Kumar

Bölüm 2•

Elçi

Tema:
Bölüm 2 "Elçi"

"Kalp işten önce gelirse yıkım kaçınılmazdır."  DARYA VLADİAN

Sabahın ilk ışıklarıyla güne başladım. Misafir ağırlamak için kullandığımız  oda temizlenmiş ,süslenmişti. Atenya komşumuzdu ve kara ile olan tek bağlantımızdı. En çok da bu yüzden bizim tarafımızda olmalıydı ve orada kalmalıydı. 
Saray içindeki düzenlemeleri kontrol ettikten sonra bahçeye çıktım.Saray işleri içine eğitim gören öğrenciler bugün burada saray bahçesini düzenliyordu. At arabalarının olduğu kısma geldim. Şehre inip yolların güvenliğinden emin olmam gerekiyordu. Çıkan tek bir aksilik en başta benim başımı ağrıtırdı. 
Adı Kimer olan atımı çözdüm. Eyeri yerleştirdikten sonra artık üstündeydim. Atın üstündeyken insan kendini özgür hissediyordu şüphesiz. Saçlarımın özgürce uçuşacağı günlerde gelecekti... 
Şehir merkezine geldiğimde beni Kieran karşıladı. Bugüne özel lacivert pelerini benim kırmızı pelerinime tersti. Her bölüm kendine ait olan renklerden giyiniyordu. Benim ise giyindiğim tek renk kırmızı ve siyahtı.
Kieran başını hafif eğerek selam verdi. Bu selam Vlas'a değil Darya'ya aitti. Aynı şekilde karşılık verdim.
"Her şey yolunda mı?"
"Yolunda Efendim."
"Güvenlik arttırıldı mı? Silahlar kontrol edildi mi?"
"Dediğiniz her emir yerine getirildi Efendim."
Kieran herkesin yanında çoğu zaman bana bu şekil hitap ediyordu. Önden yürürken hemen birkaç adım arkamdaydı.
"Halk ne durumda Kieran?"
"Karınları tok , evleri sıcak ve kalpleri minnettar Efendim."
O görmese bile memnuniyetle gülümsedim. Yönetim bende olduğu sürece her şey halkın yararına ,konsey üyelerinin zararınaydı.
Dün akşamki konsey toplantısından sonra sabahın köründe ilk işim tüm konsey üyelerini uyandırmak , onlara yapmaları gereken şeyleri detaylıca anlatmak olmuştu. Bundan hiç hoşnut değillerdi ancak yerlerinde kalmak istiyorlarsa dediklerimin birer emir olduğunu hızlıca kabul etmeleri gerekiyordu.
Emirlerimle beraber Sevrima ve Evriha aynı tarafa geçmiş ve şehrin yollarını batıdan başlayarak onarmaya başlamışlardı. Kullandıkları altyapı sistem planını bile kendi ellerimle çizmiştim. Tabi onlar bunu saray mühendislerinin yaptığını düşünüyordu. 
Şu an doğu sınır kapısıdaydım.Lord Lavris elinin altındaki askerleri düzene sokuyor hem halkı hem gelecek olan elçiyi en iyi şekilde karşılamaya çabalıyordu. Konsey üyeleri arasında en çok haşır neşir olduğum kişiydi. 
"Her şey yolunda mı Lord Lavris?"
"Yolunda Vlas,yolunda."
"Sizce ,Atenya ile olan bağımız bize ne kazandırır?"
Keskin bakışları uzak diyarları izlerken önce sakince tebessüm  etti.
"Kara bağlantısı ve ticaret için ayrı bir yol daha."
"Peki ya kaybedersek?"
"Sen varken bu imkansız Vlas."
"Abartıyorsunuz Lordum, benim ne özelliğim var... sadece işimi yapıyorum."
Kieran sessizce bizi izliyordu. Sözlerimin üstüne Lord Lavris kahkaha attı.
"En iyi yanı bu ya zaten. Sen işini gerçekten yapıyorsun."
Bundan memnun olduğunu görmek içimdeki küçük kızın gülmesini sağladı. Babacan tavırlarıyla belki  yitirdiğimde üzüleceğim tek konsey üyesiydi.Tabi üzülebilirsem.
Kieran'ı orada bırakıp halkın içerisine indim. Sokakları yıkık olan bu şehirde attığım her adımda, burayı baştan  yaratacağıma dair yeminler ediyordum. Ara sokaklardan çıktıktan sonra elçi karavanın geçeceği  yola girdim. Yollar o kadar bakımsızdı ki ayağım sürekli taşlar takılıyor çamura batıyordum.
Sindirilen bir halk olup çıkmıştı buranın milleti.Bir yıldır bir kez bile halktan birinin gelip şikayette bulunduğunu görmemiş duymamıştım. Bunu neden yapmadıklarını bilmiyordum. Fakat arkasında konsey üyelerinin olduğunu düşünüyordum. Bu adamların eline canlı bir ruh geçecek olsa onu sömürür hayatsız bırakırlardı. Sokakta hiç çocuk yoktu...Babam tahtta iken arada abimle halkın içerisine karışır sokaktaki çocuklarla oynardık...Sadece hava soğuk olduğu için dışarıda olmadıklarını düşünmek istiyordum. 
Hafta ortası olmasına rağmen kimsecikler sokakta yoktu. Şehrin içindeki her insan ölmüş gibi bir yas havası vardı. Havada pişen yemek kokusu bile yoktu. Sadece ağır bir duman kokusu mevcuttu.
Yollarda herhangi bir tehlike olmadığına emin olduktan sonra Lord Lavris'in yanına döndüm. Kimer'i ,Kieran'dan aldıktan sonra sarayın yolunu tuttum. Dışarıdaki işim bitmişti. Zaten Kieran oradayken olumsuz bir şey olma ihtimali yoktu.Kieran halledebilirdi.
Saraya girdiğimde Prens Avren elinde meyve tabağıyla bahçede geziniyordu. Bu sessizliği pek hayra alamet değildi. Son bir haftadır sarayda eğlence düzenlemiyor ve bana bulaşmıyordu. Umarım sadece yaptığım plan işliyordur ve huzursuzluğu bundandır.
