Ağanın Yazgısı
Bölüm 2•
Kıskanmıyorum, Sadece Şüpheleniyorum
Tema:
Sevim, elindeki çantasını toparlayıp ayağa kalktı. Zeynep de annesinin ardından kalkarak Naz'a döndü.
Sevim:
“Biz artık kalkalım kızım. Hem daha fazla vaktinizi almayalım.”
Naz:
“Estağfurullah, ne vakti? Yine bekleriz.”
Dilan da yerinden kalkarak Sevim'e eşlik etti.
Dilan:
“Güle güle Sevim. Zeynep, yarın sabah erkenden gelmeyi unutma.”
Zeynep:
“Unutmam Dilan Hanım.”
Naz, Zeynep'e dönerek kapıyı işaret etti.
Naz:
“Hadi, ben sizi göndereyim.”
Zeynep:
“Çok teşekkür ederim Naz Hanım. Gerçekten çok yardımcı oldunuz.”
Naz:
“Ne demek, önemli değil. Yarın görüşürüz.”
Zeynep:
“İyi günler.”
Naz, onları kapıya kadar uğurladı. Sevim ve Zeynep uzaklaşınca kapıyı kapatıp koridordan kendi odalarına doğru ilerledi.
Odaya girdiğinde Boran'ı koltuğa oturmuş, telefonuyla ilgilenirken buldu. Naz çantasını kenara bırakıp rahatça yatağın üzerine oturdu.
Boran, telefonunu masaya bırakarak karısına baktı.
Boran:
“Şimdi konuşabilir miyiz?”
Naz:
“Konuşuyoruz ya.”
Boran:
“Ben ciddi konuşuyorum, Naz.”
Naz:
“Ben de gayet ciddiyim. Bir sorun mu var?”
Boran:
“Var tabii. Sen benim haberim olmadan konağa personel almaya başladın.”
Naz:
“Eee?”
Boran:
“Eee'si şu, ben o kızı işe almak istemediğimi söyledim.”
Naz:
“Ben de işe ihtiyacı olduğunu düşündüm.”
Boran:
“Burası yardım kuruluşu değil, Naz. Her önüne geleni işe alamazsın.”
Naz:
“Her önüne geleni almadım zaten. İş arayan birini aldım.”
Boran:
“Üstelik bana sormadan karar verdin.”
Naz:
“Boran, sen de her şeye itiraz etmek zorunda mısın?”
Boran:
“Çünkü burası benim konağım.”
Naz:
“Senin?”
Boran:
“Öyle değil…”
Naz:
“Evet, doğru söyledin Boran. Hem de çok doğru. Senin konağın burası!”
Boran:
“Gülüm, öyle değil.”
Naz:
“Boran, kes sesini! Alsam bir türlü, almasam bir türlü. Anan da sen de bir bitmediniz!”
Naz, kapıya doğru yönelip kapının kolunu tuttu.
Boran:
“Gülüm, nereye ya?”
Naz:
“Konağında daha fazla durmayayım ben.”
Boran:
“Ya ben öyle demek istemedim.”
Naz:
“Doğru söyledin ama Boran Ağa.”
Boran:
“Önce sakinleş, sonra olanları anlatacağım sana. Bak, vallahi bir nedenim var.”
Naz:
“Hızlı anlat.”
Boran:
“Tamam, gel otur önce gülüm benim.”
Naz:
“Tamam, hadi anlat.”
Boran:
“Temizlikçi alanı falan boş değil aslında. Ben bu kızı gözüm tutmadı, o yüzden söyledim. Ne bileyim, senin de buna razı olacağını düşünmemiştim. Hem sen de istemezsin diye düşündüm.”
Naz:
“Niye istemeyeyim ben?”
Boran:
“Bilmem, kocanı falan kıskanırsın diye.”
Naz, kaşlarını kaldırıp Boran'a baktı.
Naz:
“Ben mi kıskanacağım?”
Boran:
“Evet, sen.”
Naz:
“Boran, kendine fazla güveniyorsun.”
Boran:
“Güzelim, kıskanmak ayıp bir şey değil.”
Naz:
“Ben kıskanmıyorum. Sadece senin bu saçma düşüncelerine şaşırıyorum.”
Boran:
“Yani hiç kıskanmayacak mısın?”
Naz:
“Sen önce kendine çeki düzen ver, sonra beni kıskanıp kıskanmayacağımı düşünürüz.”
Boran gülümseyerek başını iki yana salladı.
Boran:
“Tamam, hadi yatalım. Yarın konuşuruz. Geç oldu.”
