Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
Gökyüzü bulutlarla kaplanmış, gelecek ve kopacak fırtınanın haberini verircesine kararmıştı. Başımı kaldırıp gökyüzüne baktığımda içimde bir yerlerin üşüdüğünü hissettim. İstemsizce kollarımı bedenime sardığımda ısınmak yerine daha da titrediğimi fark ettim. Ben üşümüyordum ellerim vücudumdaki sıcaklığı hissedercesine karıncalanıyordu, lakin içimdeki bu amansız titreme de neyin inlesiydi anlamıyordum.
Bakışlarımı etrafa çevirdiğimde uçsuz bucaksız bir düzlük bir alanda olduğumu fark ettim. Bir hiçliğin ortasıydı burası. Tek bir şey bile yoktu.
Düşündüm, hafızamı zorlamaya çalıştım. Ama sanki bembeyaz bir sayfaydı. Ne geçmişin yazıldığı anılar düşüyordu aklıma ne de başka bir şey. Doğum günümü hatırlamaya çalıştım... Düşündüm, afalladığımı fark ettim. Kelimeleri ağzımda bir küfür gibi geveledim... Doğum günü, takvim bunlar ne demekti.
Burası neresiydi?
Ben kimim... Ben kimdim?
Aklımda bu sorular dönüp dururken gökyüzünden düşen bir damla yağmur damlası yanağımdan aşağıya bir gözyaşı misali akarken yağmur şiddetini hızla arttırmaya başladı. Bardaktan boşanırcasına yağan yağmurda bir hiçliğin içinde öylece dikiliyordum. Bir gariplik vardı, ıslanmıyordum... Üşümüyordum...
Korkak bakışlarımı etrafta gezdirmeye başladım, üstümdeki kıyafete baktım. Siyah bir pantolon vardı ama sanki uzun sürelerdir giyiniyormuş veya tozlu, çamurlu bir zeminde sürüklenmiş gibi her yeri kir içindeydi. Sağ ayağımdaki ayakkabının olmadığını ayağımın altındaki toprağın soğukluk ve ıslaklığından hissedebiliyordum.
İçimde gezinen ani ürpertiyi hissettiğimde bu histen kurtulmak istedim. Omuzlarımı silkerken kazağıma takıldı bakışlarım, beyaz yünlü boğazlı bir kazak vardı üstümde. Oda pantolon gibi her ne olduysa ondan nasibini almışa benziyordu. Bilek kısımları incelmiş ve sökülmeye başlamış, beyaz rengi yavaşça gri tonlarına bürünmeye başlamıştı sağ tarafında kocaman kırmızı ve kokan bir leke vardı.
Bu neydi, ne anlama geliyordu
Elimi kaldırıp kırmızı şeyin yayıldığı yere bastırdığımda ellerime de hızla bulaştığını fark ettim. Bunun böyle olması normal miydi?
Herkesin kırmızı lekesi olur muydu? Dokununca onların eline de bulaşır mıydı bu leke...
Ayaklarımı adeta yerde sürüklercesine adım atmaya başladım. Ayakkabı olmayan ayağımın altına batan toprak parçaları canımı yakarken yürümeye devam ediyordum.
Bir birikintiye ulaştım gökyüzünden yağan yağmurun oluşturduğu minik bir göletti. İyice yaklaştım, kendi yansımam gözüküyordu suyun üstünde lakin yağan yağmur sebebiyle görüntüler net değildi. İyice yaklaşma ihtiyacı hissettim sanki yaklaşırsam görecektim. Dizlerimin üstüne yığıldığımda titreyen ellerimi suya uzattım.
Tam yansımama dokunacakken, suyun içinden aniden fırlayan karanlık bir el bileğimi kavradı. Çığlık bile atamadan beni dipsiz, buz gibi suyun içine doğru çekti
Karanlığın beni yutmasını istemiyordum, buradan kurtulmak istiyordum. Kollarımı hızla çırpmaya başladım belki kurtulurum umuduyla ancak çabam sonuçsuz kaldı. Sanki birisi gitmeme izin vermiyordu. Bu karanlığa gömülmemi istiyordu.
...