Yanından geçeceğim sırada bana sesledi.
"Vlas. Merkezde her şey yolunda mı?" 
"Yolunda."
"Yolda buraya gelirken hiç at arabası gördün mü?Saraya gelen yani."
"Hayır görmedim."
Düşünceli bir ifadeyle yere baktı ve ben yok muşum gibi sustu. Kesinlikle bir şeyler olmuştu. Benimle tartışma içerisine bile girmemişti. Yanından ayrıldığımı bile fark etmedi. Saray mutfağının yolunu tuttum. Yemekler hazır mı bakmam lazımdı.
Baş aşçının bölümüne geçtim.
"Her şey hazır mı?"
"Hazır Efendim."
"Herhangi bir aksilik istemiyorum.Ekstra dikkatli olun."
"Merak etmeyin Efendim.Her şey istediğiniz gibi." 
"Öyle olmazsa başını halk meydanında bulabilirsin."
Yutkundu. Ne demiştim ki ben? Küçük bir gerçeklik.
Kendi odama çıkmadan önce Prens Avren'i kontrol ettim. Hala bahçede duruyordu.Kieran'a böyle bir durumda kuş uçurtmalı mıydım? Biraz daha olayları kavramalıydım. Ne olduğunu bildikten sonra problemler artık benim için sadece  çözülmesi gereken bilmecelere dönüşüyordu. 
Odama çıktıktan sonra üstüm değiştirip başton sona siyah bir takım giydim. Sadece pelerinimin uç kısımları kırmızıydı.  Öğleden sonra olmuştu bile. Elçinin geldiğini  haberci az önce bildirmişti. Birkaç dakika içerisinde sarayda olacaktı.
Sarayın misafir girişinin önündeydim. Kral Hekan misafir odasındaydı. Konsey üyeleri hazırlanıyordu ve elçiyi ben karşılayacaktım. Kieran ise her an burada olabilirdi. Bir dost kazanmak demek zor gününde yiyeceğin ekmeği düşünmemek demekti.
Bir süre sonra elçinin atlı arabası göründü. Araba durduktan sonra elçi indi. 
"Hoş geldiniz."
Kalınlaştırdığım sesimle bana baktı. Uzun boylu ,yapılı bir adamdı.
"Hoş buldum ben Atenya'dan gönderilen elçiyim. Adım Destra."
"Vezir Vlas."  küçük bir selamlaşmadan sonra misafir odasına geçtik.  İçerideki herkesle tanıştıktan sonra yemek odasına geçtik. Destra için hem bizim hem onların kültürüne ait yemekler ,tatlılar ve içecekler hazırlatmıştım. Bu sayede hem kendini yabancı hissetmeyecekti  hemde karnı doymuş olacaktı.  
Yemek masasına geçtik. "Afiyet olsun." 
Sesi kraldan yükseldikten sonra herkes yemeğe odaklandı.
"İstediğiniz bir şey var mı?"
Destra önündeki masaya bakındı. 
"Hayır,her şey fazlasıyla var. Emekleriniz için sağ olun."
"Memuniyetiniz önceliğimiz."
"Çok düşünceli olduğunuz kurduğunuz sofradan belli oluyor."
"Vlas öyledir."
Kral Hekan'ın sesi aramıza girdi.
Tebessüm ettim. Sadece beni övmek yerine herkesi yüceltmesini ondan beklemem hataydı zaten.
"Fakat yollarınız oldukça sıkıntılı."
Destra bu konuda haklıydı. Bakışlarım Sevrima ve Evriha'yı buldu. Eğer onlara söylediğim vakitte yollara ağırlık vermiş olsalardı böyle bir söz duymayacaktım. Bunun için onları kesinlikle pişman edecektim.
"Yollar için  mevcut planlarımız henüz yürürlüğe girmedi.Bu bizim içinde ciddi bir sıkıntı. Lakin halledilmeyecek bir şey değil."
"Haklısınız. İklim şartları düşünülünce şu an zaten yapılan planların uygulaması sadece zarara neden olur."
Destra'nın dediği gibi kışın ortasında yol yapmak sadece maddi zarara neden olurdu. Batı tarafı daha sıcak olduğu için şu an orada böyle bir problem söz konusu değildi.  Kuzey ve doğu taraf ilkbaharı beklemeliydi. 
Arada iklim ve ticaret konuşmalarından sonra yemek masasından kalktık.
 Fakat Kieran hala dönmemişti. Huzursuzluk zehir gibi içime doluşuyordu.
Bu saate kadar çoktan varmış olması gerekirdi. Başına bir şey gelmiş olma olasılığı beni düşündürüyordu.
Biz yemek masasında vakit geçirdğimiz sırada misafir odasında tiyatro ve dans organize edilmişti. Bunu önceden ayarlamıştım. Herkes yerine  geçtikten sonra Lord Lavris'in yanına geçtim. Üstündeki lacivert pelerini hafif çekiştirdim.Bakışları beni buldu.
"Biraz dışarıya çıkmam lazım, beni idare eder misiniz?"
"İşini çabuk bitirmeye bak Vlas."
Bu isteğimi başka birine söylemiş olsaydım kaale almazlardı. Lord Lavis daha sonra nedenini soracaktı ama şu an serbesttim.
Sakince misafir odasından ayrıldım. Hızlı ama temkinli adımlarla Kimer'in yanına gittim. Eyeri takar takmaz üstüne yerleşmiştim. İçimdeki huzursuzluk kalbimi ağrıtıyordu. Saraydan çıktıktan sonra atı o kadar hızlı kullanmıştım ki bir saatlik yolu yarım saate gelmiştim. Karanlık sokakların arasından geçip Kieran'ın olabileceği yeri hızlıca taradım ancak hiçbir yerde yoktu. Terlemiştim.
