Gölgelerin Tahtı
Bölüm 1•
Eş Partisi
Tema:
GÖLGELERİN TAHTI
Bölüm 1 — Eş Partisi
Krallığın başkenti o gece her zamankinden daha parlaktı.
Sarayın yüksek kuleleri yüzlerce altın kandille aydınlatılmış, bahçelerdeki güllerin arasına küçük fenerler yerleştirilmişti. Sarayın önündeki geniş meydana farklı krallıklardan gelen arabalar art arda giriyor, her birinin ardından başka bir soylu aile sarayın kapılarından içeri alınıyordu.
Bu gece sıradan bir gece değildi.
Kraliçe Lyra, yeniden evlenmek için eş adaylarını belirleyecekti.
Ve bu karar yalnızca aşkı ilgilendirmiyordu.
Kraliçenin seçeceği kişi, dünyanın en güçlü krallığının geleceğinde söz sahibi olacaktı.
Sarayın büyük salonunda yüzlerce insan toplanmıştı.
Kadınlar gösterişli elbiseleriyle, erkekler ise kraliyet kıyafetleriyle salonun farklı köşelerinde konuşuyor, herkes birbirini dikkatle inceliyordu.
Kimse buraya yalnızca bir parti için gelmemişti.
Herkesin bir hesabı vardı.
“Bütün bunlar gerçekten gerekli mi?”
Elera, sarayın balkonundan aşağıdaki kalabalığa bakarken kollarını göğsünde birleştirdi.
Turuncu, dalgalı saçları dağınık bir topuz şeklinde toplanmıştı. Yeşil gözleri aşağıdaki kalabalığın üzerinde gezinirken yüzünde hafif bir küçümseme vardı.
Yanında duran Violette, elbisesinin eteğini düzeltti.
“Bence gerekli.”
Elera ona baktı.
“Sen gerçekten burada olmaktan memnun musun?”
Violette'in bakışları salondaki insanlara kaydı.
“Hayır.”
“Güzel.”
“Ama...” Violette bir an durdu.
Elera kaşını kaldırdı.
“Ama?”
Violette'in bakışları kalabalığın arasında bir noktaya takıldı.
“Matteo burada.”
Elera'nın yüzündeki ifade bir anda değişti.
“Tabii ki burada.”
Salonun diğer tarafında Matteo birkaç soyluyla konuşuyordu.
Kahverengi saçları kusursuz biçimde taranmış, üzerindeki prens kıyafeti onu olduğundan daha da ciddi gösteriyordu.
Yanında ise en yakın arkadaşı Adrian vardı.
Sapsarı saçları ve mavi gözleriyle kalabalığın içinde kolayca fark ediliyordu.
Violette, Matteo'ya bakarken istemsizce gülümsedi.
Elera bunu fark etti.
“Yine mi?”
Violette hemen ona döndü.
“Ne yine mi?”
“Matteo'ya bakmayı bırak.”
“Bakmıyorum.”
“Violette.”
“Tamam... biraz bakıyorum.”
Elera gözlerini devirdi.
“Çocukluğumuzdan beri ona âşıksın.”
“Sesini alçalt!”
Violette etrafa baktı.
“Bunu herkesin içinde söylemek zorunda mısın?”
Elera hafifçe güldü.
“Benden utanma.”
“Sen anlamıyorsun.”
“Anlıyorum.”
Elera'nın bakışları yeniden Matteo'ya döndü.
“Sen ona bakıyorsun. O ise tahtı düşünüyor.”
Violette sustu.
Çünkü Elera haklıydı.
Matteo'nun zihninde bu gece yalnızca bir kişi vardı.
Lyra.
Daha doğrusu, Lyra'nın tahtı.
“Elera.”
Arkadan gelen ses ikisinin de dönmesine neden oldu.
Kral Alaric ağır adımlarla yanlarına geliyordu.
Elera'nın babası, yılların verdiği otoriteyi taşıyan bir adamdı. Yüzündeki sakin ifade bile çevresindeki insanların susmasına yetiyordu.
“Babanızın burada olduğunu unutmayın,” dedi Alaric.
