Aras yürüyüp gitmişti.
Gitmişti ama...
Ben hâlâ arkasından bakıyordum.
Kendime kızıyordum.
"Yapma Ela."
"O Kerem değil."
"Sadece gözleri benziyor."
Tam başımı çevirecektim ki...
Aras aniden durdu.
Omzunun üzerinden bana baktı.
Sonra yönünü değiştirdi.
Doğruca bana doğru yürümeye başladı.
Kalbim istemsizce hızlandı.
"Neden buraya geliyor?"
Adımları yavaştı ama kendinden emindi.
Etrafımızdaki öğrenciler de bunu fark etmişti.
"Aras birine mi gidiyor?"
"Kime bakıyor?"
"Şu kıza galiba."
Fısıltılar çoğaldı.
Ben olduğum yerde donup kalmıştım.
Aras önümde durdu.
Yüzünde ne alaycı bir ifade vardı ne de gülümseme.
Sadece merak ediyormuş gibi bakıyordu.
"Sabah..."
diye söze başladı.
"...İyi olduğundan emin olmak istemiştim."
Tam cevap verecekken...
Defne bir anda aramıza girdi.
Elini Aras'ın göğsüne koyup hafifçe geri itti.
"Bir dakika."
Aras şaşkınlıkla Defne'ye baktı.
Defne kaşlarını çattı.
"Arkadaşıma bir daha yaklaşma."
Çevredeki birkaç kişi dönüp bize bakmaya başladı.
Defne hiç umursamadı.
Bir adım daha öne çıktı.
"Popülersin diye kendini bir şey sanma."
Ortam tamamen sessizleşmişti.
Ben nefesimi tutmuş bekliyordum.
Defne sözünü bitirdi.
"Biraz ders çalış. Belki beynin de çalışır."
Bir an...
Kimse konuşmadı.
Yan taraftan biri fısıldadı.
"Defne resmen Aras'a ayar verdi."
"Bu kız cesurmuş."
Ben ise utançtan yerin dibine girmek istiyordum.
"Defne..." diye fısıldadım.
"O kadar da—"
"Sana bir şey dedi mi?" diye araya girdi.
"Hayır ama..."
"O zaman sorun yok."
Aras'ın sinirlenmesini bekliyordum.
Bağırmasını...
Ters cevap vermesini...
Ama sadece kısa bir kahkaha attı.
Başını hafifçe eğdi.
"Demek arkadaşını koruyorsun."
Defne kollarını bağladı.
"Aynen öyle."
Aras bana döndü.
"Sabah çarptığımız için özür dileyecektim."
Boğazım düğümlendi.
"Ben de... özür dilerim."
"O zaman konu kapanmıştır."
Arkasını döndü.
Tam giderken bir an durdu.
Hiç arkasını dönmeden konuştu.
"Bu arada..."
"...Ben derslerimde gayet başarılıyım."
Yanındaki arkadaşlarından biri gülmeye başladı.
Defne ise sessizce homurdandı.
"Hıh."
Aras yürüyüp uzaklaştı.
Ben hâlâ olduğum yerdeydim.
Defne koluma girdi.
"İyi misin?"
Başımı salladım.
"İyiyim."
Ama değildim.
Çünkü o birkaç saniyelik konuşmada bile...
Aras'ın sesi.
Bakışı.
Sakinliği.
Hepsi...
Yine Kerem'i hatırlatmıştı.
Ve bu, beni korkutuyordu
Bölüm Yorumları