Ara sokaklardan  birini geçerken duyduğum kılıç sesleriyle adımlarım hızlandı.  Sokağın  başına geldiğimde kendimi duvara yaslayıp gizlendim. Sadece başımı uzatarak etrafa baktım. Kieran'ın etrafını dört adam sarmıştı. Her birisi ayrı bir tarafta durmuş ,onu sıkıştırmışlardı. Tam sokak ışığının altında olduğum için onları net olarak görebiliyordum ancak  karanlıkta kaldığım için beni göremiyorlardı.Birçok asker yerdeydi.Adamların yüzü görünmüyordu ancak görebildiğim kadarıyla elbiselerinin kol kısmında örümcek figürü vardı. 
Bunun hangi örgüt olduğu hakkında fikrim yoktu. Ama sorun değildi. Hepsinin soyunu kurutacaktım. Böyle önemli bir günde beni yordukları için her birini çok ayrı işkenceler bekliyordu.
"Kieran!" 
Sesimin olduğu yöne hepsi birden döndüğünde bacaklarımın üst kısmına gizlediğim dönen bıçaklardan birini kolumu içe döndürerek fırlattım. Kieran hızla yere çöktü ancak diğerlerinin akan kanı onu kırmızıya boyadı. Tekrar dönen bıçakları yakaladım.
"Birini canlı istiyorum. Gerisini öldürün!"
Kalan askerler dediğimi yaparken Kieran bir adamı hafif yaralayıp bağladı. Attığı yumrukla adam baygın düştü.
Karşıma geçtiğinde yüzü kandan görünmüyordu.
"Harika görünüyorsun."
Kısık bir şekilde kendi sesimle konuştum.
"Ya ne demezsin. Kusacağım."
Kieran'ın temizliğe karşı olan duyarlılığını bildiğimden  gülümsedim. Burada olmasam demeden kusardı.
"Seni kendi ellerimle yıkayacağım. Biraz sabret."
"Bir yıl bile bu şekilde kalabilirim."
Cevap vereceğim sırada askerler işlerinin bittiğini duyurdu. Yerde baygın yatan adamı aldıktan sonra geldiğim gibi hızla saraya döndük.Kieran direkt yıkanmaya gitti ,örgüt üyesini sarayın alt katındaki zindanların birine yerleştirdim. Diğer askerlerden biri hızlıca rapor yazdı. 
Misafir odasına döndüğümde tiyatro gösterisi henüz daha yeni başlamıştı. Bu tiyatroyu özel olarak hazırlatmıştım. Oynayan oyuncular benim halkımdandı ve oyunumuzun adı  'beceriksiz kralın hünerleri' idi. 
Lord Lavris'in yanına oturdum. Beni görünce derin bir soluk aldı. 
"Her şey yolunda gitti mi?"
"Sorun çıkmadı Vlas.Tahminimden erken geldin. "
"Olabildiğince hızlı olmaya  çalıştım."
"Sorun neymiş peki?"
"Tanımadığımız bir örgüt tarafından Komutan Kieran'ın bölüğü saldırı altındaydı."
Lord Lavris duraksadı.
"Bir problem çıktı mı?"
"Bölüğün neredeyse yarısı toprak oldu. Komutan Kieran iyi."
"Sabah icabına bakalım."
"Peki Lordum."
Tiyatronun  sonuna geldiğimizde şu anki  kralın devleti yönetim dikkatsizliğiyle yıkılmıştı. Bunun gerçek olacağı günler yakındı.
Destra'yı odasına çıkardıktan sonra kendi odama geçtim. Üzerimdekilerden kurtuldum.Beyaz yakası açık bluzu üstüme geçirdim. Dizlerime kadar geldiği için başka bir şeye ihtiyaç duymadım. 
Bugün bedenime yüklediğim stresi en son ailem öldürüldükten sonra kaçarken yaşamıştım.Yatağın üzerine sırt üstü uzandım. Örümcek damgası... hafızamdaki her köşeyi araştırdım fakat buna dair hiçbir şey yoktu. Ellerimi saçlarıma geçirdim. Kısa saçtan hoşlanmazdım ama şu an saçlarım oldukça kısaydı. 
Annem özenle saçlarımı örer arasına kiraz çiçeği koyardı. Şimdiki halimi görse sanırım mezarından kalkar tüm devleti birbirine katardı.Merak etme anneciğim...bir daha hiçbir çocuk saçlarını zorunda olduğu için kısaltmayacak. Seni bu devletin her köşesinde yaşatacağım. 
Yataktan kalkıp kendime kırmızı şarap doldurduğum sırada kapı üç defa ritmik bir şekilde çalındı. İçeriye girmesini bekledim.   
Kieran kapıyı ardından kapattıktan sonra bir süre olduğu yerden beni izledi.
Hareket edip yanıma ulaştığında bir şey söylemeden eğilip kafasını boynuma gömdü. Sol elimle saçlarını okşadım. Sağ elimdeki şaraptan bir yudum daha aldım. Geriye çekilmek yerine kollarını belimin iki yanıma sarıp kendisine iyice yaslanmamı sağladı. Ölen bir kuşun son çırpınışı gibi atan kalbinin sesini birbirine temas eden göğüslerimizden  hissedebiliyordum.
"Bugün nazlı çocuk rolünde misin?"
Kafasını kaldırmadan konuştu. 
"Yorgun çocuk diyelim." Dudakları boynuma çarptı.
Elimdeki bardağı hemen yanımdaki çalışma masasının üstüne indirdim.Ellerimle yüzünü kavrayıp bana bakmasını sağladım.
"Örümcek damgası tanıdık geliyor mu sana?"
Kieran bir süre konuşmadan düşündü.
"Hayır, daha önce hiç görmedim."
"Yani başka bir problemimiz daha var."
"Senin ağzından  bu bir problem denildiyse,  artık sadece bir bilmecedir."
Ela gözlerinin en içine baktım. Bana neden bu kadar güveniyorsun yakışıklım? Bir gün seni de yakabilceğimi bilmiyor musun?
"Seni yıkayacağımı söylemiştim neden acele ettin?"
Bakışları yüzümde ve bedenimde gezindi.
"Tekrar yapabilirsin."
"Şansını kaybettin."
Kafasını geriye atarak güldü. 
"Hayır karşımdasın."
Ona dil çıkarıp kollarının arasından çıktım.
"Kaybettin."
Şarabımı masadan alıp kafama diktim. Kendisine yarım bardak doldurdu.
