İnsanlığın sınırında doğanlar

sizce en güçlü ırk kimdir? 

sirenler? kurt adamlar? şekil değiştirenler? vampirler? yada diyarın hükümdarı? hayır bu savaşı kazanan insanlardı. 

her ırkın bir zaafı vardı... insanların tek zaafı vardı... ölmek, ama vampirler öyle değil di, kurt adamlar öyle değildi, orklar (şekil değiştirenler) öyle değildi tek ölmeyen  ırk vardı yada zaafı olmayan; hükümdar  ama insanlar onunda bir yolunu buldu... o yenilmez ırkı yenemediler sadece yok olmalarını geciktirdiler ama eninde sonunda hafızasını geri kazanacak ve ırklarını yok edicekti ama yok ederse dünyada kim kalıcaktı... oysa her ırk kendi ırkından bir kişiyi seçip onu sakladıklarını bilmiyordu değil mi? hayır bilmiyorlar ama hükümdar biliyordu. ırklar insan ırkına zaten güvenmezlerdi bunun için her zaman bir yedek planları vardı... 

"insanlar bu kitaba gerçekten inanıyormu? diye söylendim "bu gerçekten saçmalık! ama içinden bir ses bu kitabı hiç kimseye vermemeliyim... neden böyle düşünüyorum? saçma bir peri masalı sadece" ama içimden bir ses bunun gerçek olduğuna inandırdı beni. kimse görmeden gitmeliyim bu bölüm yasaklı bölümdü... ve bu kitapta yasaklı kitaptı, birisi bu kitapları okumamamızı istiyordu ama kim? neden kitabı yok etmemişler ki? 

beni bu düşüncelerden kopartan bir kedi miyavlaması olmuştu " ya sen ne kadar tatlısın! " diyerek kucağıma aldım ve aldığımda fark ettim bu van kedisiydi, bir gözü yeşil diğer gözü kahve rengiydi ve çok bakımlı ve pofuduk gözüküyordu. bir evdemi kaçmıştı acaba? kedi patisi ile kitabı bırakmamı ister gibi kitabı ittirdi "sen sanki normal bir kedi değilmişsin gibi hissettim... " dedim kediyi incelerken. ama normal gözüküyordu. neden böyle hissetmiştim? her halde kafam okuduğum kitapta kalmıştı. kedi tekrar patisini kitaba doğru uzattı ama bu sefer kitabı havaya kaşdırdım ulaşamayıcağını bilerek, zaten amacım kitaba ulaşamamasıydı " hey! bu kitabı ben alıyorum" dedim sanki insanla konuşurcasına kedi en sonda vaz geçti ve kucağımda oturdu "aferin..." dedim üstün bir sesle ama şu an kediyi boş verip bu kitaba odaklanmam lazımdı "bu kitaptaki şeyler sanki çok... gerçekçi. değilmi kedicik? " dedim. en yakın arkadaşım şu an bu kediydi zaten yaşlıların bana o 'sen canavarmısın? ' bakışlarından sonra tek arkadaşım bu kedi.