Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
“Sonunda bitti.”
Dosyayı masanın üzerine bırakarak arkamdaki koltuğa yaslandım. Saatlerdir uğraştığım dava, beklediğimden çok daha kolay sonuçlanmıştı. Müvekkilim serbest kalmış, gerekli işlemler tamamlanmıştı. Geriye yalnızca birkaç evrak işi kalmıştı.
“Ece,” diye seslendim, gözlerimi kapatarak. “Ben bugünlük bittim. Eve gidip dinleneceğim.”
Ece kapının önünde belirdi. Elindeki dosyaları masama bırakırken güldü. Onun gülümsemesi beni benden alıyordu. Ece Alkan herşeyiyle çok güzel bir avukatır.
“Sen ne yaptın ki alt tarafı bir tane boşanma davası?”
“Olsun,ben çok yoruldum.”
“Peki, patron. Ben de senin adına dünyayı kurtarmaya devam edeyim.”
“Dünyayı kurtarma, ofisi ayakta tut yeter.”
Çantamı alıp ayağa kalktım. Adliyeye uğrayıp son işlemleri tamamlamam gerekiyordu. İşimin kısa süreceğini düşünüyordum ama yanılmıştım.
Evrakları teslim edip gerekli imzaları attıktan sonra çıkışa yöneldim. Merdivenlere ulaşmak üzereyken arkamdan tanıdık bir ses geldi.
“Vay, vay, vay… Hira Altınel.”
Arkamı döndüğümde İpek Demir'i gördüm. Yüzündeki alaycı gülümsemeden, yine huzurumu kaçırmaya geldiğini anlamıştım.
“Ne oldu İpek? Kaybettiğin bir davayı yeniden mi kazanmak istiyorsun?”
İpek güldü.
“Senin gibi biriyle uğraşmak kolay değil. Her davadan zaferle çıkıyorsun. İnsan merak ediyor doğrusu, bütün bunları nasıl başarıyorsun?”
“Çalışarak. Sana da tavsiye ederim.”
İpek başını hafifçe yana eğdi.
“Hmm… Tehdit ederek ve sonradan öldürerek mi?Kazanıyorsun?”
Yüzümdeki gülümseme silindi. Aynı konuyu tekrar açmaktan zevk alıyordu.
“Ne dediğine dikkat et.”
“Neden? Gerçekler canını mı sıkıyor?”
“Gerçek dediğin şey kanıtlanır, İpek. Senin yaptığınsa elinde hiçbir şey olmadan dedikodu yapmak.”
İpek bir adım yaklaştı.
“Dört yıl önceki olaydan bahsetmiyorum bile. Herkes o davayı nasıl kazandığını merak ediyor. Belgeleri nasıl elde ettin? Karşındaki insanları nasıl susturdun? Yoksa bunları da çalışma azmine mi borçlusun?”
Çenemi sıktım. Sinirlerime hâkim olmaya çalışıyordum ama İpek'in haddini aşmakta kararlı olduğu belliydi.
“Beni kendinle karıştırma. Bir davayı kazanmak için ne gerekiyorsa yaparım ama senin gibi başkalarının başarılarını sorgulayarak kendime yer edinmeye çalışmam.”
“Her zaman kazanamazsın, Hira.”
“Bunu bana kaybettiğin her davadan sonra mı hatırlatacaksın?”
İpek'in yüzündeki gülümseme kayboldu.
“Bir gün gerçek yüzün ortaya çıkacak.”
Çantamı omzuma yerleştirdim.
“Önce kendi yüzünü kurtar, İpek. Sonra başkalarınınkiyle ilgilenirsin.”
Yanından geçip yürümeye başladım. Ardımda kalan sesini duydum.
“Bir gün o dosya yeniden açılacak!"
Durmadım.
Çünkü bazı insanlara verilecek en güzel cevap, onlara arkana bile bakmadan gitmekti.
⚖⚖⚖
Aynı adliye, birkaç dakika sonra…
Korhan Yavuz Karadere, avukatı Selin Arslan'ın karşısında oturuyordu.
Hakkındaki cinayet suçlaması ağırdı. Olay yerindeki deliller, tanık ifadeleri ve kamera kayıtları onu işaret ediyordu. Dosyayı daha önce inceleyen başarılı avukatlar bile savunma için işe yarar bir açık bulamamıştı.
Korhan, önündeki evraklara bakmaktan sıkılmıştı.
“Tutuksuz yargılanabilecek miyim?” diye sordu.
Selin kısa bir sessizliğin ardından cevap verdi.
“Bunun pek mümkün olduğunu düşünmüyorum. Şu anki delil durumu aleyhinize. Mahkemenin tutuklu yargılanmanıza karar verme ihtimali oldukça yüksek.”
Korhan başını geriye yasladı.
“Yani yine içeri gireceğim.”
“Büyük ihtimalle.”
“Ne kadar kalacağım?”
“Bunu şu an kimse söyleyemez.”
Korhan cevap vermedi.
Yıllardır insanların karşısında eğilmemişti. Şimdi ise işlemediğini söylediği bir cinayet yüzünden, başkalarının hazırladığı dosyaların arasında oturuyordu. Üstelik onu savunmak için tutulan avukatlar da aynı şeyleri tekrarlayıp duruyordu.
Selin dosyalarını toplarken Korhan ayağa kalktı. Koridordan gelen sesler dikkatini çekti ama başlangıçta üzerinde durmadı.
“Hmm...İnsanları tehdit ederek ve sonradan öldürerek mi?Kazanıyorsun?”
Ardından başka bir ses duydu.
“Ne dediğine dikkat et.”
Korhan başını kapıya çevirdi.
Koridorun diğer ucunda iki kadın konuşuyordu. Kadınlardan birini tanımıyordu. Diğeri ise biraz önce duyduğu sözlerin sahibiydi.
Korhan bir süre onları izledi. Konuşmalarının başını duymamıştı ama son sözler yeterince açıktı.
Selin de Hira'yı fark etmişti.
“Yine Avukat Hira Altınel,” diye söylendi. “Kendini herkesten üstün görüyor.”
Korhan ona dönmedi.
“Bu kadını tanıyor musun?”
“Tanımayan mı var? Neredeyse hiç dava kaybetmez. Üstelik dört yıl önceki olaydan sonra hakkında türlü türlü şeyler söyleniyor. Ama kanıt yok. Zaten onunla uğraşmak istemem.”
“Güzel.”
Selin kaşlarını çattı.
“Nesi güzel?”
Korhan'ın bakışları hâlâ koridorun diğer ucundaydı.
“Benim avukatım olacak.”
Selin bir an ne diyeceğini bilemedi.
“Korhan Bey, ciddi olamazsınız. Hira Altınel böyle bir davayı kabul etmez. O artık daha kolay davalar seçiyor. Hem sizin dosyanızda onu kurtarabilecek bir açık bile bulamadık. Kabul etmesi bile zor.”
Korhan nihayet ona döndü.
“Ben sana fikrini sormadım, Selin. Hira Altınel'i bul ve davayı ona ver.”
“Ama—”
“Bu konuyu tekrar konuşmayacağız.”
Selin sustu.
Korhan ceketini düzeltti ve kapıya doğru yürüdü. Yıllardır aradığı kadını sonunda bulmuştu. Hira'nın davayı kabul edip etmeyeceği onun için önemli değildi. Elindeki belgeyi gördüğünde bu konuyu yeniden düşünmek zorunda kalacaktı.
Korhan, koridorda duyduğu ufak konuşmayı dinlememişti. Açıkçası ilgisini de çekmiyordu. Onun için önemli olan tek şey, Hira Altınel'in kim olduğuydu.
Hira'nın davayı kazanacağından emindi.
Çünkü onu bu davadan kurtaracak o olabilirdi. Hira Altınel
Ve bu kez onu elinden kaçırmaya niyeti yoktu.
Yeni kitabımın ilk bölümü nasıl???
Bu bölümü beğendin mi?
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Çok güzel yazmışen
Kitap mükemmel
Çok güzel eline sağlık 😍
Yeni bölüm ne zaman yazıcan
Bebebegim kitap çok iyi
YENİ BÖLUMMMMMM
Yorum
Yorum bulunamadı.