"Kayıplarını  örümcek damgalı örgütü çökerttiğinde telafi edebilirsin."
"Darya, onlar birer insandı..."
"Kieran, onlar sadece senin piyonların."
Şarabından bir yudum aldı.Aynı zamanda hayır dercesine başını iki yanına salladı.
Boş bardağı masanın üstüne bıraktıktan sonra kendimi sırt üstü yatağa bıraktım. Onlar sadece hedefime giden birer yokuştu. Onlara duygusal bir bağ kurmam saçmalık saçması olurdu.
Kieran elindeki bardağı masaya bıraktıktan sonra elini başımın iki yanıma koyup üstüme eğildi. Kafasını boynuma gömüp bedenini bedenimin üstüne bıraktı. Ağırlığı altında ezmişti resmen beni ve bu gün boyu bastırılan göğüslerim için ikinci bir işkenceydi.
"Kieran ,göğüslerim acıyor."
Kafasını boynumdan çekip şaşkın bir ifadeyle yüzüme baktı.
"Özel gününde misin?"
"Hayır, giydiğim kıyafetler bitiriyor beni."
Üstümden kalkıp yanıma uzandı.
"Kendine eziyet etmeye bayılıyorsun Darya."
"Kieran."
"Tamam, uyuyalım."
Örtüyü üstümüze çektim. Odada sadece masanın mumu yanıyordu. Yarın Destra 'yı ülkemizin şartları ve gelecek planları hakkında bilgilendirmeli daha sonra gezilecek yerleri göstermeliydim. Bir yandan da örgüt için acilen araştırmalara başlamam lazımdı.
 Huzursuz bir uykunun ardından sabahın ilk ışıklarıyla uyandım. Kendimi ne kadar zorlasamda daha geç uyanamıyordum. Kieran yine dağınık uyumuştu. Tek bacağı karnımda, bedenin diğer kısmı ise yataktan düşmek üzereydi.Kolundan tutup bedenini yatağın üzerine çektim. Sürekli yataktan düşüp duruyordu. 
Yataktan çıktım. Hızlıca üstüme kıyafetlerimi giydim. Kieran'ı odada bırakıp sarayın içine indim. Henüz erken saatler olduğu için temizlik çalışanları hariç kimse uyanmış değildi.
Saray zindanına  inen koridora saptım. Kışla beraber sarayın içerisinde ekstra şömine ve kömür yansa bile kocaman alanı ısıtmaya yeterli değildi. Dar , taş duvarlar arasından geçip ana odaya girdim.Nem ve küf kokusu her yanımı sarmışt. Elimin değdiği soğuk duvarlar ıslaktı. Dün buraya bıraktığım örgüt üyesini sorguya çekmek istiyordum. Bu iş normalde benim değildi fakat Lord Lavris beni böyle işlere vermekten hep keyif alan biri olmuştu.Onu sorguya çekmeme itiraz edeceğini düşünmüyordum. İtiraz etse dahi ben her şekilde o adamı sorguya çekerdim.
Bana karşı koymaları  olduğum konumda pek de mümkün değildi. İstesem hepsini yerinden edebilirdim fakat bu fazla şüphe uyandırırdı. Bir anda yapılan hiçbir hareket yarar sağlamazdı. O an için durumu kurtarsa bile uzun vadade başımı ağrıtabilirdi.
Örgüt üyesinin tutulduğu alana girmeden önce temiz bez ve biraz şifalı ot almayı unutmadım. Bana canlı lazımdı. 
Mahkumun tutulduğu hücrenin önünde durdum. Hücrenin içerisinde duvara yaslı bir şekilde uyuyordu.  Başında duran nöbetçi askerde ayakta uyukluyordu.
"Asker!"
Yerinde irkildi. Bakışları beni bulduğunda hızla eğilip selam verdi.
"Hücreyi aç, sorgu yapacağım."
"Hemen efendim."
"Kapıyı üstüme kilitle ve git uyu."
"Efendim, tehlikeli olmaz mı?"
"Dediğimi yap."
"Peki efendim."
Hücrenin kapısını açtıktan sonra içeri girmemi bekledi. Ardımdan tekrar kilitledi, zindandan çıktı. Yerde uyuyan adamın yanına çöktüm. Kieran göğsünün altından yaralamıştı ve fazlasıyla kan kaybetmiş olmalıydı. Ölmüş olsaydı Kieran'ı kendi kanında boğabilirdim.
"Şşşt uyan!"
Sert sesim ve ozunu sarsmamla irkilerek uyandı.
Karşısında beni görünce sessizce izledi. Bağırıp üstüme saldırmasını beklemiştim.
"Darya"
İsmimin ağzından Astraca çıkmasıyla kaşlarım aniden çatıldı. Astraca benim halkımın resmi diliydi. Üstelik ismimi söylemişti. Belimdeki kemere takılı hançeri çıkarıp sertçe boynuna yasladım.
Bedenimin birçok yerinde elbiseme gizlenmiş silahlar bulunuyordu. Her bir alet zakkum çiçeğinin zehriyle bezenmişti ve tek bir darbeyle dahi karşıdakinin yaşama şansı yoktu.
"Kimsin sen?"
Kahverengi gözleri  yaşadığı tehlikeden büyüdü nefes alış verişleri sıklaştı. 
"Darya benim, Kamre."
"Kimsin dedim!"
Dişlerimin arasından neredeyse fısıltıyla konuşuyordum.
"Darya, Kral Simer'in sol kolu,Baş Komutan Evres'in oğlu Kamre'yim."
Babamın en sevdiği komutanı. Sağ elimle boynuna yaslı hançeri tutarken sol elimle üstündeki  siyah gömleği çekiştirp sağ omzunu açtm. Omzunun iç kısmında ay ve güneş iç içe girmiş bir biçimde omzuna mühürlenmiş olmalıydı. Bu saray içerisinde yaşayan herkes için geçerli bir kuraldı. Her kralın kendine ait bir simgesi olurdu ve benim babamınki buydu. Kral Hekan'ın ki ise  geyik boynuzuydu. Sadece kraliyet çocuklarına bu simge basılmazdı , o yüzden bende yoktu ancak Kieran'ın omzunda babamın mührü vardı. Ve bunu kapatmak için  onun omzunu derin bir şekilde kesmiştim. 