Naz:
“İyi yat da zıbar!”
Boran:
“Gel hadi karım.”
Naz:
“Kızgınlığım hâlâ geçmedi, bilesin.”
Boran:
“Bilerem, bilerem.”
Naz pijamalarını giyip yatağa yöneldi. Boran ise çoktan yatağa uzanmıştı.
Naz:
“Kalk, üstünü çıkart.”
Boran:
“Sabah yine değiştireceğim. Niye akşam kendimi yoruyorum ki?”
Naz:
“Haklısın ya. Ben de zaten sonra koca değiştireceğim, neden kendimi yorayım ki?”
Boran:
“Yok öyle bir şey! Biz ömür boyu beraber kalacağız. Sana varanı vururum!”
Naz:
“Öyle mi Boran Ağa?”
Boran:
“Hem kıyafetten buraya nasıl geldin sen, anlayamadım.”
Naz:
“Örnek verdim sadece. Hadi kalk artık, yatağı kirleteceksin.”
Boran:
“Tamam hanımım, kızmayasan.”
Boran banyoya giderek üzerini değiştirdi. Ardından yatağa gelip Naz'ın yanına uzandı.
Boran:
“Karım.”
Naz:
“Hımm?”
Boran:
“Kızgın mısın?”
Naz:
“Yat da uyu Boran.”
Boran, karısına sarıldı.
Naz:
“Boran, eline koluna sahip çık. Maazallah bir şey olabilir.”
Boran:
“Olacaksak senden olsun be gülüm.”
Naz:
“Boran, sus! Uyuyacağım, yoruldum.”
Boran, Naz'a biraz daha sıkı sarıldı.
Boran:
“Tamam, uyuyalım hadi karım.”
Naz:
“Boran, kaçmayacağım. Biraz bırak az beni.”
Boran:
“Hadi uyuyalım karım.”
Naz:
“Boran, bırak az ya!”
Boran:
“Karım bu kadar güzel olunca bırakasım gelmiyor.”
Naz:
“Boran Ağa, sabrımı zorlama. Birazdan seni yataktan aşağı indireceğim.”
Boran:
“İyi, bari inerken de beraber inelim karım.”
Naz:
“Offf, tamam! Sus artık, uyumam lazım.”
Boran:
“İyi geceler hanımım.”
Naz:
“Senin de.”
Boran:
“Teşekkürler. Sonunda bir kocam falan olsa ne güzel olurdu.”
Naz:
“Senin de iyi geceler kocam. Hadi, sus artık.”
Boran gülümseyerek gözlerini kapattı ve kısa süre sonra uykuya daldı.
---
Sabah olmuştu.
Boran erkenden uyanmış, banyoya geçmişti. Naz ise bir süre sonra uykulu gözlerle yataktan kalkarak banyoya yöneldi.
Kapıyı açıp içeri girdiğinde Boran'ı karşısında görünce olduğu yerde kaldı.
Naz:
“Ağağağa!”
diye bağırıp hızla kapıyı kapattı.
Boran banyodan çıkarak gülerek Naz'a baktı.
Naz:
“Ya niye kapıyı kilitlemiyorsun?”
Boran:
“Zaten göreceksin gülüm.”
Naz:
“Sus lan!”
Boran:
“Niye kızardı senin yanakların bakayım?”
Naz:
“Ya niye üstünü giymedin? Çıplak çıplak dolaşıyorsun!”
Boran:
“Odamdayım gülüm, bir şey olmaz.”
Naz:
“Çekil git şuradan!”
diyerek Boran'ı kenara itti ve banyoya girdi.
Boran ise arkasından gülmeye başladı.
Naz banyoda hazırlanırken bir anda ayağı kaydı.
Naz:
“Ağağa!”
Boran'ın yüzündeki gülümseme bir anda silindi.
Boran:
“Naz! Ne oldu? İyi misin Naz?”
Naz:
“Yok bir şey! Sen üstünü giyin.”
Boran:
“Gülüm, bir dakika. İyi misin gerçekten?”
Naz:
“Boran, iyiyim diyorum. Hadi git!”
Boran:
“İyi olduğundan emin olayım, ondan sonra giderim.”
Naz kıyafetlerini giyindikten sonra saçlarını düzeltti ve odadan çıkarak aşağı indi.
Boran ise telefonunu eline alarak bir numarayı aradı. Telefon birkaç çalıştan sonra açıldı.
Kaya:
“Alo, buyur ağam.”
Boran:
“Alo Kaya. Bugün şirkete Zeynep adında bir kız gelecek. O kızı benim odamdan en uzak yere yerleştir. Temizlik işlerini de orada yaptır.”
Kaya:
“Emredersiniz ağam.”
Boran:
“Bir de gözün üzerinde olsun. Bir eksiklik olursa bana haber ver.”
Kaya:
“Baş üstüne ağam.”
Boran telefonu kapatıp komodinin üzerine bıraktı. Ardından üzerini tamamlayarak odadan çıktı.
Aşağıda Naz ve Dilan yemek masasına oturmuş, sessizce Boran'ı bekliyordu.
Boran:
“Günaydın ana, nasılsın?”
diyerek sofraya oturdu.
Dilan:
“Günaydın oğlum. Hadi, yemek yiyelim.”
Boran:
“Gülüm, seni hastaneye ben bırakacağım, haberin olsun.”
Naz:
“Tamam.”
Dilan:
“Oğlum, şirkete gidecek misin?”
Boran:
“Niye sordun ana?”
Dilan:
“Bugün Zeynep'in ilk günü. Kıza git, yardım et.”
Boran:
“Oradakiler yardım ederler.”
Dilan:
“Kız oraların yabancısı oğlum. Git, biraz yardımcı ol.”
Naz:
“Evet Boran, git de yardım et. O yerleri silerken sen de sarı bezle camların falan tozunu alırsın.”
Boran elindeki çatalı tabağına bırakarak Naz'a döndü.
Dilan:
“Bu ne demek gelin?”
Naz:
“Çok da açık bir cümle ama neyini anlamadınız tam olarak?”
Boran:
“Gülüm, doyduysan gel de gidelim.”
Dilan:
“Bir dakika, o ne demek?”
Boran:
“Ana, uzatma. Şaka yaptı Naz.”
Dilan:
“Sarı bez dedi benim oğluma! Temizlikçi mi dedi?”
Naz:
“Kaynana, yaş ilerledikçe zekâda da sorun olur derlerdi. Vallahi doğruymuş. Şu an inandım sizin sayenizde. Sağ olun.”
Dilan tam konuşacakken Naz yeniden Boran'a döndü.
Naz:
“Hadi Boran, ben doydum. Gidelim.”
Boran daha fazla uzatmadan ayağa kalktı.
Boran:
“İyi, hadi gidelim.”
Dilan:
“Gelin, sen daha benimle işini bitirmedin!”
Naz:
“Dilan Hanım, akşam konuşuruz. Şimdi geç kalıyorum.”
Dilan:
“İyi, git bakalım. Akşam görüşeceğiz.”
Naz çantasını alıp kapıya yöneldi. Boran da karısının peşinden çıktı.
Arabaya bindiklerinde Boran başını iki yana sallayarak karısına baktı.
Boran:
“Gülüm, senin dilin biraz fazla keskinleşti.”
Naz:
“Ne yapayım? Sizin konağınızda başka türlü anlaşılmıyor.”
Boran:
“Sizin konağınız derken?”
Naz:
“Sus Boran ve hastaneye doğru sür.”
Boran:
“Emrin olur hanımım.”
Boran gülümseyerek arabayı çalıştırdı.
Bir süre sonra hastaneye vardılar.
Boran:
“İşin bitince ara.”
Naz:
“Ararım. Hadi bay bay.”
Boran:
“Bay.”
Naz arabadan inerek hastaneye girdi. Boran da arabayı çalıştırıp oradan ayrıldı.
Naz, kendi odasına geçerek çantasını kenara bıraktı. Sandalyeye oturduktan kısa bir süre sonra kapısı çaldı.
Naz:
“Gel Elif, gel.”
Elif:
“Günaydınlar doktor hanım.”
Naz:
“Günaydın.”
Elif:
“Bugün sanki mutlu gibisin.”
Naz:
“Kim, ben mi? Yok ya.”
Elif:
“Yüzün bir gülüyor sanki.”
Naz:
“Kime bakacağım? Hadi, işimize bakalım.”
Elif:
“Tamam doktor hanım.”
Elif gülümseyerek masasındaki dosyaları düzenlemeye başladı. Naz ise önündeki hasta kayıtlarını incelemeye koyuldu.
Elif bir süre sonra elindeki dosyayla Naz'ın yanına geldi.
Elif:
“Doktor hanım, ilk hastanız geldi.”
Naz:
“Tamam, alabilirsin.”
Elif kapıya yönelirken Naz'ın yüzündeki gülümseme yeniden belirdi. Elif bunu fark etmişti ama şimdilik bir şey söylememeyi tercih etti.
