakıyordu.

“Ne oldu?”

“Akşam Demir geliyor.”

İlk aşkım Demir! Geliyor mu! Şu an havalara uçabilirim, gülümsedim onun geleceği aklımın ucundan bile geçmiyordu, şimdi ne yakışıklı olmuştur kocam benim, abim hala beni izliyordu.

“Abi çıkarsan giyinecem” dememle çıktı.

Hemen instagramına baktım, resimlerine baktım oha amk taş gibi olmuştu çok acayip yakışıklı olmuştu ölürümmmm bu adama yaa! Yerim şuna bak! Aşağıya inip daha da bakmak istedim resimlerine ama bir şey dikkatimi çekti, yanında bir kızı görünce tepem atmıştı, altındaki açıklama kalbimi yerinden çıkaracak gibiydi.

Gözlerim dolmuştu, sevgilisi vardı akan yaşımı sildim benim onu sevmem imkansız ama pes etmeyecektim onları ayracaktım, Demir'in benim olmasını sağlayacak bana bağlanmasını sağlayacaktım ne olursa olsun Demir benim! Hep de benim olacaktı!..

Aşağıya indim ve hazırlanmıştım zaten hemen çıksam sorun olmazdı, kahvaltı yapacak iştah yoktu bende o yüzden bir an önce çıksam iyi olurdu, arabam kapı önündeydi abim getirmiş olmalıydı, binip camı açtım açmazsam kötü olacaktım ona gösterecektim ne kaybettiğini görmeliydi gaza yükledim, kırmızı ışıkta durdum ve elime aldım telefonu, en sexy resmimi koydum storye ve Demir'i de takip ettim tabi ki, bir süre sonra mesaj balonumda 1 yazıyordu.

“Tanımaman normal Demir abi” sikim abi ne amk!

Bunu yazınca yüzümde gülümseme oluşmadı desem yalan olurdu, acayip yakışıklı olmuştu hayallerimdeki biscolata erkeği işte, anlayın ya gülümseme emojisi gönderdim.

“Teşekkür ederim🙂, sende çok acayip yakışıklı olmuşsun, sevgilin varsa çok şanslı” umarım yok diye yazar ama sanmam, çok iyimserim.

Allah kahretsin! Telefonu yan koltuğa fırlattım, ışık yeşile dönünce devam ettim, ana okulun önünde durdum, Uğur Böceği Ana Okulu inip girdim içeriye çocuklar beni görünce bacaklarıma sarıldı,

“Hocam hoş geldin!”

“Hocam günaydın.”

“Hocam çok özledim.”

Hepsi birer melekti benim için, çok güzellerdi, hepsi içeriye girdi bende arkalarından, diğer hoca arkadaşlarımı görünce gülümsedim zorda olsa, en yakın arkadaşım Irmak beni çok seven deli gibi kıskanan bir kızdı, şimdi ona Demir den bahsetsem kafayı yer beni paylaşamazdı o yüzden hiç ondan bahsetmedim, kendisi de Pusat'a âşıktı ama.

“Günaydın aşkım.” dedi sarıldı.

“Günaydın kraliçem.” dememle gülümsedi.

Çocukların önüne resim boyama defteri koydum, Pusat da gelince kapıdan girince Irmak'ın bakışlarını yakaladım, bak bak nasıl da yiyecek gibi bakıyordu adama ya bana gelince kimse olmasın istiyordu hayatımda...

💕

Saat geç olmuştu çocukları aileleri alıp eve götürüyordu, Irmak benimle vedalaşıp gitmişti arabama binince telefona baktım acaba yazmış mı diye birden arkadan gözlerim kapanınca çığlık atmıştım, bağırınca ağzımı kapatmıştı, korku bedenimi ele geçirmişti.

“Şiiiiş benim korkma!”

Gözlerim büyüdü.

Ona baktım bunun arabamda ne işi vardı onu geçtim beni nasıl bulmuştu, bir dakika ya bunun sevgilisi yok muydu, iyice baktım arka koltuğa yoktu vallahi.

“Senin burda ne işin var Demir Abi”

“Supriz yapmak istedim abicim, yerini abini arayarak öğrendim, buraya geldim bende.”

“Korkutmaya ne gerek vardı yani?” sırf sevgilisi var diye sarılamıyordum adama bile sikeyim böyle işi.

Arkadan inip yanıma geçti oturdu, ona bakakalmıştım, bir insan nasıl bu kadar yakışıklı olabilir, gözleri yemyeşil, kasları desen göz alıcı, onu geçtim boynundaki asker künyesi beni bitiren şey olmuştu, asker künyesi ona çok yakışıyordu, bari dar gömlek giymeseydi arkadaş ya.

“Biliyorum yakışıklıyım.” deyince kıkırdadım.

Yola çıktım, sevgilisini sormaya korkuyordum, sorsam yanlış anlar miydi acaba, kırmızı ışıkta ona baktım, o da bana bakınca yeşil gözleri beni içine çeker gibiydi.

“Sor.”

“Şey... sevgilin nerde?”

“Sinem mı, o birazdan yola çıkacak, bizimle olacak.” dedi.

Ağzıma sıçacam hatırlatın, böyle bir soru sorduğum için kendimden nefret ediyorum aldığım cevap dan memnun olmamıştım, onu şimdi gözümün önüne getirdim de kim bilir nasıl güzeldi yakından, bunlar şimdi gözümün önünde mıç mıç olurlardı, buna dayanamazdım, yeşil olunca yola devam ettim, evimin önünde durdum bir süre sonra, indim ve içeriye girdim, arkamdan geldi tabi ki o da.

“Bro! Ne ara geldin?”

“Supriz olsun istedim.”

He he çok güzel supriz olmuştu, odaya çıktım sinirle kapıyı çarptım, birazdan o salak kız da gelecek gelde onları yan yana görmeye tahammül et, Allah'ım bana güç ver nolur dayanma gücü ver çok ihtiyacım var buna nolursun, bir süre sonra abim odama girmişti.

“Defne, iyi misin abicim sen, birden böyle kapıyı çarpıp odana girince korktum kötü bir şey mi yaşadın okulda?”

“Yok iyiyim, sorun ben ve hayallerim, hepsi yıkıldı abi.”

“Ne oldu anlatmak ister misin?” hayır anlamında kafa salladım.

Abim sarılıp başımdan öpüp çıkmıştı, bir süre sonra kapı çalmıştı kafamı kapıya dayadım gözlerimden yaşlar süzülmeye başlamıştı, gelmişti işte kapıya yumrukla vurdum yavaşça, elimle akan yaşlarımı sildim, madem öyle bende oyunu kurallarına göre oynardım, bunu sen istedin bende seni kıskandırmazsam bana da Defo demesinler seni benim yapmaya hazır ol Demir...

1.Bölüm Sonu...