Bakışlarım omzuna kenetlendi. Mühür oradaydı...Yalan söylemiyordu. Kral öldükten sonra mührün kendisi taht odasına saklanırdı ve kullanımı katiyen yasaktı. Başka bir yerde bulunması imkansızdı.
Boynuna dayadığım hançeri geri çekip yerine koydum.
"Senin burada ne işin var?"
Kendi sesimle fısıltıyla konuştum.
"Halkın çok kötü durumda. Darya herkes ölüyor öldürülüyor."
"Peki ya bu halin ne? Bu örümcek  damgalı örgüt birleşmenin sebebi ne?"
"Ülkemizde sığıntı olmak istemiyoruz çünkü."
Derin bir nefes alıp verdim.
" Neden saldırıy- bana ulaşmak  için."
Tabiki bana ulaşmak içindi. Öldüğüme dair hiçbir haber almamışlardı. Varlığıma inanıyorlardı.
"Darya ,gerçekten yaşıyorsun."
"Buna başta şaşırman gerekmiyor muydu?"
"Darya, herkes o kadar çaresizki..."
Bana bakan gözleri doldu. 
"Ve sen saçma sapan bir saldırıyla ,olan askerlerimi öldürttün bana."
Uzanıp üsündeki gömleği tümüyle çıkardım.  Yarası çok derin olmadığı için şanslıydı. Kalkıp bezin bir yarısını hücredeki musluktan  akan suyla yıkadım. Yanına tekrar geldiğimde yarayı temizledim. Şifalı otu  yarasına bastım. Bu ot  hem  ağrı kesici hem de kanamasnı durduracaktı. 
"Darya s-"
"Kamre seni buradan çıkartmamız lazım, Kamre halkıma kuş uçurman lazım. Kamre ya da seni öldürmem lazım."
Gülümsedi.
"Darya , o kadar mutluyumki öldürsen sesim çıkmaz.Prensesimiz yaşıyor."
"O örgütü gizliyorsun ve bir daha sakın böyle bir şeye kalkışmıyorsun. Benden haber bekleyeceksiniz. "
"Tamam ama dayanacak gücümüz kalmadı. Eziyet ,Darya herkes eziyet içinde."
Yüzünü avucumun içine aldım. Gözlerime bakmasını sağladım.
"Eğer pes etmeye kalkarsanız sizi kendi ellerimle öldürürüm."
"Nefes aldığın sürece arkandayız."
"Şimdi seni buradan çıkarmamı bekle."
Yanından ayrıldıktan sonra koşar adımlarla saraya çıktım. Neredeyse bir saat olmuştu.
Odama tekrar çıktığımda Kieran  uyanmıştı.
"Kieran, kağıt kalem hazırla, acil sorgu -ceza raporu yazmam lazım."
"Saat daha yedi bile değil. Bu acelenin sebebi nedir?"
Kolundan tutup onu masanın karşısına oturttum.
"Saray zindanımızda tutulan genç mahkümun, İstraya kentimizden olduğu saptanmıştır. Yapılan  saldırının ve örgütlenmenin sebebi yönetimden kaynaklı olup gençlerimizi isyana sürüklemiştir. Mahküm sebep olduğu can kayıları için belirlenen kurallar içerisinde halktan askeri öğrenci alacak ve onların yönetim eğitiminden sorumlu tutulacaktır. Çıkan  herhangi bir sorunda cezası yargısız infazdır."
"Dünki saldırganı sorguya mı çektin?"
"Yazdın mı?"
"Evet , bitti. "
Resmi kağıda yazdırdıklarımı okuduktan sonra dudağımın sağ köşesi kıvrıldı.
" Darya, bunlar ne demek?"
Kağıda damgamı basmak için mürekkebi  mum ısısında ısıtmaya başladım.
"Yaraladığın örgüt üyesi Kamre."
Kieran bir süre kaşlarındaki derin çizgiyle yüzüme baktı. Daha sonra ani bir aydınlanmayla benimle göz göze geldi.
"Astrenya'dan. Darya ,Kamre bizim halkımızdan."
"Günaydın canım."
"Sen... bu rapor."
"Kamre bu rapor sayesinde özgür kalacak, asker eğitecek ve ben konsey üyelerinden bir şeyler daha çalacağım."
"Lord Lavris bu raporu kabul eder mi peki?
"Uzun zamandır konsey üyelerinin soysuzluklarıyla ilgileniyoruz. Biraz düşününce bana hak verecektir."
"Ya umduğumuz gibi olmazsa?"
"Olacak.Çünkü Lavris tehlikenin kendi halkında olduğuna inanacak."
"Nasıl yapacaksın bunu?"
"Tiyatrom oynamaya başladığında göreceksin."
Kieran derin bir soluk alıp verdi. Ona göre karışık gelebilirdi ancak plan oldukça basitti. Damgamı ısınan  mürekkebin içine batırdıktan sonra kağıdın sol köşesine bastım.
Yanına gelip düşenceli yüzüne gülümsedim. Ardından yanağına hafif bir buse kondurdum.
"Hadi Kieran , ilk perde başlasın."
Raporu elimden aldıktan sonra odamdan çıktı. 
Şimdi sadece toplanacak konseyi beklemeliydim.Kahvaltıdan sonra misafir odasında Destra'yı beklemeye başladım. Bugün gezip görülecek yerlerimiz  vardı. Yarım saatlik bir sürenin ardından Destra yanıma geldi.
"İyi uyuyabildiniz mi?" 
"Yol yorgunluğundan sonra gayet iyi bir uykuydu."
"Bugünde gezeceğiz."
"Aslında meraklıyım bunun için. Halkı merak ediyorum."
"Umarım merakınız hüsrana dönüşmez."
"Halk ile beraber sizin bakış açınızıda merak ediyorum. Pasif biri değilsiniz."
"Sizde merak uyandırmama sevindim."
At arabasına yerleştikten sonra ilk olarak halk meydanına indik. Geniş taş döşeli alanda yürümeye başladık.Destra etrafı izliyordu.Sokaklardan daha temiz ve özenli olduğu için burayı seçmiştim. Ve onu kendi sevdiğim sokaklara götürmek istiyordum.
"Burası sadece meydan mı yoksa eğlencelerde düzenleniyor mu?"
"Yaz aylarında tiyatro ve dans gösterileri ,cambazlık ve sanat eğitimleri burada yapılabiliyor."
"Hmm, sanatı sever misiniz?"
"Elbette özellikle heykelcilik ve yazı yazma konusunda.Siz peki?"
"Sanatsız devletin hep eksik olduğunu düşünmüşümdür. Ebru sanatı ve marangozluğa ilgim var."
"Peki halkınız sever mi böyle şeyleri?"
"Elbette , halkım bu konularda açık görüşlü."
Bakışları beni buldu.
"Gelecekte olmasını istediğiniz ve sizi kardeş ilan etmemiz için nedenleriniz ne peki?"
Dudaklarım iki yana kıvrıldı.
"Ülkemiz coğrafi şartlar ve iklim özellikleri sebebiyle turizme ,ticarete açık bir konumda.Üstelik öğrenmeye ve öğretmeye aç bir toplumdan oluşuyoruz. Bize ait olan değerleri koruma konusunda inatçıyız. Her yönden yollarımız diğer ülkelerle temas halinde. Ama en önemlisi sizinde çıkarlarınızı yönetebilecek kadar kilit bir noktadayız."
" Evet ülkenin konumu tüm güzel fırsatları içinde bulunduruyor. Bize yarar sağlayacağı kısım nerede peki?"
Ana caddeye inen yola saptık.
"Kendi ülkenizden batı ülkelerine mal satarken orta deniz ülkeleri ve alt pasifikten geçmeniz gerekiyor ve bu sizin için uzun bir süre beklemek demek. Bizim şehrimizden geçerseniz böyle bir probleminiz olmayacak,bize de satış yapabileceksiniz. Ve bana sorarsanız sizin en büyük sorununuz ulaşım."
Beni dikkatle dinledikten sonra gülümsedi.
"Haklısın şu an en büyük problemimiz ulaşım.Aslına bakarsanız başından beri amacımız sizinle kardeşlik imzalamaktı. Düşünce biçiminiz ve hiçbir şeyin gözünüzden kaçmaması, misfirperverliğiniz geldiğimden beri oldukça dikkatimi çekti. Benim milletim oldukça soğuktur. Sizin bu sıcak tavrınız başta bana oldukça garip geldi."
"Bizimle bir antlaşma imzalamak istiyorsanız bunun boş sözler üzerine olmasını istemem.Yapılacak  olan antlaşma iki tarafı da memnun etmeli.Hemde olabilecek her yönden. Dürüstçe söylemek isterimki ülkemiz henüz kendi düzenini oturtmuş değil ancak uygulanan her yaptırımda devletimiz kendi içinde biraz daha güçleniyor. İleride göze çarpan bir ülke olacağımızı öngörebiliyorum."
Elini çenesine götürüp yeni çıkmaya başlayan sakallarını kaşıdı.
"Size bakınca bile bu  görülüyor.Devleti çok ince yerlerde yükseltiyorsunuz."
Ana caddeden çarşıya indik.Esnaflar dükkanlarını açmıştı, halkı bugün hareketli görmek benim bile bir şeyleri yola koyduğumu gösteriyordu. Sağladığım yardımlar sayesinde iç ticaret canlılık kazanmıştı. Kapalı dükkanlar yok değildi  ancak çoğunluk açıktı.
"Sizi benimde tatlılarını sevdiğim bir yere götürmek istiyorum."
"Olur tabi ki."
Biraz  dükkanların arasından geçtikten sonra üstünde 'Alkade' yazan pastaneye girdik. Yarısı sarı yarısı beyaz ışıkla döşenmiş bu yeri seviyordum. İçerisi oldukça samimi renklerle döşenmişti, tahta tonlarının ağırlıklı olduğu alandan geçip sarı loş ışıkla aydınlatılan bölümlerden birine geçtik. 
Kısa süre içerisinde genç garson yanımıza geldi.
"Hoş geldiniz , ne alırsınız?"
"Milli tatlımızı birde soğuk beyaz şarabınızdan alalım."
"Hemen getiriyorum."
Genç garson yanımızdan ayrıldı.
"Gözlerinin içi gülüyordu."
"Burada işini sevmeyen insan çok azdır. "
"Hmm,  siz  peki? Yönetimden memnun musunuz?"
" Baya eksik gördüğüm şeyler var ama düzeltilmeyecek şeyler değil."
"Nasıl şeyler bunlar?"
"Mesela verilen emirlerin uygulamaya geç geçmesi. Bazen emirler tekrar gerektirebiliyor."
"Her yönetimde var bu sanırım."
"Sık yapılan bir hata diyelim."
Genç garson getirdiği siparişlerimizi özenle sunduktan sonra yanımızdan ayrıldı.
"Buyrun lütfen, tadına bakın."
Tatlıdan küçük bir parça yedikten sonra mırıldandı.
"Gerçekten çok güzelmiş."
"Değil mi? Tadı tıpı ilkbahar ve sonbaharın karışımı gibi."
"İçindeki nar tadı çok hoş."
"Beğenmenize sevindim."
"Göz zevkiniz gibi damak zevkinizde çok iyi."
"Göz zevkim mi?"
"Evet. Beni getirdiğiniz sokaklar genellikle sakin ve huzurluydu. Bu demek değil ki beni kandırdınız. İnsanlar bile tartışmadan sakince konuşuyordu.Bu çok hoşuma gitti. Ruhum dinlenmiş gibi."
"Dolaşmayı sevdiğim yerlerden geçtik aslında. Ekstra bir şey yapmadım."
"Sizinle bir gün geçirmek bana iyi hissettirdi. Arada buraya gelip sizinle uzun uzun sohbet etmek isterim."
"Mutlaka gelin. Sizi gezdirmek istediğim çok yer var."
