Yan Evdeki Aşk
Bölüm 1 — Yan Komşum
Stella'nın annesi Nina, mutfakta son hazırlıkları yapıyordu. Masanın üzerinde kurabiyeler, küçük kekler ve çayın yanında servis edilecek birkaç tatlı vardı.
Stella ise odasında aynanın karşısında yaklaşık on dakikadır saçlarını düzeltiyordu.
Sarı saçlarının iki yanını küçük tokalarla toplamış, geri kalanını omuzlarından aşağı serbest bırakmıştı. Üzerindeki renkli kıyafeti de özellikle seçmişti.
Tam aynaya son kez bakarken Nina kapının önünde belirdi.
“Stella! Hazır mısın?”
“Hazırım anne!”
Stella merdivenlerden inerken Nina ona şöyle bir baktı.
Sonra kaşını kaldırdı.
“Sen normalde evde böyle mi hazırlanıyorsun?”
Stella saçlarının iki yanındaki küçük tokaları düzeltti.
“Normalde kimse gelmiyor.”
“Kim geliyor da bu kadar süslendin?”
Stella hiç düşünmeden cevap verdi.
“Nora.”
Nina kahkahayı bastı.
“Stella, Nora zaten seni her gün görüyor.”
“Evet ama bugün beni biraz daha güzel görsün istiyorum.”
Nina başını iki yana salladı.
“Çocukluğunuzdan beri aynı şey.”
Stella gülümsedi.
“Çünkü işe yarıyor.”
Nina kızının yanından geçerken onun saçını düzeltti.
“Bence Nora zaten sana bakmadan duramıyor.”
Stella'nın yüzünde kendinden emin bir gülümseme oluştu.
“Biliyorum.”
Nina güldü.
“Şımarık.”
“Sen yetiştirdin.”
“Maalesef.”
Stella annesine dil çıkarıp mutfağa geçti.
Bir süre sonra kapı çaldı.
Stella'nın babası kapıyı açtığında karşısında Nora'nın ailesi vardı.
“Hoş geldiniz!”
Nora'nın annesi Noa gülümseyerek içeri girdi.
“Uzun zamandır böyle oturup çay içemedik.”
Nina hemen yanına gidip ona sarıldı.
“Gerçekten! Gelin, her şeyi hazırladım.”
Nora da ailesinin arkasından içeri girdi.
Stella onu görür görmez gülümsedi.
Nora'nın siyah saçları at kuyruğunda toplanmıştı. Üzerindeki sade kıyafet ve altın takılarıyla her zamanki gibi sakin görünüyordu.
Nora'nın bakışları Stella'ya döndü.
Birkaç saniye onu süzdü.
Sonra gülümsedi.
“Güzel olmuşsun.”
Stella'nın yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi.
“Senin için hazırlandım zaten.”
Nora sakince sandalyesine oturdu.
“Biliyorum.”
Stella birkaç saniye ona baktı.
“Biliyor musun?”
“Evet.”
“Ve hiçbir şey demeyecek misin?”
Nora gülümsedi.
“Çok güzelsin.”
Stella'nın bütün özgüveni bir anda yerine geldi.
“Zaten beni seviyorsun.”
Nora hiç tereddüt etmeden cevap verdi.
“Evet.”
Stella sustu.
Nora çayından bir yudum aldı.
Stella ise gözlerini kıstı.
“Böyle hemen kabul etmen hiç eğlenceli değil.”
“Gerçeği inkâr etmemi mi istiyorsun?”
“Hayır…”
Stella gülümsedi.
“Böyle devam et.”
Noa ikisini izlerken Nina'ya doğru eğildi.
“Bunlar yine başladı.”
Nina gülümseyerek başını salladı.
“Bunları çocukluktan beri böyle görüyorum.”
Noa hafifçe güldü.
“Bence çok yakışıyorlar.”
Nina hiç düşünmeden cevap verdi.
“Ben de aynı şeyi düşünüyorum.”
Stella hemen annesine döndü.
“Anne!”
Nina masum bir ifadeyle çayını karıştırdı.
“Ne var?”
