SONİC ' İN RÜYASI & SONAMY
Bölüm 1•
GİRİŞ : YAĞMURUN VERDİĞİ SÖZ VE İLK GÖRÜŞ
Tema:
Gök gürültüsü şehri sarsarken, bardaktan boşanırcasına yağan yağmur sokaklardaki tüm hayatı silip süpürmüştü. Gece yarısıydı. Çöp konteynerlerinin, paslı demirlerin ve lağım kokusunun sindiği karanlık bir ara sokağın en kuytu köşesinde, henüz sekiz yaşında küçücük bir çocuk tir tir titriyordu.
Sonic.
Üzerindeki eski hırka sırılsıklamdı ve tenine yapışmıştı. Soğuk, kemiklerine kadar işliyordu ama onun canını yakan soğuk değil, kalbindeki o devasa boşluktu. Henüz birkaç ay önce annesi ve babası gözlerinin önünde katledilmiş, o sıcacık yuvasından koparılıp bu acımasız sokakların ortasına fırlatılmıştı.
Bu sokaklar merhametin ne olduğunu bilmezdi. Sonic, bu küçücük yaşına rağmen insanlığın en iğrenç, en karanlık yüzünü görmüştü. Geceleri çocukları kaçırmak için pusuda bekleyen organ mafyalarının elinden son anda kaçmış, sokak çetelerinin acımasız işkencelerine, tekmelerine göğüs germişti. Açlıktan karnı guruldarken bile gururundan ödün vermemiş, kimseden bir lokma ekmek dilenmemişti.
Sonic, küçük çenesini dizlerine dayadı. Dişleri birbirine vururken gözlerinden tek bir damla yaş bile akmıyordu. Sokaklar onun gözyaşlarını çoktan kurutmuş, yerine saf bir öfke ve çelikten bir irade bırakmıştı. Kendi kendine mırıldandı.
" Ölmeyeceğim... İstediğiniz kadar vurun, ne yaparsanız yapın bu sokaklara diz çökmeyeceğim. "
Küçük ellerini yumruk yaptı. Tırnakları etine batıyordu. Bakışlarını gökyüzünün karanlığına dikti ve o an, hayatının en büyük, en sarsılmaz yeminini etti.
" Bir gün... Bir gün öyle bir güçleneceğim ki, bu dünyadaki her şey benim önümde diz çökecek. Ve benim gibi korumasız, kimsesiz, sokaklara atılmış ne kadar çocuk varsa... Hepsini kanatlarımın altına alacağım. Onlara dokunmaya cüret eden herkesi kendi ellerimle yok edeceğim. Söz veriyorum ! "
Tam o sırada, fırtınanın kulakları sağır eden uğultusunu yırtan hafif bir ayak sesi duyuldu. Yağmur botlarının su birikintilerine basarken çıkardığı sesler Sonic ' in kulaklarına ulaştı.
Sonic anında bir hayvan gibi tetik pozisyonuna geçti. Dişlerini sıktı, sırtını duvara yasladı. Sokakta birinin yanınıza yaklaşması demek, tehlike demekti. Ya bir darbe gelecekti ya da bir saldırı.
Ancak sokağın girişinde beliren karaltı, bir yetişkine ait değildi. Elinde kocaman, pembe bir şemsiye tutan, üzerinde pırıl pırıl ve çok pahalı olduğu her halinden belli olan montuyla küçük bir kız çocuğu duruyordu. Kız, ürkek ama kararlı adımlarla Sonic ' e doğru yaklaştı.
Sonic sertçe tısladı. " Kimsin sen ? Ne istiyorsun benden ? Yaklaşma ! "
Küçük kız adımını atmayı bıraktı. Sonic ' in tam iki adım önünde durdu. Şemsiyesini hafifçe geriye doğru eğdiğinde, sokak lambasının cılız ışığı kızın yüzüne vurdu.
Sonic ' in nefesi kesildi. O an, zaman durdu. Akan yağmur damlaları havada asılı kaldı, rüzgar sustu. Kız o kadar güzel, o kadar büyüleyici ve masumdu ki, Sonic ' in o taşlaşmış küçük kalbinde daha önce hiç bilmediği, hayatı boyunca da bir daha asla hissedemeyeceği bir şeyler koptu. Kızın zümrüt yeşili gözleri, bu pis kokulu ara sokağı aydınlatan iki parlak yıldız gibiydi. Sonic o an, sekiz yaşındaki o çocuk aklıyla çok iyi anladı. Bu kızı ölene kadar, hatta öldükten sonra bile sevecekti. Bu his kalbine bir mühür gibi kazınmıştı.
Kız, Sonic ' in sert çıkışından korkmamıştı. Yavaşça diz çöktü, elindeki dumanı tüten, sıcacık yemek paketini Sonic ' e doğru uzattı. Ses tonu bir meleğin fısıltısı kadar yumuşaktı.
" Çok üşümüş görünüyorsun... Ve çok açsın. Bunu senin için getirdim. Lütfen al, korkma benden. "
Sonic büyülenmiş gibi kıza bakıyordu. Kekeledi. " Ben... Ben kimseden yardım almam. "
Kız hafifçe gülümsedi, bu gülüş karanlık sokağı ısıtmıştı. Yemek paketini Sonic ' in hemen önüne bıraktı.
