SONİC ' İN RÜYASI & SONAMY
Bölüm 2•
1. BÖLÜM & YILLARIN ARDINDAN GELEN İZ
Tema:
Zaman, durdurulması imkânsız acımasız bir nehir gibi akıp geçmişti. O fırtınalı, bardaktan boşanırcasına yağmur yağan gecenin üzerinden tam 18 yıl devrilmişti. Sokakların o çamurlu kenarında açlıktan titreyen, bir lokma yemeğe muhtaç olan o 8 yaşındaki küçük çocuk artık yoktu. O çocuk, ruhunu sokakların acımasız örsünde döve döve eritmiş, küllerinden yepyeni, devasa ve karanlık bir imparatorluk inşa etmişti.
O artık 26 yaşında, tüm şehirlerin, tüm konsey başkanlarının, uluslararası üyelerini ve hatta koskoca devletlerin bile adını duyduğunda tir tir titrediği, yeryüzünün mutlak hakimi Sonic the Hedgehog 'du.
Sonic, korkunç derecede karizmatik, keskin hatlara sahip yakışıklı bir adam olmuştu. Adım attığı her yerde kadınlar onun o tehlikeli, ulaşılamaz ve büyüleyici aurasına anında hayran kalıyor, ona sahip olabilmek için can atıyorlardı. Ancak Sonic ' in kalbi, kutuplardaki bir buz dağından bile daha soğuk, daha hissiz ve daha hissizdi. Çünkü o kalbin en derin, kimsenin ulaşamayacağı odasında hala 8 yaşındaki o yağmurlu gecede kalan " Rüya " sının aşkı capcanlı duruyordu. Aradan geçen koca 18 yıla, elindeki sınırsız güce, dünyaya hükmeden istihbarat ağına rağmen Sonic, o gece kendisine umut olan zümrüt gözlü kızın izini bir türlü bulamamıştı. Dünya onun avucunun içindeydi ama kalbinin tek sahibi yoktu.
Sonic, bu mutlak gücü tek başına taşımıyordu. Yanında, aralarında zerre kan bağı olmamasına rağmen ruhlarını birbirine mühürlemiş, öz kardeşlerinden daha yakın olan üç sırdaşı vardı : Ailenin en büyüğü ve acımasız strateji dehası Shadow 29 yaşında, güvenlik zincirinin hatasız gözü Silver 27 yaşında ve dünyanın en zeki teknoloji dâhisi Tails 23 yaşındaydı.
Güneşli ama serin bir ikindi vakti, şehrin kenar mahallelerinde bulunan Umut Işığı Yetimhanesi ' nin önünde siyah, camları zırhlı dört devasa lüks araç durdu. Araçların kapıları aynı anda açıldı. En öndeki araçtan Sonic, arkasındakilerden ise Shadow, Silver ve Tails indi. Sonic, üzerindeki kusursuz kesim siyah takım elbisesiyle etrafı süzdü. Burası, onun çocukken kendine verdiği sözün bir parçasıydı. Dünyaya karşı ne kadar acımasız ve korkutucu bir mafya lideri olursa olsun, kimsesiz çocukların koruyucu meleğiydi. Her ay bizzat buraya gelir, çocuklarla ilgilenirdi.
Dört kardeş bahçeye adım atar atmaz, bahçede oynayan düzinelerce çocuk bir an duraksadı ve ardından çığlık çığlığa onlara doğru koşmaya başladı. Çocukların yüzündeki o saf neşe, Sonic ' in buz tutmuş çehresinde hafif, neredeyse görünmez bir tebessüm yarattı.
" Sonic abi ! Sonic abi geldi ! " diye bağırdı küçük bir erkek çocuğu, Sonic'in bacağına sarılarak.
Sonic yavaşça eğildi, çocuğun saçlarını şefkatle karıştırdı. " Nasılsın bakalım ufaklık ? Sözümü dinleyip derslerine çalışıyor musun ? "
Çocuk neşeyle başını salladı. " Çalışıyorum Sonic abi ! Shadow abi bana geçen ay söz vermişti, eğer başarılı olursam bana yeni bir bilgisayar getirecekti ! "
Shadow arkadan adım atarak öne çıktı, yüzündeki o sert ifadeyi bozmadan çocuğa baktı ama ses tonu normalden daha yumuşaktı.