Genç adam gözlerini açtığında uçsuz bucaksız bir ormanın tam kalbindeydi. Nefes nefese kalmıştı. Göğüsü bir körük gibi inip kalkıyor, kalbi adeta atlı koşturuyordu. Korku dolu bakışlarını etrafta gezdirdi. Elleri çamurlu, kana bulanmıştı. Başından akan kan sağ gözüne geliyor, görüşünü her dakika da daha da kızıla boyuyordu.
Derin nefes almaya çalıştı… Olmadı… Kaburgaları acıyordu. Derin nefes alamıyordu. Ayağa kalkmak istedi. Yere ellerini koyup doğrulmaya çalıştığında kaburgalarının daha da baskı yapmasıyla nefesi boğazında düğümlendi. Boğuk bir hırıltı döküldü genç adamın boğazından.
'Ne oldu bana?’ diye düşündü. Ama cevabı yoktu. Hiçbir şey hatırlamıyordu. Herşey bembeyaz bir sayfadan ibaretti. Sanki tüm hayatının yazıldığı defter yakılmıştı. Ve yerine yeni bir defter getirmişlerdi. Geçmişi yoktu. Şimdiyi hatırlamıyordu. Geleceği ise belirsizdi.
Adımlarını güçlükle atarak ilerlemeye başladı. Ayağına görünmez kelepçeler vardı. Tüm bedenini saran kalın zincirler onu toprağa mühürlüyordu. Her attığı adımda bacakları daha da ağırlaşıyor. Toprağa daha da batıyordu. İlerideki ağacın dibinde birisi vardı.
Daha on beş yaşlarında bir çocuk. Titriyor ve ağlıyordu. Genç adam gördüğü şeyle kaşlarını çattı.
'Buda kim?’ diye mırıldandı istemsizce.
Cevap yoktu.
Adımlarını biraz daha hızlandırmaya çalışarak çocuğun yanına gitti. Çocuk başını dizlerne gömmüş iç çekerek ağlıyordu. Onun boy hizasına gelmek için bir dizinin üstüne çöktü. Canı öyle bir yandı ki acıyla inlememek için dişlerini dudağına geçirdi. Ağzının içinde metalik paslı kan tadı hissettiğinde yüzünü buruşturdu.
'Neden ağlıyorsun?’ dedi genç adam fısıltı gibi çıkan sesiyle.
‘Katil, katilsin benim katilimsin sen?!’ diye bağırdı küçük çocuk.
Genç adam geriye doğru kalçasının üzerine düştü. Elleri yordamıyla geriye doğru sürünmeye çalıştı. Üç, dört adım kadar gidebildi sadece, sonra sırtının ağaca yaslanmasıyla kaçacak yerinin kalmadığını anladı. Küçük çocuk hala ağlıyor ve aynı şeyleri sayıklıyordu.
‘Katil, katilsin benim katilimsin sen’
Genç adam anlamıyordu. Bu çocuk da kimdi?
Neden ona böyle bir şey söylüyordu?
Gerçekten de katil miydi?
Bakışları ellerine kaydığında kanlı çamurla kaplandığını fark etti. Bu kimin kanıydı?
O çocuğun mu?
Yoksa kendi kanı mıydı?
Bunu ayırt edemiyordu. Canı yanıyordu bunun farkındaydı ama asıl kor kalbine düşmüştü. O sırada küçük çocuğun bir şey mırıldandığını duydu. Merak etti. Ne mırıldandığını duymak istedi. İçten içe hissettiği suçluluk duygusunu belki de o çocuğun mırıldandığı şey değiştirecekti.
“Uykudan uyanmış gülermiş, bakarmış
Annesi onu çok öpermiş, severmiş
Okula gidermiş, yazarmış, çizermiş
Babası onu çok öpermiş, severmiş
Annesi onu çok
Babası onu çok
Herkesler onu çok severmiş, severmiş”
Durmaksızın akan gözyaşları hızlıca yanağından yol alıyor çenesine ulaşıyordu. Gözlerinden akan yaşları umursamadan çocuğu dinliyordu. Genç adamın nefesi boğazında daha da büyük bir düğüm oluştururken bilinci tekrar kararmaya başladı. Ve gözlerini yavaşça kapattı.
Bu bölümü beğendin mi?
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzel anlatmışsın yeşilim💚
Yorum
Yorum bulunamadı.