Mütevazı bir şekilde gülümsedi. Tatlılarımız bittikten sonra onu kiliseye götürdüm. Kilisenin  uzun duvarları ve dar koridorlarından geçerken duvarların içine küçük oyuklara yerleştirilmiş  burçlar ve astroloji simgeleri her yerdeydi. Geniş alanlara yazılmış kutsal kitaplardan sözler altın kaplama ile işlenmişti. İçerisi sadece meşale ve mum ışığıyla aydınlatılıyordu. Merkez bölüme geldiğimizde  arka arkaya dizilmiş tahta sandelyeler ve tam karşısında çarmıha gerilmiş İsa simgesi vardı. Vitray pencereler içeriye giren ışığı renk renk yansıtıyor içerideki boğucu havayı kırmak yerine daha da hükmedici kılıyordu. 
Destra bir süre kiliseyi inceledi.
"Burası Kral Simer zamanında yapılmıştı. Çıkan resmi yazıların birinde küçükken okumuştum."
Destra'nın bunu hatırlamasına şaşırmıştım. Dediği gibi kiliseyi babam yaptırmıştı. Babam tüm dinlerin açıkça yaşanmasını destekleyen biriydi . Bu yüzden kilise birçok kısımdan oluşuyordu.Her bir giriş kapısında  başka bir dinin simgesi mevcuttu ve isteyen ibadetini yapıyordu. Fakat Kral Hekan bunun tam tersini düşündüğünü için kilisenin çoğu bölümü kapalıydı.
"Doğru hatırlıyorsunuz."
"Fakat yanılmıyorsam Kral Hekan kilisenin bazı bölümlerini kapattırmıştı."
"Evet. Birkaç bölüm haricinde kilise kapalı."
"İnsanların baskılanması rahatsız edici değil mi?"
"Gelen her kralın belirli şeylere saygı duyulması konusunda bir anayasa çıkartmadığımız sürece millet en çok bu sebepten zorluk çekecek malesef."
"Bu birçok devlet için geçerli olsa daha iyi olurdu."
"Haklısınız."
Kiliseden çıktıktan sonra saraya döndük. Onu daha çok yere götürmek istiyordum ancak Atenya'ya dönmesi gerekiyordu. Eşyalarının hazırlanması için haber gönderdim. Kendi ülkesine götürmesi için buraya ait olan kumaşlardan kıyafetler ,ayakkabılar hazırlatmıştım. Ve daha birçok hediye. Saraydan çıkış yapacağımız sırada Destra yürürken bana elindeki kemer süsünü  uzattı. Kırmızı işlemelerle süslenmiş ve siyah boncuklarla üstüne Vlas yazılıydı. Püskülü narin bir şekilde sallanıyordu.
"Buradaki süs eşyalarının nasıl olduğunu bilmiyorum ama Atenya da kişiye özel kemer süsleri yapılır. Kaldığım sürede size de bir tane yapma fırsatım oldu. Alın lütfen."
Elinden süsü aldım. İnce düşünülen her şey kıymetli oluyordu.
"Emeğiniz için teşekkürler. "
"Sizinle imzalayacağımız antlaşmayı dört gözle bekliyor olacağım."
Onu memnun edebildiğimizi gözlerinde görmek bana rahat bir nefes aldırdı. Kurulan dostluklar her zaman sahip olunan hazineden daha değerlidir.
" Tekrar beklerim."
Destra ile karşılıklı eğilip birbirimizi selamladık. At arabasına bindikten kısa süre sonra saraydan ayrıldı. 
Onu sınıra götürecek olan askerleri özellikle tembihlemiştim. Sağ salim sınırdan ayrılmadan hiçbir asker orduya dönmeyecekti.
 Odama girdim. Kieran'ı gün boyu görmemiştim.  Pelerinimi çıkardığım sırada bakışlarım masaya bırakılmış zümrüt yeşili kurdele ile bağlanmış kağıdı buldu. Dudaklarım yavaşça kıvrıldı.
Belgeyi açmak için kurdeleyi çözdüm.
Akşam sekizde yapılacak olan konsey toplantısına davetlisiniz.
Lord Lavris
Tahmin ettiğim gibi ,verdiğim karar kusurlu bulunmuştu ,akşam konsey toplanıyordu. Üstümdeki kıyafetlereden kurtulup kırmızı uzun gömleğimi giydim. Gece boyunca uyanıp durduğum için kendimi gün içerisinde hep yorgun hissediyordum. Toplantıya kadar biraz uyusam iyi olurdu.
Kapının ritmik bir tonda üç defa çalınmasıyla gözlerimi araladım.Kieran içeriye girdi. Bakışları beni bulunca gülümsedi. Gözüne bu halimle tatlı mı geliyordum acaba?O aklından neler geçiyor arada merak etmiyor değildim.
Yatağın kenarına oturmadan önce lacivert pelerinini çıkardı. 
"Toplantıya yarım saat kalmış ve sen yatıyorsun?"
Yatağın içine biraz daha gömülüp yorganı boynuma kadar çektim.
"Evet ,nolmuş?"
Güldü. Elini uzatıp önüme gelen saç tutamlarını geriye etti.
"Uzun saçlarını özledim."
"Yine özlemli çocuk mu oldun sen?"
"Evet, nolmuş?"
Dik dik suratına baktım. Yüksek sesle güldü. Üstüme eğilip yanağımı öpünce başını ittim.
"Uzak dur benden."
"Hayatta olmaz.Tüm hayatımı sana adadım ben."
"Ben mi yap dedim?"
"Yok, içimden geldi."
"Ne halin varsa gör."
Ona sırtımı döndüm.  İki saniye içinde yanıma uzanmıştı. Kollarını sıkıca bana sardı.Bu adamın asla kişisel alana saygısı yoktu. Sıcacık teni bana yapışmıştı resmen.
Kucağında ona doğru döndüğümde göz göze geldik.
"Kalbime gömülemeyince bedenime gömülmeye mi karar verdin?"
"O da olur zamanla." burnunu burnuma sürttü. Bugün ayrı bir arsızdı.
Elimi  kulağı ve yanağı arasına koyduğumda duraksadı. Gözlerine baktım.
