DERYA DENİZ

Derya

​Ben Derya. 21 yaşındayım. Aslen Eskişehirliyim ama kendimi bildim bileli denize olan tutkum bambaşkaydı. Bu yüzden üniversite tercihlerinde gözüm kapalı İzmir'i seçtim.

​Ege Üniversitesi'nde okuyorum ve burada harika bir arkadaş grubum var. Toplam beş kişiyiz: Selin, Aslı, Burak, Kaan ve ben. Bizim grupta öyle "ondan hoşlandım, buna kırıldım" gibi romantik saçmalıklar hiç olmadı. Hepimiz birbirimizin kankasıyız, tam anlamıyla çete gibiyiz!

​Selin grubun tam bir planlayıcısıdır; nerede ne var, nereye gidilir hepsini o organize eder. Aslı daha sakinimiz, ne zaman kafamız karışsa mantığın sesi olur. Burak ile Kaan ise grubun neşe kaynakları; ikisi bir araya geldi mi kahkaha atmaktan çenemiz düşer.

​Yaz geldiğinden beri tekne turu yapıp denizin tadını çıkarmak için can atıyorduk. Tabii ki Selin her zamanki gibi olaya el attı ve "O iş bende kankalar, harika bir gün olacak!" diyerek bütün organizasyonu üstlendi. Bize de sadece çantalarımızı hazırlayıp o günü beklemek kaldı. Ama hiçbirimiz, bu tekne turunun hayatımızı ne kadar değiştireceğinden haberdar değildik...

​Deniz

​Ben Deniz. İzmirliyim. Kendimi bildim bileli hayatım bu limanda, deniz kokusunun içinde geçti. Karadaki gürültülü, kalabalık hayat bana hiçbir zaman göre olmadı; benim sığınağım da evim de babamdan miras kalan bu emektar ahşap tekneydi.

​Ege’nin her koyunu, rüzgârın nereden eseceğini ezbere bilirim. Hayatı ağırdan almayı, denizin o dinginliğini dinlemeyi severim. Tekne turları yaparım ama öyle herkesle değil; denizden anlamayan, sırf gösteriş olsun diye gelen insanlardan uzak durmaya çalışırım.

​Geçen gün telefonum çaldı. Arayan kız —yani Selin— hafta sonu için özel bir tekne turu kiralamak istediklerini söyledi. Sesindeki o aşırı heyecanlı ve enerjik havadan kalabalık bir grup oldukları belliydi. Tekneyi tur için hazırlarken iskeleden gelen kahkahaları duydum. Kafamı kaldırıp baktığımda beş kişilik bir genç grubunun bize doğru geldiğini gördüm.

​Aralarında biri vardı; gözleri ufka kilitlenmiş gibi bakıyordu. Denizi öylesine seven biri değildi bu, sanki ait olduğu yere dönmüş gibi bir ışık vardı gözlerinde... Tekneye doğru attığı ilk adımla birlikte, bu turun düşündüğümden çok daha farklı geçeceğini hissettim.