Yağmur, sabahın ilk saatlerinden beri durmadan yağıyordu.
Mira Aydın, okulun girişindeki merdivenlerde birkaç saniye durup karşısındaki binaya baktı.
Northwood Lisesi.
Yeni okul.
Yeni insanlar.
Yeni bir hayat.
En azından annesi böyle düşünüyordu.
Mira ise bundan pek emin değildi.
Omzundaki çantayı düzeltti ve derin bir nefes aldı.
"Harika," diye mırıldandı. "Yeni okulun ilk günü ve hava bile benden nefret ediyor."
Şemsiyesini kapatıp binaya girdi.
Koridor oldukça kalabalıktı.
Öğrenciler bir yerlere yetişmeye çalışıyor, öğretmenler sınıflara giriyor, dolapların kapakları açılıp kapanıyordu.
Mira elindeki kâğıda baktı.
12-B.
Sınıfını bulmaya çalışırken yanlışlıkla birine çarptı.
Elindeki birkaç kitap yere düştü.
"Özür dilerim."
Mira hemen eğilip kitapları toplamaya başladı.
Karşısındaki kız da yardım etti.
"Yeni misin?"
"Evet."
"Ben Deren Kaya."
"Mira Aydın."
Lina gülümsedi.
"12-B'yi mi arıyorsun?"
Mira başını salladı.
"Ben de oradayım. Gel, göstereyim."
Birlikte koridorda ilerlediler.
Fakat Mira, koridorun diğer ucunda duran öğrenciyi fark ettiğinde adımları yavaşladı.
Bir çocuk.
Tek başına duruyordu.
Siyah üniformasının yakası hafifçe açıktı. Koyu renk saçları alnına düşüyordu.
Etrafında birkaç öğrenci vardı ama hiçbiri onunla konuşmuyordu.
Çocuk da kimseyle ilgilenmiyordu.
Sadece pencereden dışarı bakıyordu.
Deren, Mira'nın baktığı yeri fark etti.
"Onu mu diyorsun?"
Mira hemen bakışlarını kaçırdı.
"Hayır."
Deren hafifçe güldü.
"Arven Black."
Mira kaşlarını kaldırdı.
"Kim?"
"Arven."
"Tanımıyorum."
"Zaten kimse onu gerçekten tanımıyor."
Mira tekrar ona baktı.
Tam o sırada Arven başını çevirdi.
Göz göze geldiler.
Mira'nın içine açıklayamadığı bir huzursuzluk yayıldı.
Arven'ın bakışlarında tuhaf bir soğukluk vardı.
Sanki Mira'yı daha önce görmüş gibi...
Ama mümkün değildi.
Mira hemen gözlerini kaçırdı.
"Garip."
Deren sordu:
"Ne?"
"Hiç."
Sınıfa girdiler.
Mira en arka sıralardan birine oturdu.
Birkaç dakika sonra öğretmen geldi.
"Arkadaşlar, bugün aramıza yeni bir öğrenci katıldı."
Bütün sınıf Mira'ya döndü.
Mira istemeden gülümsedi.
"Merhaba."
Öğretmen boş bir sırayı gösterdi.
"Geçebilirsin."
Mira yerine oturdu.
Ders başladı.
Yaklaşık on dakika sonra sınıfın kapısı açıldı.
Arven içeri girdi.
Geç kalmıştı.
Öğretmen gözlüğünün üzerinden ona baktı.
"Bay Black. Yine mi geç kaldınız?"
Arven hiçbir şey söylemeden yerine doğru yürüdü.
Mira'nın yanından geçerken bir an durdu.
Mira başını kaldırdı.
Arven ona baktı.
Sonra hiçbir şey söylemeden arka taraftaki sırasına geçti.
Mira kaşlarını çattı.
"Nesi var bunun?"
Deren fısıldadı:
"Boş ver."
"Ben bir şey yapmadım."
"Zaten sorun o."
Mira anlamadı.
"Ne demek?"
Deren cevap vermeden öğretmen konuştu.
"Derse dönelim."
Öğle arasında Mira bahçeye çıktı.
Hava hâlâ kapalıydı.
Tek başına bir banka oturup telefonuna bakarken önünden Arven geçti.
Mira farkında olmadan ona baktı.
Arven bir anda durdu.
"Bir sorun mu var?"
Mira şaşırdı.
"Yok."
"O zaman neden bakıyorsun?"
Mira sinirlendi.
"Bakmak yasak mı?"
Arven'ın yüzünde küçümseyen bir ifade oluştu.
"Hayır."
"Öyleyse?"
"Hiç."
Mira gözlerini devirdi.
"Ne kadar kibarsın."
Arven ona birkaç saniye baktı.
"Sen de ne kadar gürültülüsün."
Mira ayağa kalktı.
"Birbirimizi tanımıyoruz bile."
"Tanımak istediğimi söylemedim."
Bu cümle Mira'nın sinirini bozdu.
"Merak etme. Ben de istemiyorum."
Arven arkasını dönüp yürümeye başladı.
Mira onun arkasından baktı.
"Sinir bozucu."
Arven duymuş gibi bir an durdu.
Ama dönmedi.
Mira da tekrar yerine oturdu.
İlk karşılaşmaları yalnızca birkaç cümleden ibaretti.
İkisi de birbirinin adını biliyordu.
Ama birbirleri hakkında hiçbir şey bilmiyorlardı.
Ve ikisi de aynı konuda hemfikirdi:
Birbirlerinden hiç hoşlanmıyorlardı.
Mira'nın bilmediği şey ise Arven'ın okuldan çıkarken dönüp arkasında bıraktığı sınıfa bakmasıydı.
Ve Arven'ın kendi kendine fısıldadığı tek cümle:
"Bu kız burada olmamalı."
Mira ise o sırada eve dönmek için kapıya doğru yürüyordu.
Arven'ın neden kendisinden bu kadar rahatsız olduğunu anlamaya çalışıyordu.
Henüz bilmiyordu.
Arven'ın sırrını bilmiyordu.
Gece olduğunda neden ortadan kaybolduğunu bilmiyordu.
Ve en önemlisi...
Onun insan olmadığını bilmiyordu.
Bölüm Yorumları