SARIYA DÜŞEN MAVİ

Yeni yaptırdığım tırnaklarımı hayranlıkla süzerek İstanbul’daki o görkemli malikanemizin balkonunda oturuyordum. Tatlı bir rüzgar yüzüme vururken şehri izliyor, kendi iç dünyamda takılıyordum. Odama girilip kapımın hafifçe çalınmasıyla düşüncelerimden sıyrıldım. Babam içeri girip her zamanki sevecen tavrıyla yanıma yaklaştı.

​"Kızım, nasıl geçti günün?" diye sordu gülümseyerek.

​Gün içinde yaptıklarımı neşeyle tek tek sıraladıktan sonra en son ellerimi babama doğru uzatıp tırnaklarımı gösterdim: "Baksana baba, tırnaklarımı da yeni yaptırdım, nasıl olmuş?"

​Babam bu halime gülümseyip tırnaklarıma baktıktan sonra konuyu değiştirdi: "Çok güzel olmuş kızım. Şey diyecektim ben sana... Konya’daki İsmail amcanları hatırlıyor musun?"

​Bir an düşündüm. Çocukluğumdan hayal mayal bir şeyler kalsa da tam çıkaramadım: "İsmail amcamlar mı? Yani... Çok az hatırlıyor gibiyim baba, tam çıkaramadım. Ne oldu ki?"

​"Hem senin için de değişiklik olur, kafan dağılır hem de bir ziyaret ederiz onları diyorum. Ne dersin?" deyince bir an duraksadım. "Baba... Aslında sen tek gitseydin?" diye şansımı denedim ama babamın heyecanını görünce kıramadım. Babam neşeyle kendi odasına geçip hazırlanmaya başladı.

​Ben de devasa valizimi açıp içine cilt bakım ürünlerimi, makyaj malzemelerimi ve çeşit çeşit kıyafetlerimi doldurdum. Valizin kapağını güç bela kapatırken içeri giren babam, valizin boyutunu görünce şaşkınlıkla gözlerini açtı:

​"Kızım... Bunlar biraz fazla değil mi?"

​Gözlerimi süzüp tatlı bir edayla, "Ya babaaa!" deyince babam gülerek pes etti. "Neyse, hadi bakalım," diyerek valizi kucakladı.

​Kısa süre sonra lüks arabamızla İstanbul’un kalabalığından sıyrılıp Konya’ya doğru yola koyulduk. Saatler süren yolculuğun ardından Kadınhanı’na vardığımızda devasa bir toz bulutu etrafımızı kapladı.

​Köyün meydanına geldiğimizde İsmail amcanın müstakil evinin önünde durduk. Kapıda bizi güler yüzlü İsmail amca karşıladı. O neşeyle babama sarılırken, yanlarına uzun boylu, son derece sevecen ve güler yüzlü bir genç yanaştı. Yüzündeki o sıcacık tebessümle öne atılıp, "Hoş geldiniz!" diyerek valizlerimize yardım etmek istedi.

​Bense tırnaklarımı yeni yaptırdığım için kıyamıyor, valizin sapını sadece parmak uçlarımla tutmaya çalışıyordum. Bir yandan da tozlu toprağa basmamak için ayakkabımın ucunda dikiliyordum.

​"Hoş bulduk da..." dedim tatlı bir şaşkınlıkla. "Valizleri taşıyacak biri var mıydı acaba? Yani biraz ağır da, bu yollarda sürüklenip mahvolmasınlar."

​Adını henüz bilmediğim o genç çocuk, bu hassasiyetime hiç takılmadı. Aksine o samimi tebessümünü hiç bozmadan, "Ben hemen içeri taşırım hepsini, hiç merak etme," diyerek devasa valizlerimi bir çırpıda kucaklayıverdi.

​Gelişimizi duyan annesi Hatice teyze de elinde mutfak beziyle neşeyle avluya çıktı. "Gözümüz yollarda kaldı, hoş geldiniz!" diyerek bana sevgiyle sarıldı. Hatice teyzenin o sımsıcak kucağı ve kokusuyla bir an kalakaldım... Henüz beş yaşındayken kaybettiğim o anne şefkati, kadının samimi sarılışıyla sanki yıllar sonra yeniden ruhuma dokunmuştu. İçimde büyüyen o eski, eksik parça ilk kez böyle derinden sızladı.

​Hatice teyzenin o sımsıcak kucağından ayrıldığımda, gözlerim kapının eşiğinde duran kıza kaydı. 17-18 yaşlarında, yüzünden samimiyet akan cıvıl cıvıl bir kız duruyordu. İlk görüşte içimi öyle tatlı bir enerji kapladı ki anlatamam; hani bazı insanları ilk an gördüğünde kırk yıldır tanıyormuşsun gibi hissedersin ya, tam olarak öyleydi.

​Zeynep, gözleri parıldayarak "Hoş geldiniz!" dedi ve hiç tereddüt etmeden, kocaman bir tebessümle kollarını açıp bana doğru koştu. Saniyeler içinde kollarını boynuma dolamıştı bile.

​O an o kadar içtendi ki, üzerimdeki o çekingenliği ve yabancılık hissini bir kenara bıraktım. Tırnaklarımı ya da kıyafetlerimin tozlanacağını zerre önemsemeden ben de aynı sıcaklıkla kollarımı ona sardım. Sarılışı o kadar doğaldı ki, İstanbul’un o kasıntı ortamlarından sonra bu içtenlik ruhuma ilaç gibi geldi.

​"Hoş buldukk"  diye fısıldadım neşeyle. Belli ki bu köyde geçireceğim günler, düşündüğümden çok daha farklı geçecekti.

__________________________________

İlk bölüm bu kadar olsun istedim nasıl olmuş fikirlerinizi belirtinn🤗💞