AYNI KAPININ ARDINDA

Yeni taşındığımız apartmanın koridorunda arkadaşım Melis ile koca koca kolileri taşımaya çalışırken dışarıda şırıl şırıl yağan sonbahar yağmurunun sesi yankılanıyordu. Burnuma üst kattan taze poğaça kokuları gelirken, 'Neyse ki sıcak ve tatlı bir mahalleye taşındık' diye düşünmüştüm. Tam o sırada cebimdeki telefon titredi. Girdiğim o koca üniversite grubunun kurucusu beni etiketlemişti.  

'Siz neden sadece mesajlara bakıp geçiyorsunuz Duru Hanım, hiç konuşmuyorsunuz?'

Gözlerimi devirdim. Kimdi bu işsiz?

Telefonu cebimden çıkarıp odadaki yatağın üzerine fırlattım. Taşındığımız bina 7 katlı bir binaydı bizde 7. kattaydık ve asansörümüz sabahtan beri bozuk büyük eşyalarımızı yerleştirdik ama küçük kolileri 2 saattir in çık yaparak taşıyoruz bittik yahu!! Üstümü başımı silkeleyip odaya giren Melis'e baktım. Melis'in elinde dumanı tüten sıcacık bir tabak poğaça vardı.  

"Duru şuna bak! Biz taşınırken karşı dairenin kapısı açıldı. Dünyanın en tatlı kadını çıktı oradan, adı Nermin Teyzeymiş. 'Kızım yeni taşınmışsınız, içiniz ısınsın' diyerek bu poğaçaları verdi" dedi Melis neşeyle.  

"Valla ilaç gibi geldi" diyerek tabağa uzandım ama aklım hala telefondaydı. Poğaçadan bir ısırık alıp telefonu elime aldım ve gruba doğrudan cevabı yapıştırdım:  

Duru: Grupta herkes konuşacak diye bir kural mı var? Sizin boş muhabbetlerinize katılmak zorunda değilim.  

Melis yatağın kenarında oturup poğaçasını yerken telefonum arka arkaya titremeye başladı. Melis merakla eğilip ekrana baktı. "Ooo galiba arı kovanına çomak soktun"  

Ona göz devirerek mesaja baktım.  

Pamir: Boş muhabbet ettiğimizi de kim söyledi? Biz buna grubun enerjisini ve samimiyetini yüksek tutmak diyoruz. 

"Şuna bak ya bir de kendini savunuyor!" diye homurdandım.  

Melis omuz silkti. "Kızım adam haklı, üniversite grupları geyik yeridir zaten."  

"Ben buraya geyik yapmaya girmedim Melis!" diyerek hızla klavyeye döndüm.  

Duru: Ben bu gruba geyik şamata yapmaya girmedim, okulla alakalı bilgi almaya girdim.  

Pamir'in cevabı gecikmedi. Tam onun gibi bilmiş, üstten bakan ve insanı çileden çıkaran cinstendi!  

Pamir: Bilgi almak isteyen duyuruları takip eder Duru hanım. Burası kasıntı bir devlet dairesi değil. Fazla ciddiyet kasmak istiyorsan yanlış yerdesin.  

"Sabır gerçekten sabır..." Dişlerimi sıkarak ekrana baktım. O sırada gruptaki diğer çocuklardan mesajlar düşmeye başladı. Şaşırtıcı bir şekilde gruptakiler bana hak veriyordu!  

"Kız haklı beyler, duyuru falan göremiyoruz muhabbetten", "Duru arkandayız valla, boş yapmayın" yazanlar oluyordu. Gruptan aldığım bu destek cesaretimi arttırdı ve bombayı bıraktım:  

Duru: Ortam gerçekten şerefsiz kaynıyor, laf da söylenmiyor.  

Ve bom! Saniyeler içinde ekranımda o yazı belirdi:  

"Gruptan çıkarıldınız" 

"İnanmıyorum!" diye çığlık attım. Melis elindeki poğaçayı düşürüyordu az kalsın. "Ne oldu?"  

"Beni gruptan attı! Egoist pislik."  

Sinirden ellerim titreyerek hemen Pamir'in profiline girdim ve özel mesaj kutusuna daldım. Bu sefer geri adım atmayacaktım.  

Duru: Gruptan beni bu şekilde kafana göre atamazsın, sebep ne tam olarak?  

Birkaç dakika sonra mesaj mavi tık oldu.  

Pamir: Benim kurucusu olduğum bir grupta herkesin gözü önünde bu şekilde konuşamazsın.

Duru: Ben sana şerefsiz demedim. Genelleme yaptım farkındaysan. Üstüne alındıysan o senin sorunun.  

Pamir: Genelleme ya da değil. Diğer insanlarla nasıl bir üslupla konuşuyorsun orasını bilemem. Ama benim olduğum yerde bu kelimeyi kullanamazsın.  

Madem bu kadar kuralcıydı onu kendi silahıyla vuracaktım.  

Duru: Madem bu kadar önemsemedin o zaman gruptan atmak yerine sen de benim gibi sadece okuyup geçseydin?  

Kollarımı bağlayıp ekrana baktım. Birkaç saniye sonra o sinir bozucu cevap düştü: 

Pamir: İyi o zaman şimdi de bu mesajı okuyup geçiyorum.  

Ve bir daha yazmadı. Telefonu yatağa fırlattığımda gözlerimden alev çıkıyordu. Hayatımda bu kadar sinir bozucu, bu kadar kötü bir çocuk görmemiştim.  

Melis yanıma gelip omzumu dürttü. "Boş ver Duru bir daha yüzünü görmeyeceğin birisi için canını sıktığına değmez"  

"Doğru" dedim derin bir nefes alarak. "Bir daha yüzünü görmeyeceğim bir ukala..."  

Ne kadar büyük bir yanılgı içinde olduğumu henüz bilmiyordum.