" Getirdim. Arabanın bagajında. Ama önce Tails'ın testinden geçeceksin. Bilgisayarı sadece oyun oynamak için kullanmayacağına dair söz vermiştin. "
Tails gülümseyerek araya girdi. " Merak etme Shadow, ben onun kontrolünü yaparım. Nasılsınız çocuklar ? Eksik bir şeyiniz var mı ? "
Çocuklar hep bir ağızdan bağırdı. " Yok Tails abi ! Getirdiğin oyuncaklar çok güzel ! "
Silver etrafı kontrol ederken çocuklara baktı. " Güzel. Eğer buradaki görevlilerden ya da dışarıdan birileri size kötü davranırsa, hemen bana söylüyorsunuz, anlaştık mı ? "
Çocuklar neşeyle onaylarken, Sonic ' in gözü bahçenin köşesindeki bankta tek başına oturan, sol kolunu hafifçe kucağına koymuş, gözleri nemli küçük bir kız çocuğuna takıldı. Kız henüz 7-8 yaşlarındaydı. Sonic, adımlarını o tarafa doğru yöneltti. Shadow, Silver ve Tails da Sonic ' in arkasından yavaşça geldiler.
Sonic, küçük kızın oturduğu bankın önüne gelip yavaşça diz çöktü. Boy hizasını onunla eşitledi. Ses tonu, dünyayı titreten o mafya liderinden çok uzak, adeta bir baba gibiydi.
" Merhaba küçük hanım. Neden burada tek başına oturuyorsun ? Arkadaşlarınla neden oynamıyorsun ? "
Küçük kız başını kaldırdı, gözlerindeki korku ve acı Sonic ' in yüreğini sızlattı. Sonic, bu bakışı çok iyi bilirdi ; bu, sokakların acımasızlığına uğramış çocukların bakışıydı. Kız kısık bir sesle konuştu.
" Kolum... Kolum çok acıyor Sonic abi. "
Sonic ' in kaşları anında çatıldı, yeşil gözlerinde tehlikeli bir şimşek çaktı. " Kolun mu acıyor? " diye sordu yavaşça. " Gösterebilir misin bana ? "
Küçük kız, hırkasının sol kolunu yavaşça yukarı doğru sıyırdı. Kolun üzerinde, bir yetişkinin parmaklarının sertçe sıkmasından dolayı oluşmuş, morarmış ve neredeyse kan oturmuş parmak izleri vardı. Belli ki birisi küçük çocuğun kolunu canını yakacak kadar büyük bir nefretle sıkmıştı.
Sonic, o morlukları görünce içindeki canavarın uyandığını hissetti. Dişlerini birbirine vurdu, saldırmamak için kendini zor tuttu. Sesi çelik gibi sertleşti ama kızı korkutmamak için sakin kalmaya çalıştı.
" Bunu sana kim yaptı ? Bana doğruyu söyle, kim dokundu sana ? "
Küçük kız korkuyla yutkundu, gözünden bir damla yaş süzüldü.
" Bir tane adam yaptı Sonic abi... O adam, o gün buraya gelen o zengin kızın korumasıymış... "
Shadow hemen bir adım öne çıktı. Kollarını göğsünde kavuşturdu, gözleri adeta alev alev yanıyordu. Sesi buz gibiydi.
" Hangi zengin kız ? Buraya kim geldi ? "
Küçük kız, Shadow ' un sert sesinden ürkse de Sonic ' in elini tutmasıyla cesaret bularak cevap verdi.
