Gölgenin Hükmü,"Ateşin varisleri"
Üç güneşin altında
Bölüm I
Aelion'un Gözünden
(Elystron Gezegeni, İkindi Vakti)
İki güneş gökyüzünde yavaşça birbirine yaklaşırken, üzerime vuran mor ışık tenimde tanıdık bir sızı bırakıyordu. Burası Dünya değildi. Burada zaman, havada asılı duran kehribar rengi toz tanecikleriyle ölçülürdü.
Ben, Zeloria’nın mühürlü kütüphanesinde yıllarca kelimelerin saklı gücüyle nefes alıp vermeye çalışmış bir adamdım. Ama bu gezegenin yerçekimi bile farklıydı; sanki içimdeki bastırılmış ne varsa yukarı çekmek ister gibiydi.
Pencereden dışarı baktığımda, aşağıda uzanan kristal vadileri ve uzaktaki mor dağları gördüm. Üçüncü güneş henüz batmamıştı ama gökyüzü şimdiden kan kırmızısı bir lekeye dönüşüyordu. Uzun süredir beklediğim o anın geldiğini biliyordum. Sırlar sonsuza kadar gömülü kalamazdı. Özellikle de o kadın bu gezegene ayak bastıysa.
aMira'nın Gözünden
(Aynı An, Kütüphane Sığınağının Dışı)
Rüzgar yüzümü döverken, buraların hırçın doğasına meydan okurcasına adımlarımı hızlandırdım. Elystron’un havası sertti; nefes aldığında ciğerlerini buz gibi bir keskinlikle doldurur ama damarlarındaki kanı kaynatırdı. Tam da benim doğama uygun bir yerdi.
Aelion’un o koca kütüphanenin tepesinde, eski parşömenlerin arasında ne sakladığını biliyordum. O, her şeyi zihniyle kontrol edebileceğini sanan o soğuk dahi... Ama burası Zeloria değildi. Burada mantık değil, tutku ve elementlerin vahşi çağrısı hüküm sürerdi.
Kapının önüne geldiğimde duraksamadım; parmak uçlarımdaki o mavi kıvılcım metali eritmeye yetmişti bile. Kapıyı açtığımda gözlerimiz ilk kez buluştu. Onun o kontrol etmeye çalıştığı karmaşayı, kendi içimdeki fırtınada birebir hissedebiliyordum.
Varis'in Gözünden
(Sığınağın Altındaki Karanlık Geçit)
Yukarıda ne fısıldaştıklarını, havanın nasıl elektrikle dolduğunu ta buradan, yerin altındaki oymalı taş koridordan hissedebiliyordum. Ben Varis; bu gezegenin unutulmuş gölgelerinin koruyucusu, ne Aelion’un kelimelerine ne de aMira’nın ateşine inananlardandım. Benim inandığım tek şey dengeydi—ve o mühür kırıldığında bu denge paramparça olacaktı.
Karanlığın içinden parmaklarımı taşa sürterek ilerlerken gülümsedim. Bırakın yukarıda birbirlerini yesinler, bırakın o iki aptal ruh evrenin dengesini altüst etsin. Nasıl olsa sonunda her şey küle dönecek ve geriye sadece ben kalacaktım.
Yukarıdaki o odada tahta kapının eridiğini, Aelion ile o kadının seslerinin birbirine karıştığını buradan, taş duvarların titreşiminden hissedebiliyordum. Aptallar... Büyünün çözülmesinin sadece iki kişi arasındaki tutkulu bir kavuşmadan ibaret olduğunu sanıyorlar. Oysa o mühür, yüzyıllardır bu gezegeni —Elystron’u— kendi içinde boğulmaktan koruyan tek şeydi. Ve şimdi, o iki saf ruhun ihtirasları yüzünden mühür çatlıyordu.
Yüzümde karanlık, memnun bir gülümseme belirirken parmaklarımı ceplerimdeki siyah demir mühürlere sardım. Yukarıdakiler birbirlerini yerken, benim asıl işim şimdi başlıyordu.
Karanlık geçidin sonundaki demir kapıyı itip açtığımda, yüzüme çarpan soğuk rüzgar gezegenin üç güneşinin batmak üzere olduğunu haber veriyordu. Gökyüzü mor ile koyu bir çivit mavisine bürünmüş, Elystron’un asıl sahipleri olan Gölge Avcıları uyanmaya başlamıştı.
Adımlarımı, şehrin kalbinin attığı Ayna Vadisi’ne doğru yönlendirdim. Orada, halkın gözleri kör edilmiş gibi, her şeyin yolunda olduğunu sanarak yaşıyorlardı. Ama yukarıdaki sığınakta mühür çatladığı anda, vadideki kristal sütunlar kararmaya başlayacaktı. Planımın ilk parçası buydu: İnsanlar paniğe kapılmadan, ben çoktan ana enerji akışını kendi lehime çevirmeliydim.
Cebimden çıkardığım parlayan mor taşı havaya kaldırıp fısıldadım:
"Uyanın... Sizin de devriniz geldi."
Taş, yer altındaki görünmez kökleri zehirler gibi karanlık bir damar gibi yayıldı. Vadinin ortasındaki büyük kristal sütun aniden sarsıldı ve yüzeyinde ilk çatlak belirdi. Uzaktan, şehir halkının şaşkınlık çığlıkları havaya karışmaya başlarken ben gölgelerin arasına karıştım. Aelion ve Mira aşklarını ya da kinlerini yaşamaya devam edebilirdi; ama bu gezegenin tahtı, eninde sonunda sessiz kalanların olacaktı...
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları