Sabah gözlerimi açtığımda odama güneş vuruyordu.
İlk düşüncem şuydu:
“Bugün kesin hiçbir terslik olmayacak.”
Bunu düşünmemle birlikte alarmım çalmaya başladı.
Elimi uzatıp kapatmaya çalıştım ama telefon elimden kayıp yatağın diğer tarafına uçtu.
“Of!”
Yataktan kalktım. Telefonu almak için eğildim.
Tam o sırada başımı yatağın kenarına çarptım.
“Bugün hiçbir terslik olmayacak demiştim!”
Telefonumu aldım ve saate baktım.
Geç kalmıştım.
Hem de bayağı.
Üstümü başımı aceleyle hazırlarken çorabımın tekini bulamadım. Beş dakika boyunca yatağın altında aradım.
Sonunda çorabı buldum.
Ama ayağımda diğer çorabın olduğunu fark ettim.
“Ben bugün gerçekten çok zekiyim.”
Tam çıkacakken telefonum çaldı.
İpek.
Açtım.
“Efendim?”
“Hazır mısın?”
“Evet.”
“Yalan söylüyorsun.”
“Nasıl anladın?”
“Sesinden.”
“Ben daha evden çıkmadım.”
İpek birkaç saniye sustu.
“Bunu tahmin etmiştim.”
Gülmeye başladım.
“Beş dakikaya oradayım!”
“Senin beş dakikan en az yirmi dakika.”
“Bu sefer gerçekten beş!”
Telefonu kapattım.
Kapıdan çıktım.
Tam merdivenlerden inerken geri döndüm.
Telefonumu unutmuştum.
Telefonu aldım.
Tekrar çıktım.
Sonra anahtarımı unuttuğumu fark ettim.
Tekrar döndüm.
O an kendi kendime şöyle dedim:
“Bugün eve geri dönmek yasak.”
Sonunda dışarı çıktım.
İpek beni görünce önce yüzüme, sonra çoraplarıma baktı.
“Bir şey söylemeyeceğim.”
“Çoraplar hakkında konuşma.”
“Hiçbir şey demedim ki.”
“Yüzünden belli.”
İpek gülmeye başladı.
Ben de gülmeye başladım.
O gün bunun sıradan bir sabah olduğunu sanıyordum.
Meğer hayatımın en komik ve en duygusal günlerinin başlangıcıymış.
Ve bütün bunların adı…
Tesadüf.
🤣
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Harika olmuş canım benim❤️
Yorum
Yorum bulunamadı.