" Adı Amy Rose ' du... Daha bir hafta önce buraya gelmişti. Yanında bir sürü adam vardı. Tüm gazeteciler ve medyacılar da onunla birlikte gelmişti. Her yerde flaşlar patlıyordu, bizim fotoğraflarımızı çekiyorlardı sürekli. "
Sonic, " Amy Rose " ismini duyunca zihninde hiçbir şimşek çakmadı. Onun için bu isim sadece ülkenin en zengin, medyatik kadınının ismiydi. İçinden ' Demek reklam yapmak için yetimahaneyi kullanıyor. ' diye geçirdi. Sonic kıza bakmaya devam etti. " Peki sonra ne oldu ? O koruma neden senin kolunu sıktı ? "
Küçük kız hıçkırdı. " O abla... Yani Amy Rose, bize bir sürü kutu getirmişti. Kameralar ona bakarken bize sarılıyordu. Ben de... Ben de bize gerçekten yardım ettiği için, bize sarıldığı için ona çok teşekkür etmek istedim. Çok mutlu olmuştum. Koşarak yanına gittim ve ona sarılmak istedim... Ama daha ona dokunamadan, arkasında duran kocaman, takım elbiseli bir adam geldi. Beni sertçe geriye doğru itti ve kolumu çok sıkıca tuttu. " Uzak dur küçük pislik, elbiseyi kirleteceksin ! " diye bağırdı bana. Kolumu o kadar çok sıktı ki canım çok yandı... "
Silver dişlerini sıktı, ellerini yumruk yaptı.
" Bir çocuğa... Sırf sarılmak istedi diye bunu mu yapmışlar ? "
Tails öfkeyle ekrana bakarken konuştu.
" Amy Rose... Demek holdinginin imajını tazelemek için buraya geldi ve arkasındaki itler bir çocuğa zarar verdi. "
Sonic ' in içindeki öfke artık kontrol edilemez bir boyuta ulaşmıştı. Ancak bunu küçük kıza yansıtmadı. Yavaşça uzandı ve küçük kızı kollarının arasına alıp ona sımsıkı, şefkatle sarıldı. Kızın başını göğsüne yasladı.
" Şşş... Tamam, geçti küçüğüm. " dedi Sonic, sesi titreyen bir öfkeyle ama sevgiyle doluyordu. " Ağlama artık. Sonic abin burada. Sana söz veriyorum, o adamın o elini kıracağım. O kırık elle bir daha asla hiçbir çocuğa dokunamayacak. Ve o Amy Rose denen kadın da... Çocukların canını yakarak reklam yapmanın bedelini çok ağır ödeyecek. "
Sonic kızdan ayrıldı, Silver ' a döndü.
" Silver, hemen buranın doktorunu çağır. Kızın koluna baksınlar, ne gerekiyorsa yapılsın. "
Silver başıyla onaylayıp hızla içeri doğru yönelirken, Sonic ayağa kalktı. Kusursuz ceketinin önünü ilikledi. Karizmatik yüzü adeta bir ölüm maskesine dönüşmüştü. Kadınların aşık olduğu o büyüleyici yeşil gözlerde şimdi sadece mutlak bir yıkım vardı.
Shadow, Sonic ' in yanına geldi.
" Ne yapıyoruz ? "
Sonic, gözlerini şehrin en yüksek binalarının, yani Rose Holding ' in olduğu yöne doğru dikti. İçindeki ses, o kadından nefret ediyordu. Çocukları kendi reklamı için kullanan, korumalarının bir yetime el kaldırmasına izin veren o kibirli kadına haddini bildirecekti. Kendi rüyasındaki o temiz, masum melekle bu kibirli kadının arasında dağlar kadar fark vardı. Sonic, rüyasındaki kıza olan temiz aşkını kalbinde taşırken, Amy Rose ' a karşı sadece saf bir nefret besliyordu.
Sonic, Shadow ' a döndü, sesi tüm bahçeyi buz kestirdi.
" Tails, Amy Rose ' un bu akşam nerede olacağını hemen bul. Shadow, arabaları hazırlatın. Rose Holding ' in o kibirli sahibine, bu şehrin, bu dünyanın mutlak sahibinin kim olduğunu ve benim kurallarımın çiğnenmesinin bedelini bizzat öğreteceğim. O korumayı da canlı istiyorum... "
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları