DUYGU 2

Bölüm 2•

BÖLÜM 2

Tema:
"Benden birazda olsa nefret etmedin mi Baran? Sana senin bana yaptıklarından daha fazla şey yaptım sana." Önce biraz bekledi. Uzun süre gözlerimi gözlerimden ayırmadı.

"Hayır. Senden gelen herşey sadece kendime biraz daha kızmamı sağlar. Seni nasıl kırdım da bu yaptıklarını haketti diye düşünürüm. Düşündüm de."

 Son söyledikleri ile şoke olmuş bir şekilde ona bakıyordum. Gözlerimi kırpıştırıp konuyu dağıtmak için ağızımdan çıkan ilk şeyi sordum.

"Evdekiler biliyor mu yaşadığımı?"

"Daha değil. Onlara sen söyleyeceksin yaşadığını." 

Peki nasıl söyleyecektim? Onca yıl sonra yaşadığımı öğrenseler benden ne kadar nefret ederlerdi? Baran etmemişti ama. Beni affetmişti. Ben bile kendimi affedemezken o beni affetmişti.

"Nasıl söyleyeceğim Baran dalga mı geçiyorsun?"

"Hayır dalga geçmiyorum. Bu söylediklerini kendini ölü göstermeden önce düşünseydin."

Allah'ım ben bunu hangi akla hizmet intihardan kurtardım Yarabbim.

"Hayatımdan çıkacaksın Baran. Benim de gerçeği söylemek gibi bir derdim olmayacak."

"Hayatından ancak ölüm çıkartır beni."

Bu adam biraz fazla mı değişmiş sanki?

"Ya sen şaka mısın? İstemiyorum, sevmiyorum seni anla artık." Seviyordum.

"Yalan söylüyorsun." Başımı hayır anlamında salladım.

"Seni sevmemem için birsürü sebebim var Baran."

"Sözler yalan söyler ama gözler yalan söylemez Duygu."

"Git buradan." Oturduğum yerden kalktım ve onun önüne geçtim. "Git buradan, seni görmek istemiyorum. Bana o günü hatırlatıyorsun. Hayatı bana varlığınla zehir ediyorsun!"

"O yüzden mi beni intihardan kurtardın?"

"Belki de daha fazla acı çek diyedir." Öyle değildi.

"Gidiyorum ama geleceğim." Bir hışımla odadan çıktı. Kliniğin penceresinden onun gidişini izledim. Korumalara arabaya binmelerini işaret edip kendisi de binmişti.

Biraz önce oturduğum koltuğuma tekrar oturdum. Kafamı dağıtmalydım. Biraz alışveriş. Sonrasında güzel bir bar keyfi yapabilirdim.


                                                 Baran Soylu 

Bu kadının ne yapmaya çalıştığını hala anlayamamıştım. Ona onu affettiğimi söylüyordum ama istemiyordu.

Ben istemezdim ki böyle olsun. Onu sevmekten hala vazgeçememiştim. Koskoca iki yılda onun yasını tutmuştum. 

O gün hamile olduğunu bilmiyordum. Bilmesem bile o kadar sert davranmamalıydım. Bunu biliyordum. Sinirime yenik düşmüştüm. Hayatımda hiç bu kadar pişman olmamıştım.

Bebeğimizin katili ben mi olmuştum.

Duygu'yu herşeyden çok seviyordum. Onu bırakıp gitmemi istiyordu. Bunu benden nasıl isteyebilirdi. Aklım almıyordu.

Seni sevmiyorum demişti. Yalan söylüyordu. Gözlerinde görmüştüm.

Onun yaşadığını evden bir tek Demir'e söylemiştim. Şuan da onun yanına gidiyordum. 

Yan tarafımdaki telefon çalmaya başladığında bir elimle direksiyon hakimiyetimi korurken diğer elimle çalan telefonu açıp kulağıma götürdüm. Tam da tahmin ettiğim gibi Demir arıyordu.

"Söyle Demir."

"Çıktın mı Duygu'nun yanından."

"Çıktım." Sinirli çıkan sesimden birşeyler olduğunu anlamış olacak ki konuyu uzatmadı.

"Tamam abi ben bizim barın ordayım bekliyorum seni." Hiçbir şey söylemeden telefonu kapattım.

 Boşta kalan elimi arabanın radyosuna götürdüm. Koliva çalmaya başladı. Onunla birlikte şarkıyı mırıldandım.

Çok sevduğuma değil bilmemene yanarum
Seni görduğumde içten içe kanarum
Kara gözlerun beni nasil yakti sevduğum
Hallarumdan bellidur seni ne çok sevduğum
Yüksek dağlara doğru haykirsam sevduğumi
Belki dağlar anlardi nasil özleduğumi
Bulut gibi hislerum savruldu yüreğune
Yağmur olur yağardum o uzun saçlarune


                                        §

"Abi napıcaksın şimdi." Bilmiyorum anlamında kafamı salladım.

"Bana beni sevmediğini söyledi. Git dedi. Ben böyle olsun istemezdim ki."

"Hala bebeğinizi kaybetmenin acısını yaşıyor olabilir. Belki senden değil de bebeğinin ölümünden nefret ediyordur." Derince bir nefes aldım.

"Bilmiyorum, belki de gerçekten nefret ediyordur."

"Duygu mu senden nefret edecek? Nefret etse seni kurtarır mıydı? Ya da şuan seninle görüşür müydü? Duygu öyle bir kadın değil abi. Herkesi tek kalemle silebilecek bir kadın o."

"Belkide acı çekmen için kurtarmışımdır dedi ama."

"Ne diyecekti abi?"

"Ben nasıl düşünemedim ki Duygu'nun bana ihanet etmeyeceğini. Ben resmen beni sevenden hesap sordum. Onu kendimden ben soğuttum."

"Bu konuda haksızsın işte abi." Yüzümü onun olduğu tarafa doğru çevirdim.

"Peki nasıl olacak? Ne yapabilirim onu geri almak için?"

"Zaman buna karar verecek abi. Belkide o da sana geri gelmek istiyordur ama korkuyordur"

"Neyden, benden mi korkuyor?"

"Hayır abi senden değil, yaşadıklarını birdaha yaşamaktan korkuyor."

                                        §
  
                                             Duygu Sargan  
Alışverişimi yapmıştım. Saat nerdeyse akşam dokuza geliyordu. Şimdi güzel bir bara gidecektim. Biraz içkiyle kafamı dağıtmayı planlıyordum.

Belkide beynimin biraz uyuşup bazı şeyleri unutması gerekiyordu.

Bara doğru yaklaşırken fazla hissizdim. Trabzon'da ilk defa bara gidecektim. Daha önce bir sürü kez gitmişliğim vardı ama bu farklıydı. Diğerlerinden daha farklı hissettiriyordu.

Karnımda garip bir ağrı vardı. Bu ruhsal bir ağrıydı bunun farkındaydım.

Midemde kelebekler falan uçuşmuyordu. Bu sadece kafamda kurduğum şeylerin bedenimden çıkarılan acısıydı.

Herşeyi bu kadar takıp stres etmemliydim ama bu istemsizce oluyordu. Arabamı bara yakın bir yere park ettikten sonra derin bir nefes alıp aşağıya indim. Dışarısı sopuktu ve bir o kadar da tekindi. 

Üzerimde volanlı saten mini bir elbise vardı. Onun üstüne ise deri bir ceket atmıştım.

Barın kapısından içeri girdiğimde beni geniş bir alan karşıladı. Geldiğim yerde birde DJ vardı ama şuan burada olduğunu zannetmiyordum. Acaba ne zaman gelecekti?

İlerleyip tam karşıda duran bar sandalyelerinden birine oturdum. Burası dahaca kalabalık değildi ama birazdan insanlar doluşurdu.

Yan tarafta duran barmen yanıma geldi.

"Birşey alır mısınız?" Hafif başlayacaktım.

"Scotch Viski alacağım. Bardakta olsun."

"Tamamdır. Hemen getiriyorum." Etrafta gözlerimi gezdirdim. DJ gelene kadar sarhoş olmak yoktu.

"Buyurun." Barmen elindeki viski bardağını bana doğru uzattı.

"Sağol." Elinden viski bardağını alıp dudaklarıma götürdüm. Daha sonra hemen aklıma gelen soruyla tam gidecek olan barmeni durdurdum.

"DJ ne zaman gelecek acaba?"

"Saat 10 da başlıyor." Bir süre beni inceledikten sonra tekrar konuştu.

"Yanlız mı geldiniz?"

"Hıhım." Kafama diktiğim bardakla beraber uyarıcı bir ses tonuyla seslendi.

"Akşamları buralar pek tekin olmaz siz yine de çok içmeyin."

"Dertlerimden bir gece bile olsa kurtulmak istiyorum." Elini uzattı.

"Alper ben bu arada." Uzattığı elini sıktım.

"Duygu." Kafasını kasaya çevirdi ve gelen birkaç müşteriyi gösterdi.

"Ben hemen gelirim birşeyler daha getireyim mi?"

"Aynısından bir tane daha alırım." Başını sallayıp kasaya doğru ilerledi.

Aklıma en son bara gittiğimde Baran ile yaşadıklarımız geldi. O günün akşamına dair birşeyler hatırlamasamda Baran bana olanlardan bahsetmişti. Ne rezil gündü ya.

O anıları düşündükçe kendimden utanıyordum.

"Viskinizi getirdim." Elinde getirdiği içkiyi aldım.

"Saat kaç. Ne kadar kaldı DJ'in gelmesine?"

"Saat ona çeyrek var." Küçük bir kahkaha attı. "Sarhoş olmak için DJ'i mi bekliyorsun?"

"Bekliyorum ama inşallah dayanabilirim."

"On beş dakika kalmış bence dayanırsın." Konudan bağımsız konuşmaya başladım.

"Sence sana güvenmeyen birine hatta onun yüzünden büyük zarara uğradığın kişiye tekrar aşık olabilir misin?"

"Ne gibi bir zarar?"

"Manevi bir zarar."

"O sana aşık mı?"

"Öyle söylüyor ama onunla olmaktan korkuyorum."

"Neden ki?"

"Tekrar aynı şeyleri yaşamaktan."

"Yaptıkları için gerçekten pişman mı?"

"Pişman galiba. Kendi canına kıyabilecek kadar."

"Canına kıymaya mı çalıştı?" Dedi büyük bir şaşkınlıkla.

"Benim de kendimi ölü göstermemi hesaba katarsak her iki durum da eşitlenir mi?"

"Siz delirmişsiniz galiba. Kız kendini ölü nasıl gösterdin?"

"Anlık bir sinirle oldu. O gün bebeğimi kaybetmiştim."

"Olaya bak roman gibi." Dudaklarımda kırık bir gülüş belirdi sadece. Hemen ardından DJ'den gelen sesle arkamı döndüm. Etraf bayağı kalabalıklaşmıştı.

"Artık bir şişe tekila alabilir miyim?"

"Getiriyorum." Saniyeler ardından elinde bir şişe tekilayla birlikte döndü. Elindeki şişeyi alıp kalabalığa karıştım.

Bir yandan içkimi dikliyor. Diğer yandan dans ediyordum. Bazen de yanımdan geçen garsonun tepsisinden minik bardakları alıp shot atıyordum.

Yaklaşık bir saatin ardından neredeyse sarhoş olmuştum. İçtiğim içkilerden dolayı en acilinden lavaboya gitmeliydim.

Kalabalıktan çıktığımda alkolün etkisiyle denge kayıpları yaşıyor bir yerlere turuna tutuna gidiyordum.

Lavaboya girip işimi halledip çıktım. Şuanki planım eve gitmekti. Yeterince sarhoş olmuştum. Saat de geç olmuştu zaten.

Büyük salona doğru ilerlerken biri beni kolumdan tutup kendine çekti. Daha ne olup bittiğini anlamadan adam beni çekiştirmeye başladı. Yüzünü tam olarak görmesem de adamın kırklı yaşlarında olduğu belliydi.

Beni çekiştire çekiştire lavabonun olduğu kısma götürmüştü.

"Ne yapıyorsun sen be!"

"Sakin ol güzelim. Şurada iki eğleneceğiz."

"Bırak beni gideceğim." Sarhoşluğun da etkisiyle gücüm bayağı azalmıştı. Normalde teke tekte döveceğim adamdan şuanda bileğimi bile kurtaramıyordum.

Adamın eli önce belim oradan da kalçalarıma doğru ilerlemeye başladı.

"Lütfen bırak beni."

"Böyle bir güzeli asla kaçıramam." 

Yüzünü yüzüme doğru yaklaştırdığında kafamı sola çevirdim. Eli çok yanlış yerlerime gidiyordu ama onu durduramıyordum.

"Lütfen, yalvarırım bırak beni!"

"Şşt sakin ol bebeğim." Demesiyle adamın kendini yerde bulması bir oldu.

"Ne yapıyorsun lan piç." Baran'dı. Baran gelmişti. Olduğum yerde çömeldim ve ağlamaya başladım. Birkaç yumrukla yere serdiği adamı yanında duran Demir'e bırakıp yanıma geldi.

"Duygu'm iyi misin?"

"Dokundu bana. Baran dokundu bana. Ben pis bir kadın mıyım artık. Pislendim mi ben?"

"Hayır güzelim sen pis değilsin. En temizi de sensin. Ben onun ecdadını sikeceğim şimdi." Oturduğum yerde bacaklarımı kendime çekerek iyice toplandım.

"Evime götürür müsün beni?" Benim evim oydu ama bunun farkında değildi.

"Götürürüm güzelim." Yanıma çömeldi ve beni kucağına aldı. "İstediğin heryerde götürürüm seni."

Nedenini bilmiyorum ama kafamı onun omuzuna yasladım. Şuan tek hayalim buradan defolup gitmekti.



Bu bölümü beğendin mi?

Bölüm Yorumları