Elera hafifçe gülümsedi.
“Unutmadım.”
Alaric kızına dikkatlice baktı.
“Bu gece sorun çıkarmamanı istiyorum.”
“Ben hiçbir zaman sorun çıkarmam.”
Violette boğazını temizledi.
Elera ona dönüp baktı.
“Ne?”
“Hiç.”
Alaric'in yüzünde kısa bir gülümseme belirdi.
“Matteo nerede?”
Elera'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.
“Salonda.”
“Bu gece ikinizin de dikkatli olması gerekiyor.”
Elera babasının gözlerinin içine baktı.
“Endişeleniyorsun.”
“Bir baba olarak endişeleniyorum.”
“Ben kendime dikkat edebilirim.”
Alaric cevap vermeden önce bir an kızını inceledi.
“Biliyorum.”
Sonra uzaklaştı.
Violette, Elera'ya baktı.
“Baban senden bir şeylerden şüpheleniyor mu?”
Elera gözlerini kıstı.
“Henüz değil.”
Salonun büyük kapıları bir anda açıldı.
Müzik kesildi.
Konuşmalar sustu.
Bütün bakışlar kapıya çevrildi.
Kraliyet muhafızları iki sıra halinde dizildi.
Celeste onların önünde duruyordu.
Siyah-beyaz saçları loş ışıkta dikkat çekiyordu. Yüzündeki ciddi ifade hiç değişmemişti.
Ardından bir kadın içeri girdi.
Salon sessizliğe gömüldü.
Kraliçe Lyra.
Sapsarı, dalgalı saçları yukarıdan toplanmış, geri kalan kısmı omuzlarının üzerine düşüyordu.
Üzerindeki siyah elbise altın işlemelerle süslenmişti.
Başındaki obsidyen taç, salonun ışıkları altında neredeyse siyah bir alev gibi parlıyordu.
Yeşil gözleri salondaki herkesi tek tek süzdü.
Lyra yürürken kimse konuşmaya cesaret edemedi.
Elera onu ilk kez bu kadar yakından görüyordu.
Ve istemeden bir süre bakakaldı.
Lyra'nın yüzünde ne kibir ne de gerginlik vardı.
Sadece kontrol.
Her şey üzerinde kontrol.
Elera'nın gözleri hafifçe kısıldı.
“İlginç,” diye mırıldandı.
Violette ona baktı.
“Ne?”
“Hiçbir şey.”
Lyra tahtına ulaştı.
Arkasında Seraphina duruyordu.
Simsiyah uzun saçları ve yeşil gözleriyle danışman, salonu dikkatlice izliyordu.
Isolde ise biraz ileride duruyor, gelen konukları ve saray görevlilerini takip ediyordu.
Lyra oturdu.
“Hoş geldiniz.”
Sesi sakin ama güçlüydü.
“Bu gece burada bulunan herkes neden burada olduğunu biliyor.”
Salonda hafif bir hareketlilik oldu.
Lyra devam etti.
“Krallığımın geleceği için yeni bir eş seçeceğim.”
Bakışları kalabalığın üzerinde gezindi.
“Ancak bu seçim yalnızca bir unvan kazanmak isteyenler için yapılmayacak.”
Seraphina'nın yüzünde hafif bir gülümseme oluştu.
Lyra sözlerini sürdürdü.
“Bana eş olacak kişinin yalnızca kraliyet soyundan gelmesi yeterli olmayacak.”
Elera dikkatle dinliyordu.
“Sadakat, zekâ ve cesaret arıyorum.”
Bir anlık sessizlik.
“Ve elbette...”
Lyra'nın dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
“Beni kandırabileceğini düşünen biri varsa, bu gece bunu denemekte özgür.”
Elera'nın gözleri parladı.
Beni kandırabileceğini düşünen biri varsa...
Bu cümleyi zihnine kazıdı.
Lyra sandığı gibi biri değildi.
Bu iyi olabilirdi.
Çünkü Elera kolay bir rakip istemiyordu.
Adaylar tek tek öne çağrılmaya başladı.
Kraliyet ailelerinin isimleri okunuyor, her biri Lyra'nın karşısına geçip kendisini tanıtıyordu.
Elera bir süre hiçbir şey söylemeden izledi.
Sonra Matteo'nun adı duyuldu.
“Prens Matteo.”
Salonun dikkatleri ona çevrildi.
Matteo ağır adımlarla öne çıktı.
Adrian birkaç adım gerisinde durdu.
Matteo, Lyra'nın karşısına geldi ve başını eğdi.
“Majesteleri.”
Lyra onu dikkatle inceledi.
“Prens Matteo.”
“Kraliçeniz tarafından düzenlenen bu davette bulunmak benim için onurdur.”
Lyra'nın gözlerinde hafif bir değişim oldu.
“Onur mu?”
Matteo kısa bir süre sustu.
“Evet.”
“Yoksa fırsat mı?”
Salon sessizleşti.
Matteo'nun yüzündeki ifade bozulmadı.
“İkisi aynı şey olabilir.”
Lyra'nın dudaklarında küçük bir gülümseme belirdi.
“En azından dürüstsün.”
Elera uzaktan onları izliyordu.
Violette ise Matteo'dan gözlerini ayıramıyordu.
Adrian bunu fark etti.
Bir süre Violette'e baktı.
Sonra bakışlarını kaçırdı.
Adayların değerlendirilmesi sona erdiğinde Lyra ayağa kalktı.
“Seçim tamamlanmadı.”
Kalabalıkta fısıltılar yükseldi.
“Bu gece yalnızca ilk aşamaydı.”
Lyra, Matteo'ya baktı.
“Prens Matteo.”
Matteo başını kaldırdı.
“Eş adaylığına hak kazandınız.”
Violette'in gözleri büyüdü.
Elera ise yalnızca gülümsedi.
Matteo kazandı.
Ama Elera için bu bir zafer değildi.
Bu yalnızca oyunun başlangıcıydı.
Lyra'nın bakışları bir an Elera'ya kaydı.
İkisi ilk kez doğrudan göz göze geldi.
Elera'nın gülümsemesi kayboldu.
Lyra'nın gözlerinde okunması zor bir ifade vardı.
Merak mı?
Şüphe mi?
Yoksa başka bir şey mi?
Elera birkaç saniye boyunca kıpırdamadı.
Sonra hafifçe başını eğdi.
Lyra da karşılık verdi.
Ve Elera o anda kararını verdi.
Matteo'nun Lyra'nın yanında olmasına izin vermeyecekti.
Taht için yıllardır savaşıyordu.
Bu fırsatı kaybetmeye hiç niyeti yoktu.
Eğer krallığın en güçlü tahtına ulaşmanın yolu Lyra'dan geçiyorsa...
O zaman Lyra'nın kalbine giden yolu bulacaktı.
Ve onu kendisine âşık edecekti.
Elera arkasını dönüp salondan ayrılırken Violette peşinden gitti.
“Elera.”
Elera durmadı.
“Ne?”
“Ne yapmayı düşünüyorsun?”
Elera'nın yüzünde küçük, tehlikeli bir gülümseme belirdi.
“Tahtı kazanmayı.”
“Nasıl?”
Elera koridorun sonunda durdu.
Uzakta sarayın pencerelerinden gece şehri görünüyordu.
“Lyra'nın yanında Matteo olacak.”
Violette kaşlarını çattı.
“Evet.”
“Öyleyse ben de onun karşısında olacağım.”
“Elera...”
Elera yavaşça ona döndü.
“Bazen bir savaşı kazanmak için düşmanını yenmen gerekmez.”
Violette sessizce bekledi.
Elera'nın yeşil gözleri karanlık koridorda parladı.
“Bazen onun seni seçmesini sağlaman yeterlidir.”
Ve o gece...
Elera'nın Lyra'yla oynayacağı oyun başlamış oldu.
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
𝔼𝕞𝕖𝕘̆𝕚𝕟𝕖 𝕤𝕒𝕘̆𝕝ı𝕜𝕜𝕜
Yorum
Yorum bulunamadı.