Gecenin karanlığı, İstanbul'un boğaz manzaralı lüks bir otelinin balo salonuna ışıl ışıl dökülüyordu. Kristal avizelerin altında yüksek sosyete, siyasetçiler ve yer altı dünyasının karanlık kılıçları şık takımları ve sahte gülüşleriyle bir aradaydı.
Derin bir nefes almaya çalıştım . Fırat dayımın ve kuzenimin ortadan kaybolmasıyla omuzlarıma ağır bir yük binmişti.
Zaten ben bu görkemli davetlerin insanı değildim; hayatımı sakın , herkesten uzak ve en önemlisi güvende tutmaya çalışarak kurmuştum.
Tam kafamı toparlayıp balkona çıkmayı düşünürken, arkamdan gelen o kokuyla olduğum yere çivilendim.
Burnuma dolan o keskin koku, zamanı 3 yıl geriye sardı.
Bergamot ve siyah sardunya...
Nefesim kesildi. Kalbim, göğüs kafesimi kıracakmış gibi atmaya başladı. Bu koku... Üç yıl boyunca rüyalarıma giren, unutmaya çalıştığım, o karanlık gecede kalbimi kırıp param parça eden o adamın kokusuydu.
Başımı yavaşça çevirdiğimde, karşımda duran siluet nefesimi tamamen tıkadı.
ALEX BROWN .
Şehrin en tehlikeli, en acımasız ve en güçlü
mafya lideri . Üç yıl önce, arkamda bıraktıgım
korkunç yalan ve ihanet sandığı o yanlış anlaşılmanın yüküyle boşandığım adam..
Üzerindeki kusursuz dikilmiş siyah takım elbisesi, buz gibi bakan ama derindeki o sinsi yangını saklayan siyah gözleriyle tam karşımdaydı.
Alex, ağır adımlarla bana doğru yaklaştı. Dudaklarında alaycı ama bir o o kadar da can yakıcı bir tebessümle fısıldadı:
Güzelim...
Titrememi kontrol altına almaya çalışarak dikleştim. İçimdeki o haksızlığa uğramışlığın öfkesiyle sesimi sabitledim:
Ben senin güzelin değilim.
Alex biraz daha yaklaştı, aramızdaki mesafe tehlikeli bir şekilde kapandı. Boyun hizamı koklar gibi olurken, sesindeki o maskenin altından sızan derin bir sitem çarptı yüzüme:
Hâlâ aynı parfümü kullanıyorsun.
Gözlerindeki o iftirayı, üç yıl önce beni dinlemeden hüküm giydirdiği o geceyi hatırladım. Kalbim hem korkuyla hem de o eski yaranın sızısıyla kasıldı. Başımı dik tutarak en net sesimle karşılık verdim:
Parfüm dışında her şey değişti, Alex. O gece arkamda bıraktığın enkazla birlikte her şey bitti.
Alex'in göz bebekleri o geceyi duyunca büyüdü ve bir an sarsılmış gibiydi.
Aralarımızdaki o yanlış anlaşılmanın, o gerçeğin asla konuşulamamış olmasının yarattığı karanlık duvar ikimizin de üzerine çöktü. O da benim gibi biliyordu; ortada ne bir ihanet ne de çözülemeyecek bir düğüm vardı aslında, sadece birbirlerine körü körüne atılmış yanlış adımlar vardı. Ama gururumuz ikimizi de yakmıştı.
Tam o sırada arkamızdan aceleci adımlar duyuldu.
Nida? İyi misin burada, kim bu adam?
Kuzenim Burak, kaşları çatılmış bir halde aramıza siper olurcasına girdi. Karşısındaki adamın kim olduğunu, ne kadar tehlikeli bir mafya lideri olduğunu KESİNLİKLE bilmiyordu. Gençliğin verdiği o cehalet ve korumacı tavırla Alex'e dik dik bakıyordu.
Hemen ardından Fırat Dayım belirdi. Ancak dayımın gözleri Alex Brown’ın yüzüne isabet ettiği an, o otoriter duruşu bir anda değişti.
Fırat Dayım, Alex'i gördüğü an kaşlarını sertçe çattı. Yüzünün rengi attı, çenesi kasıldı. Üç yıl önce yeğeninin o gözyaşları içinde eve döndüğü gecenin failini, o tehlikeli adamı anında tanımıştı. Bu sadece bir iş karşılaşması değil,
ailelerin ve geçmisin hesaplaşmasının ta kendisiydi.
Bölüm Yorumları