Mesajımsı

Bölüm 2•

BÖLÜM 2 — GEÇMİŞİN NOTLARI

Tema:

Üniversite mezuniyetinin sonlarına doğru içkisini içerken garip hayallere kapılmış genç adam, herkesten uzak oturuyordu.

Kafasında hep yapmak istediği o oyunu tasarlıyordu. Her seferinde tasarladığı oyunu beğenmiyor, siliyor ve tekrar deniyordu. Ama bir türlü olmuyordu.

Ne eksikti?

Bütün teknik bilgiye sahipti. Beş yaşından bu yana yeterince oyun oynamıştı. Buna rağmen ne yaparsa yapsın bir türlü olmuyordu.

Belki de buna sarhoşluğu izin vermiyordu.

Düşünmeye çalışırken uzaktan gözüne ilişen kırmızı elbiseli kadın onu süzüyordu. Genç adam kafasını toparlayıp kadına odaklandığında onun eski arkadaşı olduğunu fark etti.

Kadın genç adama dil bölümünde okuduğunu söylemişti. Hatırladığına göre geçen sene okulunun bitmesi gerekiyordu. Ama o hâlâ burada, hatta mezuniyet partisindeydi.

Kadının yaklaştığını gördü ve dikkatle bakan gözlerini hemen başka yere çevirdi. Ama sonra kaçamak bakışlarla tekrar kadına baktı ve tutkuyla geldiğini gördü.

Sinir bozucu bir huzursuzluk hissetti.

Hayır, bunun bir aşk hikâyesi olmasını istemiyordu.

Koşar adımlarla salondan uzaklaştı genç adam.

İçerideki gürültülü müzikten rahatsız olmuş olacak ki kendisini dışarı atmıştı. Genç adamın arkadaşı uzun adam, hayatında bir daha göremeyeceği insanlarla tartışıyordu.

Tartışmaya pek de önem vermeyen genç adam hızlıca aralarına girdi ve arkadaşına döndü.

“Gidelim buradan.”

“Neden? İçeride eğleniyordun.”

“Sıkıldım, gidelim artık.”

“Mezuniyet henüz bitmedi ki.”

Sanki mezuniyete katılıyor da...

Aklından geçen bu düşünceden sonra hızlıca arabaya doğru ilerledi.

“Ben gidiyorum, sen eğlencene bak.”

Garip davranan arkadaşını dikkatle izleyen uzun adam, olanları anlamadığını belirtmek için alt dudağını uzattı. Arkadaşı gittikten sonra da tartışmasını devam ettirdi.


Eve gelen genç adam bilgisayarını açtı.

Canı ne zaman sıkılsa açıp kafasındakileri boşalttığı not defterine tıkladı. Açar açmaz, el alışkanlığı olacak ki o günün tarihini yazdı.

Durup bir süre düşündü.

O sırada arkasından gelen ince, yumuşak bir sesle ürktü.

Karanlık ve sessiz odanın içerisinde yankılanan samimi ses, annesinin sesiydi.

O zamanlar ailesiyle yaşıyordu. Annesi kapı sesini duymuş olacak ki meraklı bir ifadeyle oğluna sesleniyordu.

“Oğlum, geldin mi? Mezuniyetin nasıl geçti?”

Kısa süre sessiz kalan genç, ayağa kalkıp odasının ışığını yaktı ve kapıyı açtı.

“Güzeldi anne, arkadaşlarımla eğlendim.”

Bunu söylerken suratında garip bir ifade vardı.

Aslında arkadaşının olmadığını, en iyi arkadaşının da onu artık takmadığını düşünüyordu.

Annesi yemeğe çağırdı ama iştahının olmadığını söyleyerek odasına çekildi.

Tekrar oturdu ve bilgisayarındaki not defterine aklındakileri yazdı.

Kendini hâlâ huzursuz hissediyordu.

Aldığı notları aşağıdan yukarıya incelemeye başladı. Yukarıya çıktıkça tarih geriye gidiyordu.

Bunu daha önce yapmamıştı.

Notları okurken uykusu geldi. Aralarında hatırlayamadığı notlar oldukça şaşırıyor, uykusu kaçıyor, sonra tekrar mayışıyordu.

Aradan geçen on beş-yirmi dakikadan sonra ilgisini çeken tuhaf bir not gördü ve gözlerini uzun süre kapatamadı.

“...Özellikle de yediğim muzlu pastanın tadı harikaydı. Neden daha önceden tadına bakmadım...”

Notun bu kısmını birkaç kez geveledikten sonra düşündü:

“Bu notu buraya nasıl yazdım? Sadece mutsuz anılarımı yazarım. Daha da önemlisi, benim muza alerjim var.”

Aklındaki düşüncelere anlam veremiyor, sarhoşluğun etkisiyle olacak ki tekrar tekrar okuyordu.

Biraz daha yukarı çıkınca okudukları karşısında şok geçirmişti.

“Yarın İpek beni doğum gününe çağırdı. Sözüm var, gitmezsem olmaz. Zaten finallerden de...”

Sanki kendi hayatı değilmiş de sürükleyici bir roman okuyormuş hissine kapılan genç adam artık uykusuna engel olamıyordu.

Klavyenin üzerinde olan eli yerçekiminin etkisiyle usulca aşağı düştü.

Gözlerini açtığında gördüğü renkler odasındaki gibi değil, daha sıcak, pembemsi renklerdi.

Hiç istemez bir tavırla ayağa kalktı ve etrafına baktı.

Etrafta üniversiteden tanıştığı kız dışında hiç kimseyi göremedi.

Kız, pastanın üzerindeki mumları üflüyordu.

Oldum olası genç adam bu kıza hiç ısınamamıştı. Ama nefret de etmiyordu.

Kız çok sakin bir tavırla pasta üzerindeki mumları çıkarttı, büyük bir dilim kesti ve genç adama uzattı.

Eline aldığı tabaktaki pastanın muzlu olduğunu fark eden adam alerjisi olduğunu hatırladı.

Tabağı bırakmak istese de masa doluydu.

Çaresizce elindeki tabağı tutan genç, kıza baktı.

Kız geriye kalan pastayı aceleyle yiyordu.

Genç adam kızı izlemeye başladı.

Siyah saçlarının arasından görünen beyaz, ölü ten rengi, koyu renk gözleri ve minyon suratı korku filmlerini aratmıyordu.

Pastayı bitirdikten sonra ayakta kalan genci yanına davet etti.

Birlikte oturdular.

Kız kumandanın düğmelerine hızlıca basmaya başladı. İlk başta açılan TV kanalları, düğmelere bastıkça ilginçleşiyordu.

Öyle ki bir süre sonra genç adamın çocukluğunda izlediği ve çok sevdiği SüngerBob ekrana gelmişti.

Ancak görüntüler olduğundan çok daha hızlıydı.

Genç adam anlam veremese de gözlerini alamıyordu.

Bir süre sonra ekranda yazılar çıkmaya başladı.

Okumaya çalıştıysa da hızından okuyamadı.

Kilitlenip kalan genç, farkında olmadan elindeki pastadan bir dilim aldı ve ağzına götürdü.

Çiğnediği şeyin ne olduğunu anlayamadan yuttu.

Bir dilim daha almak için çatalı pastaya götürdü ve gördüğü manzara karşısında şok oldu.

Birden ayağa kalktı.

Midesi adeta karnını yarıp çıkmak istiyordu.

Kusmak için lavaboya koşan adamın ayağı takıldı.

Sonu olmayan bir boşlukta aşağı düştü.

Hızlıca kaldırdığı kolunu masaya çarpan genç adam olduğu yerde inliyordu.

Gördüğü kabusun hâlâ etkisindeydi.

Kalkıp koşarak kusmak için lavaboya gitti.

Ancak bir kabus olduğunu fark edebildi ve elini yüzünü yıkadı.

Odasına gidip yatağına bıraktı kendini.

Ekranın ışığı suratına vuruyordu.

Hareket edecek hali olmayan genç, gece olduğunu ışıktan anlamıştı.

Gözlerini kapattı ve tekrar uykuya daldı.

Bu bölümü beğendin mi?

Bölüm Yorumları