“Bizim hakkımızda konuşmayın.”
Noa güldü.
“Daha siz hiçbir şey söylemeden yüzünüz her şeyi söylüyor zaten.”
Nora sakince Stella'ya baktı.
“Bence annelerimiz haklı.”
Stella ona döndü.
“Sen de mi?”
“Evet.”
Stella bir an sustu.
Sonra gülümsedi.
“Bugün fazla cesursun.”
Nora omuz silkti.
“Senin yanında rahatım.”
Bu kez Stella'nın yüzündeki şımarık ifade biraz yumuşadı.
“Ben de senin yanında rahatım.”
Nina ile Noa birbirlerine bakıp gülümsediler.
Çay sohbeti uzun süre devam etti.
Babaları işlerden konuşuyor, Nina ve Noa ise eski anıları anlatıyordu.
“Hatırlıyor musun?” dedi Noa. “İkisi daha ilkokuldayken Stella bir gün Nora'nın evinden çıkmak istememişti.”
Nina kahkaha attı.
“Evet! Nora'nın annesinin odasında uyuyakalmıştı.”
Stella hemen itiraz etti.
“Ben küçüktüm!”
Nora gülümsedi.
“Her şey için bahanen var.”
“Sen de beni göndermemiştin.”
“Çünkü gitmek istemiyordun.”
“Sen de istemiyordun.”
Nora birkaç saniye düşündü.
“Evet.”
Stella zafer kazanmış gibi gülümsedi.
“İşte.”
Noa başını salladı.
“Bunlar birbirlerini bulmuş gerçekten.”
Nina da gülerek:
“Biz yıllardır söylüyoruz.”
Stella yüzünü ellerinin arasına aldı.
“Beni rahat bırakın.”
Nora kahkaha attı.
“Utanıyor musun?”
“Hayır.”
“Emin misin?”
“Kesinlikle.”
“Yüzün kızardı.”
Stella hemen Nora'ya döndü.
“Senin yüzünden!”
Nora gülümsedi.
“Ben hiçbir şey yapmadım.”
“İşte sorun da bu. Hiçbir şey yapmadan beni etkiliyorsun.”
Nora'nın gülümsemesi biraz daha büyüdü.
“Bunu iltifat olarak kabul ediyorum.”
Stella başını salladı.
“Et.”
Bir süre sonra Stella ayağa kalktı.
“Ben Nora'yla yukarı çıkabilir miyim?”
Nina hemen:
“Tabii.”
Noa da gülümseyerek:
“Gidin bakalım.”
Stella Nora'nın yanına geldi.
“Gel.”
Nora ayağa kalktı.
İkisi birlikte merdivenlerden yukarı çıktılar.
Arkalarından Nina'nın sesi geldi.
“Kapıyı tamamen kapatmayın!”
Stella merdivenin ortasında dönüp:
“Anne!”
Nina kahkaha attı.
“Şaka yapıyorum!”
Noa da gülerek:
“Bırak kızları rahat!”
Nina:
“Ben bir şey demedim!”
Stella başını iki yana sallayıp Nora'yla birlikte odaya çıktı.
Nora'nın odasına girer girmez Stella kendini yatağın kenarına bıraktı.
“Sonunda yalnız kaldık.”
Nora gülerek yanına oturdu.
“Az önce bütün akşam yanımdaydın.”
“Ama ailelerin yanında sana istediğim kadar yaklaşamıyorum.”
Nora elini uzatıp Stella'nın saçındaki küçük tokalardan birini düzeltti.
“Şimdi yaklaşabilirsin.”
Stella ona baktı.
“Bunu özellikle mi söyledin?”
“Belki.”
Stella gülümsedi ve Nora'nın elini tuttu.
Parmaklarını onun parmaklarının arasından geçirip elini sıktı.
“Biliyor musun, sen bazen benden daha flörtöz oluyorsun.”
“Bazen?”
“Tamam, çoğu zaman.”
İkisi de güldü.
Nora, Stella'nın saçını nazikçe okşadı.
Stella da başını onun omzuna yasladı.
