Telefonumun ısrarla çalmasıyla uykum bölündü. Yorganın altından elimi çıkarıp komodindeki telefonumu aradım. Ekrana baktığımda saat 11.02'ydi.
Kim arıyor diye ekrana göz gezdirdim. Arayanın Ece olduğunu görünce içimden söylendim.
Tahmin etmeliydim.
Telefonu açıp kulağıma götürdüm.
"Sabah sabah neden arıyorsun?"
"Hemen hazırlanıp ofise gelmen gerekiyor."
"Ece, daha yeni uyandım. Biraz olsun rahat bırakın beni şu davalardan."
"Hira, çok önemli birinin davası var. Gelmen gerekiyor. Detayları burada açıklayamam."
"Kimmiş bu kadar önemli kişi?"
"Gelince anlatacağım. Fazla gecikme."
"Tamam, geliyorum."
Telefonu kapatıp yatağımdan doğruldum. Belli ki bugün de planladığım gibi geçmeyecekti.
Arabamla ofise doğru ilerlerken birkaç gün önce İpek'le yaptığım konuşma aklıma geldi.
"Hmm... İnsanları tehdit ederek ve sonradan öldürerek mi?"
Söylediğim sözleri hatırlayınca kendi kendime söylendim,arabanın direksiyonunu daha çok sıktım.
"Ben onu öldürmedim ki..."
Aslında mesele bu değildi. O avukatı tehdit etmiştim. İhtiyacım olan kanıtları almak için onu köşeye sıkıştırmıştım. Sonrasında ise öğrendiklerini başkasına anlatmaması için onu susturmuştum.
Ama hesaba katmadığım bir şey vardı.
İpek.
Adam ölmeden önce ona bir şeyler anlatmıştı. Ne var ki her şeyi açıklayamadan ölmüştü. Kanıtların ne olduğunu söyleyememişti.
Üstelik İpek'i o gün koridorda görmüştüm.
"Keşke o gün orada olmasaydı."
Gözlerimi yoldan ayırmadan derin bir nefes aldım. Bu konunun yeniden karşıma çıkmasını hiç istemiyordum.
Ofisin bulunduğu kata çıktığımda Ece'yi kapının önünde bir ileri bir geri yürürken gördüm. Beni fark ettiği anda durup yanıma geldi.
Ece "Sonunda geldin!"
Çantamı omzuma yerleştirip kapıya yöneldim.
"Geldim işte. Şimdi anlat bakalım, kimmiş bu çok önemli müvekkil?"
Ece derin bir nefes alıp konuşmaya başladı.
"Hira, beni iyi dinle. O bir davayı kazanmak istiyor ve adam yer al-"
Sözünü tamamlamasına fırsat vermedim.
"Tamam, dava bana göre ise kabul ederim. Değilse başka kapıya."
"Ama Hiraaa..."
Onu daha fazla dinlemeden kapıyı açıp içeri girdim. Ece de peşimden geldi.
İçeri girdiğimde siyah gömlek ve siyah pantolon giymiş bir adamın koltukta oturduğunu gördüm. Bizi fark edince ayağa kalktı.
Yanına ilerleyerek elimi uzattım.
"Hoş geldiniz."
Elimi sıktıktan sonra karşılık verdi.
Adam "Hoş buldum."
Ardından yeniden yerine oturdu. Ben de karşısındaki koltuğa geçtim.
"Dosyanızı alabilir miyim?"
Masadaki dosyayı eline alıp önüme sertçe bıraktı. Hareketine ters ters baktım.
Vallahi bu davayı kabul etmeyeceğim.
Dosyayı önüme çekip açtım. İlk sayfadaki isme gözlerim takıldı.
Korhan Yavuz Karadere.
İsmi içimden tekrarladıktan sonra dosyanın konusuna baktım.
Cinayet.
Normalde cinayet davalarına bakmam. Ama bu dosyada ilgimi çeken bir şey var.
Sayfaları çevirmeye başladım. Maktul, olay gecesi Korhan'la aynı yerde bulunmuştu. Üstelik ölümünden önce aralarında ciddi bir anlaşmazlık yaşandığına dair ifadeler vardı. Bulunan deliller de Korhan'ı işaret ediyordu.
Fakat bir şeyler eksikti.
Olay yerindeki bulgular, tanıkların ifadeleri ve olay saatine ilişkin kayıtlar... Hepsi aynı kişiyi suçluyordu. Fazla kusursuzdu.
Daha da ilginci, olayla bağlantısı olabilecek başka kişilerin ifadeleri dosyada neredeyse hiç yer almıyordu.
Daha da ilginci, olayla bağlantısı olabilecek başka kişilerin ifadeleri dosyada neredeyse hiç yer almıyordu.
Dosyayı biraz daha inceledikten sonra başımı kaldırdım.
"Maktulle aranızda bir sorun yaşanmış. O gece aynı yerde bulunmuşsunuz ve ölümünden önce sizinle görüştüğü de kayıtlara geçmiş. Bunların hepsi aleyhinize görünüyor."
Bir an durup dosyayı çevirdim.
"Ancak ben başka bir şey görüyorum. Olayın ardından ortaya çıkan delillerin tamamı sizi işaret ediyor. Tanıkların ifadeleri de birbirini destekliyor. Fakat olayın diğer tarafında bulunan kişiler hakkında neredeyse hiçbir araştırma yapılmamış."
Bakışlarımı karşımdaki adama çevirdim.
"Bana kalırsa birileri yalnızca bu cinayetin çözülmesini istemiyor. Sizin suçlu bulunmanızı istiyor. Aradaki farkı anlayabiliyor musunuz?"
Adamın yüzündeki ifade bir anlığına değişti. Söylediklerim karşısında şaşırmıştı. Ancak bunu belli etmemek için sessizliğini korudu.
Korhan "Davayı kazanacaksınız ve benim avukatım olacaksınız."dedi.
Dosyayı kapatıp masanın üzerine bıraktım.
"Üzgünüm. Yanıma gelerek zaman kaybetmeyin. Başka bir avukat bulun, ben bu davayı çözemem."
Adam hiç acele etmeden arkasına yaslandı.
"Peki, dört yıl önceki davayı nasıl kazandınız? Üstelik bu dava, o davadan beş kat daha büyük."
Bir an sessiz kaldım.
Dört yıl önceki davadan haberdar olması beklediğim bir şey değildi.
"Benim geçmişte kazandığım davalarla bunun ne ilgisi var?"
Adamın yüzünde belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
Korhan "Yeraltı dünyamı mahvetmesini biliyorsunuz. O davayla birçok kişinin düzenini bozdunuz. Bana kalırsa artık benim için çalışma zamanı geldi. Sonuçta siz bana bir dünya borçlusunuz ."
Söyledikleri karşısında kaşlarımı çattım.
"Ben kimseye borçlu değilim. Hele size hiç değil, yer altı dünyasıyla ilgilenmiyorum."
Korhan masanın üzerindeki çantasına uzandı. İçinden çıkardığı bir kâğıdı eline alıp bana doğru uzattı.
Korhan denen adam "O zaman bunu da ortaya koyarım."
Elimi uzatıp kâğıdı aldım.
Üzerindeki ilk satıra gözlerimi çevirdiğim anda yüzümdeki ifade değişti.
Bu bu nasıl olur bu o Korhan denen adam da olmamalıydı.
Bölüm nasıl olmuş?💛
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Emeğine saglık canım 🤍
Yorum
Yorum bulunamadı.