SON ZİL

kafeteryadan nasıl çıktığımı, kendimi kızlar tuvaletine nasıl attığımı inanın hiç hatırlamıyorum. aynaya baktığımda suratım kireç gibi bembeyazdı. ellerim okadar çok titriyodu ki, musluğu açarken bile zorlandım.

"ne yaptın sen melis ya... ne yaptın!" diye söylendim kendi kendime. soğuk suyu yüzüme çarpıp sakinleşmeye çalıştım ama nafile. kalbim adeta göğüs kafesimi kırıcakmış gibi atıyodu. o çocuğun... Ege'nin bana o fısıldayışı hala kulaklarımda çınlıyodu. yanlış peynire bulaştın. ufff ne diyo bu ya fare miyim ben? pislik egoist herif.

ilk ders: dışlanmışlık hissi 🥀

tuvaletten çıkıp dolabıma doğru yürüdüm. koridorda yürürken herkez bana bakıp fısır fısır bişeyler konuşuyodu. yemin ederim okuldaki bütün gözler benim üzerimdeydi.

dolabımın önüne geldiğimde gördüğüm manzarayla şok oldum. kapağına kırmızı bi rujla kocaman bi çarpı işareti atılmıştı. X.

"bu ne ya... çocuk musunuz siz?" diye mırıldandım. dolabı açtığımda içinden bi not kağadı düştü. eğilip aldım. çok düzgün ve pahalı bi dolmakalemle yazılmıştı:

oyun alanıma hoşgeldin. sakın ağlama, daha yeni başlıyoruz.

kağıdı buruşturup sinirle çöpe fırlattım. "görürsün sen," dedim dişlerimi sıkarak. "ben senin o ezdiğin süslü kızlara benzemem."

matematik sınıfı ve o sinir bozucu gülüş 🙄

sınıfa girdiğimde herkez çoktan yerine oturmuştu. en arkada cam kenarında boş biyer bulup hemen oraya geçtim. kimse yanıma oturmuyodu. sanki vebalıymışım gibi benden uzak duruyolardı. cidden okadar korkaklardı ki inanamıyorum.

tam hoca derse başlıycaktı ki, kapı paldır küldür açıldı.

içeri giren kişiyi görünce nefesim kesildi. Ege.

kıravatı yine boynunda süzülüyodu, elleri cebindeydi ve hocadan hiç özür bile dilemeden yavaş adımlarla sınıfa girdi. hoca ona tek kelime edemedi. inanamıyorum ya adam resmen hocaları bile satın almış!

gözleri sınıfı taradı ve... direkt beni buldu. okyanus gibi gözlerinde o sinir bozucu, alaycı ifade vardı yine. dudaklarının kenarı kıvrıldı. bana baka baka, geldi ve tam benim önümdeki sıraya yayılarak oturdu.

arkasına yaslanıp başını bana doğru çevirdi. o harika kokan ama bi okadar da tehlikeli parfümü burnuma doldu.

"dersi iyi dinle burslu," diye fısıldadı sadece benim duyabilceğim bi sesle. "çünkü hayatta kalma derslerine de ihtiyacın olucak."

gözlerimi devirip önüme döndüm ama ellerimi sıranın altında yumruk yapmıştım. tırnaklarım avuç içime batıyodu. bu çocukla işim çok ama çok zordu.

y.n: ayy okubunu daha yeni bi platform olduğu için buralar baya sessiz şuann.. kendi kendime konuşuyomuşum gibi hissediyorum hshdhsh ilk okuyucum kim olucak acaba okadar merak ediyorumm ki!! hikayeyi keşfeden ilk kişi sen isen lütfen kendini belli et, yalniz kalmayayim burda 🥺 bu arada bölümü telefondan yazıp kopyaladım siteye, bu başlık falan ekleme özelliklerini çok sevdim editör baya iyi duruyo bence. yazım yalnışlarım falan varsa idare edin aşkolar heycanlı yazıyorum. ege sen tam bi belasın ya... öpüldünüzzz 😘