Elif odadan çıktıktan sonra Naz ilk hastasını içeri aldı. Muayenesini tamamlayıp gerekli işlemleri yaptıktan sonra hastasını uğurladı.
Biraz dinlenmek isteyen Naz, kahve makinesinin yanına giderek kendisine kahve hazırladı. Ancak aklı başka yerde olduğundan fincanın dolduğunu fark etmedi. Kahve taşarak eline döküldü.
Naz:
“Ay!”
Elini hemen geri çekti.
Tam o sırada Elif içeri girdi.
Elif:
“Doktor hanım, ne oldu?”
Naz:
“Bir şey yok, kahvem taştı.”
Elif:
“Sen iyi misin? Bugün bir tuhafsın sanki.”
Naz:
“İyiyim Elif, iyiyim.”
Elif:
“Bence senin aklın başka yerde.”
Naz:
“Nereden çıkardın şimdi bunu?”
Elif:
“Bir gülüyorsun, bir dalıyorsun.”
Naz:
“Boran'ın yanında işe başlayan bir çalışan var da?”
Elif bir an duraksadı.
Elif:
“Yoksa onu mu düşünüyorsun?”
Naz:
“Ne alakası var ya! Kim, ben mi kıskanacağım? İmkânsız!”
Elif:
“Ben bir şey demedim ki.”
Naz:
“İyi de senin bakışlarından belli oluyor.”
Elif:
“Bence sen kıskanıyorsun.”
Naz:
“Elif, saçmalama!”
Elif:
“O zaman git iş yerine.”
Naz:
“Ne gerek var ya?”
Elif:
“Bir şey olmaz. Seni görmeye geldim, dersin.”
Naz kahvesini alarak odasına doğru yürüdü.
Naz:
“Yok, gitmem.”
Elif:
“Git Naz.”
Naz:
“Yok, gitmem diyorum.”
Naz sandalyesine oturup kahvesinden bir yudum aldı.
Elif:
“İyi, sen bilirsin.”
Naz:
“Gitsem mi ki?”
Elif:
“Git, git!”
Naz:
“Gideyim ya, ne olacak sanki?”
Elif gülmemek için kendini zor tuttu.
Elif:
“Az önce gitmem diyordun ama.”
Naz:
“Elif, insanın fikri değişemez mi?”
Elif:
“Değişir tabii doktor hanım.”
Naz:
“Tamam, ben bir uğrayıp geleceğim. Sen de burada işlerini hallet.”
Elif:
“Emredersiniz doktor hanım.”
Naz çantasını almak için ayağa kalkarken Elif arkasından seslendi.
Elif:
“Doktor hanım!”
Naz:
“Ne var?”
Elif:
“Boran Bey'e selam söyle!”
Naz:
“Elif!”
Elif kahkaha atarken Naz başını iki yana sallayarak odadan çıktı.
Naz bir taksi çağırdı. Kısa süre sonra hastaneden çıkarak gelen taksiye bindi.
Taksici:
“Nereye abla?”
Naz:
“Abi, şu konuma.”
Taksici:
“Tamam abla.”
Naz yol boyunca kendi kendine söyleniyordu.
Naz:
“Alt tarafı gidip geleceğim. Sanki ne olacak? Hem benim kocam değil mi? İstediğim zaman giderim.”
Bir süre sonra şirkete vardılar.
Naz:
“Abi, borcum ne kadar?”
Taksici ücretini söyledi.
Naz:
“Buyur abi, sağ olasın.”
Taksici parayı alarak oradan uzaklaştı.
Naz şirkete girdiğinde güvenlik görevlisi onu görür görmez ayağa kalktı.
Güvenlik:
“Hoş geldiniz Naz Hanım.”
Naz:
“Hoş bulduk. Boran Bey'in odası boş mu?”
Güvenlik:
“Evet efendim, içerideler.”
Naz:
“Tamam, teşekkür ederim.”
Naz asansöre binerek Boran'ın bulunduğu kata çıktı. Koridorda ilerlerken Kaya'yla karşılaştı.
Kaya:
“Hoş geldiniz Naz Hanım.”
Naz:
“Hoş buldum Kaya. Boran nerede?”
Kaya:
“Odalarında efendim.”
Naz:
“Tamam, sağ ol.”
Naz kapıya doğru ilerledi. Tam kapıya vardığında içeriden bir kadın sesi duydu. Kapıyı biraz aralayarak konuşulanları dinlemeye başladı.
Zeynep:
“Ağam, bunca zamandır evlisiniz.”
Boran:
“Sana ne? Çık dışarı!”
