Sen... dedi dayım, buz gibi bir sesle.
Alex Brown.
Burak, babasının bu gergin halini görünce
bir babasına bir alex'e baktı:
baba tanıyormusun bu herifi ? kim bu?
Burak kes sesini ve arkama geç ! dedi dayım, oğlunu koruya bilmek için tek koluyla geriye ittirirken. kaşları daha da çatılmış.
gözlerinden adeta şimşekler çakıyordu .
Alex ise Burağ'ın o cürettkar çıkışını ve fırat dayım'ın sertleşen bakışlarını zerre umursamadı. siyah gözleri, dayımın arkasında duran bana kilitlenmiştı.
içimde ki o yanlış anlaşılmanın hırsını ve üç yıldır biriken öfkeyi gizlemeyen o tok sesiyle fısıldadı:
Fırat bey... olan bitenden oğlunuzun haberi yok sanırım. Ama üzülmeyin... Gözleri yeniden benimkileri buldu, ta derine işleyen bir tonla ekledi :
Gerçeklerin üstü ne kadar örtülürse örtülsün, gün yüzüne çıkmak gibi kötü bir huyu vardır.
Bizim seninle kapanan defterimiz kapandı, Alex! dedi Fırat Dayım, sesi otelin gürültüsünü yaracak kadar sert ve netti. Uzak dur bizden, yegenimden de oğlumdan da!
Alex alayla tek kaşını kaldırdı. Bakışları doğrudan beni delip geçerken fısıldadı:
Kapanan bir şey yok Fırat Bey... O gün yarım kalan o cümle tamamlanmadan, hiçbir defter kapanmaz.
Bölüm Yorumları