“Çocukken de böyle yapardın.”
“Sen de hep yanıma gelirdin.”
“Çünkü yanında kendimi güvende hissediyorum.”
Nora'nın yüzündeki gülümseme yumuşadı.
“Ben de sen yanımdayken öyle hissediyorum.”
Stella başını kaldırıp Nora'nın gözlerine baktı.
“Bazen düşünüyorum da…”
“Ne düşünüyorsun?”
“Hayatımda seni tanımadığım bir gün olsaydı nasıl olurdu?”
Nora hemen cevap verdi.
“Bilmiyorum.”
“Ben de bilmiyorum.”
Stella onun elini biraz daha sıktı.
“Ama hiç hoşuma gitmezdi.”
Nora, Stella'nın yanağına küçük bir öpücük kondurdu.
Stella birkaç saniye sessiz kaldı.
“Bunu beklemiyordum.”
“Ne beklemiyordun?”
“İlk adımı senin atmanı.”
Nora gülümsedi.
“Her zaman sen atacaksın diye bir şey yok.”
Stella hafifçe güldü.
“Demek yarışıyoruz?”
“Belki.”
Stella bu kez Nora'nın yanağına sevgi dolu bir öpücük bıraktı.
“Ben kazandım.”
“Emin misin?”
Nora ona biraz daha yaklaşıp Stella'nın alnına bir öpücük kondurdu.
Stella'nın gülümsemesi büyüdü.
“Bu haksızlık.”
“Niye?”
“Çünkü böyle yapınca ne söyleyeceğimi unutuyorum.”
Nora güldü.
“İlk kez mi?”
“Sen yanımdayken sık sık.”
Bir süre öylece yan yana oturdular.
Stella başını Nora'nın omzuna yaslamış, Nora da bir eliyle onun saçlarını okşuyordu.
Stella sessizliği bozdu.
“Böyle saatlerce kalabilirim.”
“Kal.”
“Gerçekten mi?”
“Gerçekten.”
Stella Nora'ya sarıldı.
Nora da kollarını onun etrafına doladı.
“Bazen seni çok seviyorum.”
Stella hemen başını kaldırdı.
“Bazen mi?”
Nora gülerek:
“Tamam. Her zaman.”
Stella tekrar ona sarıldı.
“İşte bunu duymak istiyordum.”
Bir süre sonra Stella yatağa uzandı ve Nora'nın elini bırakmadı.
“Bu gece burada kalacağım.”
Nora ona baktı.
“Kararını ne zaman verdin?”
Stella battaniyeyi üzerine çekti.
“Sen ‘her gün söylerim’ dediğin anda.”
Nora başını sallayarak güldü.
“Çok bahanecisin.”
Stella göz kırptı.
“Sen de beni evine almaya fazla isteklisin.”
“Çünkü zaten aileden sayılırsın.”
Stella gülümsedi.
“Belki bir gün daha fazlası olurum.”
Nora ona bakıp sakin bir şekilde cevap verdi:
“Belki çoktan oldun.”
Stella birkaç saniye hiçbir şey söylemedi.
Sonra battaniyenin altından Nora'nın elini bulup tuttu.
“Bunu tekrar söyle.”
“Belki çoktan oldun.”
Stella gülümsedi.
“Bir daha.”
Nora hafifçe güldü.
“Şımarıksın.”
“Sen seviyorsun.”
“Evet.”
Stella gözlerini kapatırken:
“Bunu da her gün söyle.”
Nora onun saçlarını okşadı.
“Her gün söylerim.”
Ve o gece, iki yan komşu yine aynı odada, birbirlerine sarılarak uykuya daldılar.
Aşağıda ise Nina ve Noa çaylarını toplamaya devam ediyordu.
Nina merdivenlere bakıp gülümsedi.
“Bence bunların birbirlerinden haberi olduğundan daha fazla haberi var.”
Noa kahkaha attı.
“Bence de.”
Nina başını salladı.
“Çok yakışıyorlar.”
Noa gülümseyerek cevap verdi:
“Hem de fazlasıyla.”
Bölüm Yorumları