Zeynep:
“Ağam, daha bitmedi. O kadın sizin isteklerinizi yerine getirmiyor. Ben buradayım, ağam.”
Boran:
“Ağzını topla! Yoksa bir daha böyle konuşamazsın.”
Zeynep:
“Yalan mı ağam? Kadınlık görevini yapıyor mu? Ben buradayım. Ben her zaman hazırım.”
Naz, duydukları karşısında kapıyı sonuna kadar açtı. Alkışlayarak içeri girdi.
Boran şaşkınlıkla ayağa kalktı.
Boran:
“Gülüm! Ne oldu, neden geldin?”
Naz:
“Öyle mi, Zeynep Hanım?”
Boran:
“Gülüm, sakın yanlış anlama. Konuşabilir miyiz?”
Naz:
“Boran, o sandalyeye otur. Hemen!”
Boran:
“Gülüm, bir dinle beni.”
Naz:
“Beni ikiletme.”
Boran istemeyerek sandalyeye oturdu.
Zeynep kekeleyerek konuşmaya başladı.
Zeynep:
“Naz Hanım, ben…”
Naz:
“Sen şimdilik sus. Seninle birazdan konuşacağız.”
Naz gözlerini Boran'a çevirdi.
Naz:
“Boran Ağa, şimdi sen anlat bakalım. Neler oluyor burada?”
Boran:
“Gülüm, inan bana, ben böyle bir şey istemedim. Bu kız haddini aştı. Ben de kendisine çıkmasını söyledim.”
Naz:
“Ben de zaten ne olduğunu duydum. Şimdi bakalım Zeynep Hanım'ın anlatacak başka neleri varmış.”
Zeynep:
“Ben yanlış anlaşıldım.”
Naz:
“Yanlış anlaşılan ne? Adam sana ‘Çık dışarı!’ diyor, sen hâlâ konuşmaya devam ediyorsun. Bir de evli olduğunu bile bile böyle konuşuyorsun. Hiç mi utanman yok?”
Zeynep başını önüne eğdi.
Boran:
“Gülüm, sakin ol. Ben bu meseleyi halledeceğim.”
Naz:
“Sen şimdilik otur Boran Ağa. Bu meseleyi ben halledeceğim.”
Naz, Zeynep'e doğru bir adım attı.
Naz:
“Ben önce konuşur, sonra döverim!”
Naz, Zeynep'in yanağına sert bir tokat attı. Zeynep aldığı darbeyle sendeledi.
Boran şaşkınlıkla kendi yanağını tuttu.
Zeynep:
“Ağam, yardım edin!”
Naz:
“Bir de yardım istiyor, orospu!”
Naz, Zeynep'in saçlarından tuttu.
Zeynep:
“Naz Hanım, bırakın! Ne olur!”
Boran:
“Gülüm, tamam! Bir sakin ol!”
Naz:
“Sen karışma Boran! Daha bunun hesabını sormadım!”
Boran:
“Gülüm, vallahi benlik bir şey yok. Kızı kaç kere kovdum!”
Naz:
“Sen şimdilik sus. Seninle de konuşacağız!”
Boran sessizce arkasına yaslandı.
Zeynep:
“Ağam, ne olur bir şey söyleyin!”
Naz:
“Boran Ağa, karın burada dururken hâlâ ‘Ağam’ diye sesleniyorsun. Pes doğrusu!”
Boran:
“Gülüm, yavaş. Elin acımasın.”
Zeynep:
“Ağam, lütfen!”
Naz:
“Lan, ağam ne lan? Sikerim seni, orospu!”
Naz, Boran'a dönerek parmağını ona doğru uzattı.
Naz:
“Bana bak Boran Ağa! Bu odadan dışarı çıkma.”
Naz, Zeynep'in saçlarından tutarak onu kapıya doğru sürükledi. Ardından asansöre bindirip şirketin giriş katına indirdi.
Boran ise gülerek arkalarından takip etti.
Naz, Zeynep'i şirketin önüne fırlattı.
Güvenlik:
“Naz Hanım?”
Naz:
“Bu orospu bu şirkete bir daha adım atmayacak!”
Güvenlik:
“Emredersiniz.”
Naz arkasını döndü.
Arkasında sırıtarak onları izleyen Boran'ı gördü.
Naz:
“Film mi var lan burada?”
Boran:
“Estağfurullah gülüm. Buna film denmez, bu şaheser!”
Naz:
“Ben sana aşağı inme demedim mi lan?”
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Eline sağlık canım valla harikaydı aşırı beğendim 🦋💝
Ellerine sağlık çok güzel olmuş
Yorum
Yorum bulunamadı.