Bana dokununca bir tepki vermiyordum ama o tek bir dokunuşumda donup kalıyordu.Öpecekmiş gibi dudaklarına baktığımda yutkundu. O sırada uzanıp karnını gıdıkladım. Bir anda geriye çekilmesiyle gürültüyle  yataktan düştü.
Kahkaha atmamak  için kafamı yastığa gömdüm. Sesimin duyulmaması lazımdı.
Bir süre sonra sakinleştim. Kieran ise benim gibi saklanmıştı. Elini ağzından çektim.
"Acıdı mı bir yerin?"
"Burası ve burası."
Kalbini ve kalçasını gösterince dudaklarımı birbirine bastırdım. 
"Kalk hadi toplantıya geç kalacağız."
"Kalpsiz Kraliçe."
Kendi kendine söylenip odadan çıktı.
  O çıktıktan sonra siyah takımımı ve ucu kırmızı işlemeli pelerinimi giyindim. Bu geceyi başarıyla atlatırsam kendim için bir şey devletim için iki şey yapmış olacaktım.
Taht odasına girdiğimde herkes yerine yerleşmiş bizi bekliyordu. Sirkan ve Evriha karşı karşıya ,Sevrima ve Lord Lavris karşı karşıya geçmişti.  Ben masanın uç tarafına geçtim. Bir süre sonra Kieran ,Kral Hekan ile içeriye girdi.
Kieran ,Lord Lavris'in yanına geçti.
Kral ise masanın diğer ucuna karşıma geçti.
"Vlas, gönderdiğin rapor karşıtlık yaratmış görünüyor."
"Haklısınız majeste."
Kral odadaki herkese birer birer baktı.
"Yazdığın raporda tutuklanan gencin yönetim sebebiyle saldırı düzenlediğini belirtmişsin."
"Evet majeste, ülkenin gençleri birlik toplamaya ve asayişi bozmaya başladı."
"Neden ?"
"Efendim halkın kötü durumda olduğunu bildirmiştim. Ve bunun olabileceğini yine bu masada konuşmuştuk."
"Evet konuştuğumuzu hatırlıyorum Vlas ,neden düzeltilmediğini soruyorum."
"Onu da konsey üyelerine soralım Efenim."
Kralın bakışları Lord Lavris'i buldu.
"Lavris, güvenlikle ilgili sorunumuz olmasına ne diyorsun?"
"Majestem, gerekli önlemleri alabilmem için bir miktar hazineye ihtiyacım vardı fakat Sirkan kesin red verdi."
"Sirkan?"
Sirkan'ın elleri yumruk oldu. Boğazına kadar kızarmıştı.
"Durumun ciddiyetinin farkında değildim Majeste, benim hatam."
Kral kaşlarının arasında belirginleşen çizgiyle ona baktı.
"Vlas, peki mahkümun askeri öğrenci eğitmesi nereden çıktı?"
"Lord Lavris , gencin infazını vermiş olsaydım birkaç askerimizi daha kaybetmiş olacaktık. Bunun yerine askeri öğrenci eğitmesini uygun buldum. Bu sayede eğitimli ordularımız artmış olacak. İnfaz emri vermiş olsaydım sadece öldürmüş olacaktım.
Lord Lavris beni özenle dinledikten sonra elini çenesine götürüp sakallarını sıvazladı.
"Bence de iyi düşünmüşsün Vlas."
Sevrima'nın onayından geçmiştim. Sirkan saf öfkeyle bana döndü.
"Bu daha fazla maddi kayıp demek farkında mısın sen?"
"Elbette farkındayım Sirkan. Ancak sen herhangi bir tehliye karşı savunmasız olduğumuzun farkına hala varmış değilsin."
Onun aksine sakince konuştum.
"Bence de iyi bir karara varmışsın Vlas. İç karışıklık çıkarsa açık hedef  haline gelebiliriz."
Lord Lavris'in onayına tebessüm ettim.
Evriha'nın bakışları beni buldu.
"Vlas, daha çok asker daha çok yaşam alanı ve hazine demek. Böyle bir durumda orduya karşılık zarardayız demek. "
"Sizden çok şey istediğimin farkındayım ancak önlem almazsak ve gelişmezsek olacaklar karşısında zayıf kalabiliriz. Hazineyi tekrar kazanabiliriz fakat canımızdan hatta devletimizden olursak hiçbirinin önemi kalmayacak Efendim."
Bizi sessizce izleyen Kral yumruğunu masaya vurdu. Herkesin bakışı onu buldu. Oylar eşitti ve kralın cevabı sonucu belirleyecekti.
"Vlas, verdiğin karar...uygulansın."
Aldığım cevapla içimdeki kız çocuğu başına tacını takıp gülümsedi. Dışarıdan ise basit bir teşekkürüm duyuldu.
"Vlas'ın alacağı kararları ve vereceği emirleri yerine getirin. Aksi  halde siz konsey üyelerinin beceriksizliği beni tacımdan edecek!" 
Ah canım kralım...siz kendi kararlarınızla tacınızı başıma takıyorsunuz....
Sirkan ve Evriha öfkeyle taht odasından çıktı. Lord Lavris omzumu dostane şekilde sıktı ,Sevrima samimiyetle gülümsedi. Kral Hekan ise sözlerinden sonra odayı terk etmişti.
Kieran ile tek kaldık. Dudağımın sol köşesi yukarı kıvrıldı.
"Harikaydın."
Yavaş adımlarla yürüyüp karşıma geçti.
"Tiyatromu beğendin mi?"
Kieran gülerek  elimi avucunun içine aldı. Ardından tek dizinin üstüne çöktü. Dudaklarını elime bastırdı. Gözleri gözlerimdeydi.
"Kraliçem, sadece tacınız eksik."
Tekrar ayağa kalktığında alnını alnıma yasladı.
"Darya..."
"Kieran."

❄️❄️❄️❄️

 Dikkat fotoğraflar temsilidir.
Bölümü nasıl buldunuz bakalım?
Sıra Ateşin İzlerine geçti. 
Yorum yapmayı ve bölümü beğenmeyi unutmayın.
Seviliyorsunuzz

Bu bölümü beğendin mi?

Bölüm Yorumları