İz

Derin bir nefes aldım ve ellerimdeki titremeyi engellemek istercesine parmaklarımı kenetledim.

Yerde yatan adama bakıyordum... Zaman sanki o an durmuştu. Adamın şakağından sızan koyu kırmızı kan, ahşap parkenin çatlaklarına ağır ağır yayılıyor; gözleri, tavandaki cılız ışığa dikilmiş, bomboş bakıyordu.

Yıllardır zihnimin karanlık köşelerinde binlerce kez kurduğum, rüyalarımda kâbus; uykusuz gecelerimde tek sığınağım olan o an, tam da bu buz gibi odada gerçekleşmişti. Adım Emre. Ve ben az önce bir adamı öldürdüm.

Bakışlarım odadaki eşyalarda gezindi. Şöminenin üzerindeki toza batmış fotoğraflar, devrilmiş sandalye, köşede duran kanlı demir çubuk... İçimdeki fırtına dinmemişti. Zihnim bana bir oyun oynuyor, beni yine o zifiri karanlık geceye sürüklüyordu.

Gözlerimi her kapattığımda sekiz yaşıma dönüyordum. Yatak odasının aralık kapısından sızan o sarı ışık, annemin koridoru yırtan çığlığı ve babamın son nefesini verirken çıkardığı o hırıltı... Bu adam, sadece annemle babamı canice katletmemişti. O gece o odaya girip masumiyetimi, geleceğimi, gülüşlerimi ve huzurumu da çekip almıştı benden.

Çalınan çocukluğumun faili tam karşımda, ayaklarımın dibinde yatıyordu. Tetik çekilmiş, kan dökülmüş, senelerdir tutuşan o intikam ateşi görünürde sönmüştü.

Peki, her şey bitecek miydi? Bu adamın nefesini kesmek, çalınan yirmi yılımı bana geri verebilir miydi? Ruhumu kavuran o amansız yangın durulacak, kalbimdeki devasa boşluk dolacak mıydı? Her şey bitmiş miydi yani? Hayır. Sessizlik, bir silah patlamasından daha ağır çöktü odaya.

Göğsümdeki o devasa taş yerinden kıpırdamamıştı bile. İçimdeki sekiz yaşındaki o küçük çocuk, o karanlık koridorda hâlâ dizlerini karnına çekmiş ağlamaya devam ediyordu. O an anladım ki bir katili öldürmek insanı özgür kılmıyordu. Sadece seni de onun gibi bir katile dönüştürüyordu.

Arkamda bıraktığım bu ceset, biten bir intikamın son sayfası değil; polislerle, vicdanımla ve ruhumun zifiri karanlığıyla başlayacak yepyeni bir kâbusun ilk adımıydı. Ceketimin yakasını kaldırdım, kanlı ellerimi cebime soktum ve arkama bile bakmadan kapıyı çekip geceye karıştım.