" Bu bir yardım değil ki. Sadece paylaşmak istedim. Lütfen ye, yoksa hastalanacaksın. "
Sonic yemeğe doğru uzanırken, kız şemsiyesini diğer eline geçirdi. O sırada esen sert bir rüzgar, kızın montunun kolunu hafifçe yukarı doğru sıyırdı. Sonic ' in sokaklarda keskinleşmiş gözleri, o an kızın bileğinin hemen yukarısındaki tenine takıldı. Orada çok belirgin, çok kendine has ve dikkat çekici bir doğum lekesi vardı. Sonic o lekenin şeklini hafızasına bir daha çıkmamak üzere kazıdı.
Sonic başını kaldırıp kızın gözlerine baktı, dudaklarını araladı. " Sen... Senin adın ne ? "
Tam o sırada sokağın başında lüks, simsiyah ve devasa bir araba ani bir frenle durdu. Arabanın kapısı hızla açıldı ve takım elbiseli, endişeli bir adam arabadan inip sokağa doğru bağırdı.
" Küçük hanım ! Neredesiniz ? Gitme vaktimiz geldi, lütfen hemen arabaya binin ! Babanız sizi arıyor ! "
Küçük kız irkildi. Sonic ' e son kez baktı, gözleri şefkatle parladı.
" Gitmem gerek... "
Kız arkasını döndü ve hızla arabaya doğru koştu. Sonic arkasından elini uzattı ama seslenemedi bile. Kız arabanın arka koltuğuna bindi, kapı kapandı. Araba hareket ederken, kız arka camı sonuna kadar indirdi. Küçük elini dışarı çıkartıp, Sonic gözden kaybolana kadar ona el sallamaya başladı. Yağmurun altında, o küçük el sallanışı Sonic ' in dünyasındaki tek ışık olmuştu.
Araba tamamen gözden kaybolduğunda Sonic sokağın ortasında tek başına kaldı. Elindeki sıcak yemek paketine baktı, sonra arabanın gittiği karanlığa. Kızın adını öğrenememişti. Kim olduğunu, nereye gittiğini bilmiyordu.
Sonic paketi göğsüne bastırdı ve gözlerini kapatıp fısıldadı.
" Adını bilmiyorum... Ama sen benim rüyam oldum. Bugünden sonra senin adın Rüya. Ve ben seni bulana kadar, sen sadece benim rüyalarımda yaşayacaksın. "
Aradan tam 18 yıl geçti.
O sokak kenarında titreyen, bir lokma yemeğe muhtaç çocuk öldü. Onun küllerinden 26 yaşında, tüm dünyayı parmağının ucunda oynatan, tüm şehirlerin, tüm konsey başkanlarının, üyelerinin ve hatta devletlerin bile adını duyduğunda tir tir titrediği mutlak bir mafya lideri doğdu : Sonic the Hedgehog.
O artık tüm dünyaların korktuğu mutlak hakimdi. Onun için hayatta sadece iki şey vardı: Güç ve İtaat. Sonic inanılmaz derecede karizmatik, yakışıklı ve sert hatlara sahipti. Onu gören tüm kadınlar, onun o tehlikeli ve ulaşılamaz aurasına anında hayran kalıyor, ona aşık oluyordu. Ancak Sonic ' in kalbi bir buz dağından daha soğuktu. Çünkü o kalbin içinde hala 8 yaşındaki o yağmurlu gecede kalan " Rüya " sının aşkı gizliydi.
Şehrin en yüksek tepesindeki devasa Sonic Malikânesi'nin geniş toplantı salonunda, Sonic ve aralarında kan bağı olmasa da birbirlerine ölümüne bağlı öz kardeşleri toplanmıştı.
Shadow 29 yaşında Ailenin en büyüğü, acımasız strateji dehası.
Silver 27 yaşında Güvenlik ve operasyonların başındaki sert isim.
Tails 23 yaşında Dünyanın en zeki teknoloji ve istihbarat dahisi.
Sonic, elindeki safir yüzüğü masaya vurarak çıkan sesle salonu doldururken sert sesiyle konuştu. " Shadow, konseydeki durumlar ne ? "
Shadow soğuk bir gülümsemeyle cevap verdi. " Tüm liderler önünde diz çöktü Sonic. İtaat ediyorlar. Kimsenin sana karşı gelmeye cesareti yok. "
Tails hemen önündeki bilgisayar ekranından bir dosya açtı.
" Sonic, şehirde yeni bir isim çok öne çıkıyor. Holdinglerin başına geçen genç bir kadın. Ülkenin en zengin insanı, Amy Rose 24 yaşında Tıpkı bizim gibi, sokaklardan kurtardığı üç kadını holdingin ve hayatının merkezine koymuş. Öz kardeşleri gibiler. İsimleri Rouge 28 yaşında , Blaze 27 yaşında ve Cream 22 yaşında. Şu an lüks bir malikanede yaşıyorlar. "
Sonic, pencereden dışarı bakarken elindeki içki bardağını sıktı. " Amy Rose " ismi onun için hiçbir şey ifade etmiyordu. O sadece " Rüya " sına sadıktı.
Oysa Sonic ' in bilmediği, dünyada hiç kimsenin bilmediği devasa bir sır vardı : O gece Sonic ' e yemek uzatan zümrüt yeşili gözlü kız, tam olarak bu Amy Rose ' un kendisiydi ! Ancak Amy, ergenlik döneminde kolundaki o doğum lekesini estetik bir ameliyatla sildirmişti ve geçirdiği bir travma yüzünden o yağmurlu geceye dair hiçbir şeyi, o sokak çocuğunu da hatırlamıyordu. Sonic ise aşık olduğu kadının adını bile bilmeden, onun hemen yanı başında olduğundan habersizce şehre
hükmediyordu...
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları