ATEŞLE BARUT
Bölüm 1•
1. Bölüm: Kıvılcım
Tema:
Üniversitenin son senesinde hayatımdan tek beklentim, sakinlik ve düzenli bir mezuniyetti.
Planlarım gayet netti: Arkada dikkat çekmeden dersleri bitirmek, kütüphanede saatler geçirmek ve Rüzgar gibi adamların etrafında estirdiği o kasırgalardan olabildiğince uzak durmak.
Ama hayat, hesap yapmayı pek sevmezdi.
Özellikle de söz konusu Rüzgar ise. Kampüsün girişindeki kalabalığın ortasında, o havalı
motosikletinden inerken üzerine dikilen bakışları görmezden gelmeye çalışarak adımlarımı hızlandırdım.
Siyah deri ceketi, dağınık koyu saçları ve yüzünden hiç eksik olmayan o alaycı gülümsemesiyle adeta "ben belayım" diye bağırıyordu. Okulun baş belası olmak onun için adeta bir unvandı.
Tam yanıdan geçip gideceğini düşünürken, önüme adeta bir duvar gibi dikildi.
Kollarını göğsünde kavuşturmuş, açık kahverengi gözlerini doğrudan benim gözlerime dikmişti.
"Kaçıyorsun gibi hissediyorum, Ela," dedi, sesi hem tehditkar hem de can sıkıcı derecede rahattı.
Olduğum yerde durdum ve başımı dikleştirip en sert bakışlarımı ona yönelttim. "Senden mi? Güldürme Rüzgar. Sadece etrafındaki bu mantıksız kalabalığın ve ucuz atraksiyonların arasında boğulmak istemiyorum o kadar. Yolumdan çekil."
Rüzgar bu cevabıma kahkaha atmak yerine, dudaklarının kenarında tehlikeli bir kıvrımla bana doğru bir adım daha yaklaştı. Aradaki mesafenin bu kadar kapanması aniden içimde
küçük bir titremeye yol açsa da, bunu belli etmemek için dişlerimi sıktım.
"Biliyor musun, herkes benden kaçarken senin böyle kafa tutman... oldukça eğlenceli," diye fısıldadı, sesi bu defa sadece ikimizin duyabileceği kadar alçak ve pürüzlü çıkmıştı. "Ama bu sefer kaçamayacağın bir durumdayız, inatçı kız."
"Ne saçmalıyorsun yine?" diye çıkıştım, sabrımın son sınırlarına geliyordum.
Tam o sırada kampüsteki panonun önünde toplanmış kalabalık dikkatimi çekti. Herkes şaşkınlıkla telefonlarına ve duvardaki büyük listeye bakıyordu. Rüzgar keyifli bir ifadeyle başını o tarafa doğru salladı.
"Göz at bakalım," dedi. "Çünkü okulun en büyük projesi için artık eşleştiğimiz duyuruldu. Ve bir hafta boyunca benden kaçmak yerine, her saniye benimle birlikte çalışmak zorundasın."
Donakalmıştım. Üniversitenin en prestijli ve en zorlu projesi için adım Rüzgar'ın adıyla aynı satırda yazıyordu. Bu bir tesadüf olamazdı.
Gözlerimi öfkeyle ona çevirdiğimde, Rüzgar zafer kazanmış gibi gülümsüyordu.
"Hoş geldin ateşe, Ela," dedi, gözlerindeki o parıltıyla. "Bakalım bu oyunun sonuna kadar birlikte yanmadan dayanabilecek misin?"
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları