derya eser

Salondaki yönetim kurulu üyeleri huzursuzca kıpırdandı. Babam Ali Bey bile kaygıyla bana baktı. Araz, bir mimarın bile üzerine saatlerce düşüneceği teknik ve finansal bir detayla beni köşeye sıkıştırdığını sanıyordu.

"Güzel bir hikâye Ela Hanım," dedi alaycı bir tonda. "Ama gerçekler grafiklerden ibaret değildir. Bahsettiğiniz bu bölgede zemin sıvılaşması riski çok yüksek. Bütçenin yüzde otuzunu sadece temel güçlendirmeye yatırırsanız, vaat ettiğiniz kâr marjı tamamen erir. Üstelik malzeme tedarik zincirindeki olası bir gecikme projenizi altı ay rötara sokar. Bana süslü kelimelerle değil, bu riski nasıl kompanse edeceğinizi anlatın."

"Gökyüzünde türbülansa yakalandığınızda kenara çekilip bekleyemezsiniz Araz Bey," dedim kumandayı masaya bırakıp sandalyeme otururken. "Krizi yönetmek zorundasınızdır. Masadaki herkes gibi siz de Yıldız Holding'in geleceğinin emin ellerde olduğunu anlamışsınızdır umarım."

Araz, oturduğu berjerden ağır hareketlerle ayağa kalktı. 1.86'lık boyu ve geniş omuzlarıyla salondaki tüm ışığı üzerine çekiyor gibiydi. Gözleri boynumdaki fuların olmamasına, üzerimdeki sivil kıyafetlere ve yüzümdeki yorgun ama dik ifadeye kaydı.

Salondaki geniş deri berjerde, elindeki kristal viski kadehini parmaklarının arasında yavaşça döndüren adam... Araz Soylu.

Eve adım attığımda beni salondan yükselen neşeli kahkahalar ve buram buram kokan fırınlanmış kuzu eti kokusu karşıladı.