Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
"KIZIM SEN DELİRDİN Mİ, AMACIN REZİL ETMEKSE BAŞARDIN" diye öyle bir bağırdı ki annem, babam ve kardeşlerim masada hızlıca dikleşti. Annem anında yere eğilip otuz dokuz numara pembe püsküllü terliğini anında eline aldı. "Topla pılını pırtını, al valizini yallah Zümra ablana evladımsın diye reddedemiyorum da"
Terlik ışık hızında bana yaklaşırken refleks olarak yere eğildim. Terlik başımın hemen üstündeki duvara çarpıp geri sekti.
"Çok abartmıyormusum annecimm. Alt tarafı laf soktuk yani!" diye bağırıp ışık hızında koşarak koridora fırladım. Mutfaktan gelen annemin "Gel buraya döveceğim seni!" nidaları, canım kardeşlerimin kahkaları eşliğinde odama kaçtım. Kapımı hızlıca kapattım, ardından da kilitledim. Derin bir nefes alıp sırtımı kapıya yasladım. "Ehh en fazla evden kovulurum ne var yani bunda!"
Mutfaktan kardeşlerimin Ablam Zümra ablayı fena harcadı adlı dalga geçme sesleri kulağıma geliyordu.
Odama sığınmıştım ama burası benim güvenli kalemdi. Yatağıma doğru kendimi fırlatıp tavanı izlemeye başladım. İçimden bir ses Zümra Abla’nın şu an tüm baba tarafımı arayıp beni cadı ilan ettiğini söylüyordu ama zerre umurumda değildi. Keyfim gıcırdı.
Zaman su gibi akıp geçmiş, akşam karanlığı İstanbul’un üzerine çökmüştü. Annemin öfkesi biraz olsun yatışmış olmalıydı ki mutfaktan artık terlik sesleri değil, çay karıştırma sesleri geliyordu. Tam kızları arayıp nerede kaldınız diye söylenecekken kapı iki kısa bir uzun çaldı, kızlar gelmişti!
Hızla yataktan fırlayıp odamın kapısını açtım. Koridorda anneme yakalanmamaya çalışarak adeta bir ruh gibi dış kapıya süzüldüm ve kapıyı açtım. Karşımda, bizim muhteşem üçlü duruyordu: Damla, Ece ve Melis! Üçü de ellerinde market poşetleriyle karşımda duruyordu hepsini çoook özlemiştim yalan yoktu. Ben daha ağzımı açıp bir şey diyemeden Melis kolumdan tuttuğu gibi kendisine çekti.
"Kızım Zümra abla aşağıda 'O sarı şey beni elaleme rezil rüsva etti, yandık. bittik' diye söyleniyordu ne yaptın yine kadına?"
"Aman, içeri geçin anlatacağım. Durumlar çok fena!" diyerek üçünü de odama çektim ve kapıyı arkamızdan kilitledim. Benim oda bir anda tam bir kızlar karargahına dönüştü. Kızları hemen odama aldım. Tabii hepsi pijamalarını yanında getirdiği için hemen pijamalarımızı üstümüze giydik. On dört yıllık arkadaş olduğumuz içinse aynı odada giyinmemiz bizim için sorun teşkil etmiyorduk tabiki de. Kızlar da cips, meyveli yoğurt gibi atıştırmalık şeyler almışlardı. Cipslerden bir tanesi fazlaydı. Bende düşündüm düşündüm bu cipsi kim yer diye tabiki de erkek kardeşlerim! Kızların hangi cipsi sevmediğini bildiğim için direkt kenarda duran peynirli cipsi alıp odamdan çıktım. Ve o içinde karadeliğin bile bulunma ihtimalinin olduğu oda olan kardeşlerimin odasının önüne geldim. Kapıyı aynı bir hücre evine baskın atan PÖH gibi yapmam gerekiyordu. Neden mi? Nedeni yoktu, canım öyle yapmak istemişti.
Sol elimle cipsi tutarken sağ elimin avcuyla kapıya tıklattım(!).
Tamam tıklatmadım direkt, güm güm güm diye vurup şöyle dedim;
"Aç kapıyı aç"
Kapının kilidi aniden döndü ve hızlıca açılfı. İçerideki masa üstü bilgisayarın ışığı yüzüme vururken bakışlarımı kardeşlerime çevirdim. İkisinin de saç baş dağınık, kulaklıklar boyunlarında olan kardeşim Aras ve Altay tam karşımdaydı. Gerçekten de şafak operasyonunda yakalanmış terörist gibi şok içinde bana bakıyorlardı.
"Ne yapıyorsun abla ya, kalbimize indiriyordun öyle çalınır mı o kapı! Adamı vuruyordum ben öldüm" diye homurdandı Aras, borazan yutmuş gibi çıkan o çatallı ergen sesiyle. Sesini duyunca istemsizce yüzümü buruşturdum.
"Sus be, ben vuracağım asıl şimdi size" diyerek içeriye doğru adımımı atmak gibi bir hata yaptım. Oksijen tüketilmişti bu odada, odada karışık bir sürü kökü vardı, yer, kirli çorap, havasızlık ve tost. Çıldırmak üzereydiö bu erkekler hep böyle mi olmak zorundaydı. Annem bu odayı temizleyeli taş çatlasın bir gün olmuştu.
Odanın içine adeta sıçmışlardı.
"Alın bakalım canım kardeşlerim benim, kraliçe ablanız yine sizi düşündü cips" dedim kardeşlerime bakarak. Cipsi alıp Altay'ın göğsüne doğru attım. Havada kaptı tabikide.
"Canım ablam benim iyiki varsın o Zümra ablaya iyi dedin" diye neşeyle konuştu Altay. Tam cipse yumuluyordu ki Aras aniden cipsi kaptı.
Tabikide benim asıl amacım sadece cipsi vermek değildi. Onları sinir etmek bir numaralı ablalık görevimdi. Ablalık demek bunu gerektirirdi sonuçta!
Odanın içindeki çoraba baktım. Aniden yerden alıp kardeşimin suratına fırlattım. "Ay! Ay elim çarptı" diyerekten ufak bir sürpriz yaptım kardeşlerime.
"Abla ne yapıyorsun ya! Offf çek şunu" diye cırladı Aras. Yüzüne gelen çorabı yüzünden hızlıca fırlattı.
"Sizi döveceğim gerçekten, annem bu odayı daha yeni temizlemedi mi lan. Bir sıçmadığınız kalmış" diye homurdandım.
Bakışlarımı odada gezdirirken gözüm bilgisayar masasına takıldı. Bu benim soft renkteki ikinci rujumdu. "Lan benim rujumun burada ne işi var. Hanginiz sürdü lan bunu?"
Altay hemen sağ eliyle Aras'ı işaret etti. "Abla tadını merak etmiş birde tiktokt–"
"Yalan söyleme, abla yalan söylüyor!" diye bağırdı Aras, kulak memelerine kadar kıpkırmızı oldu "Dokunmadım bile ben, Altay sürdü asıl yalan atıyor"
"Birbirinizi suçlayacağınıza itiraf edin " dedim hafif tebessümle, bu sırada rujumu masadan kapmış cebime tıkıştırmıştım bile. "Kızlar içeride, sakın ola ki bu perişan halinizle karşılarına çıkmayın! Hele ki sen Aras borazan sesinle kızları rahatsız etme. İnstagram hesaplarından istek atarsanız sizinle evde maç yaparım ona göre. Hadi ben kaçarrr"
Aras ters bir bakış atıp cips paketini açtı, Altay da bu sırada beni odadan atmakla meşguldü. Kapı arkamdan kapandığında "sanki senin sesin mükemmel sarı böcek" dediklerini duydum ama çokta umrumda değildi. Koridorda sessiz sessiz aynı sızma yapan bir asker edasıyla kendi odama, yani kızlar karargahına doğru yürümeye başladım. Ama ondan önce mutfağa gidip kolayla bardakları almam gerekti.
Gizlice mutfağa girdim bilerek ışığı yakmadım ki annem anlamasın! Kesinlikle operasyon yapıyordum. Tam kolayı almış bardakları alacakken mutfağın ışığı çat diye yandı. Karşımda annemi elleri belinde bana bakarken gördüm.
"Kızlar geldi mi, geldilerse içeri çağırsana özledim görüşelim" dedi annem bana bakarak. Hala sinirli mi onu anlamaya çalışıyordum ama sanırım sinirli değildi çünkü siniri olsa anında bağırmaya başlardı.
"Tamam şunları odama bırakayım söylerim" dedim kolayı bir koluma, bardakları da diğer elime alıp hafif koşar adımlarla odama girdim. Bardakları masaya bırakırken bakışlarımı kızlara çevirdim.
Damla yatakta oturmuş peluşumla oynuyordu, Melis saçlarını tarıyor en son olarak Ece de telefonuna bakıyordu. Ben odaya girince hepsinin bakışları aynı anda bana döndü.
"Kızlar, fena yakalandım!" dedim nefes nefese, kolayı masaya bırakırken. "Annem mutfakta pusu kurmuş. Işığı çat diye bir açtı, yüreğim ağzıma geldi."
Damla oturduğu yerden hemencik doğrultu ve;
"Ayy kızdı mı yoksa fena yakalanmışsın yaa"
"Yok canım kızmadı, pamuk gibi gününde bugün" dedim, bu sırada cebimdeki ruju çıkartıp masaya fırlattım. "Kızları içeriye çağır da göreyim dedi. Sizi özlemiş ha birde kızlar kardeşlerimin odasının önünden geçerken nefesinizi tutun yoksa bayılırsınız. Yeni biyolojik silah yapmaya karar vermişler"
Kızlarla beraber hep bir ağızdan gülüştük.
Ece de telefonunu cebine atıp yataktan kalktı. Hep beraber odadan çıkıp koridora adım attığımızda, Melis birden burnunu tutup yüzünü ekşitti. "Kızım bu ne, bu biyolojik silah değil, bambaşka bir koku burnumun direği gitti"
"Erkek kardeşlerimin odası" dedim gözlerimi devirerek "O odadan bacak bile çıkabilir nefesinizi tutun da geçin"
Gülerek koridoru koşar adımlarla geçtik. Annem televizyonun karşısındaki tekli koltuğuna kurulmuş babam ise üçlü koltuğa uzanmıştı, bizi görünce yüzünde kocaman bir gülümseme açmıştı bile.
"Ayy mahallenin üç delisi gelmişş" dedi annem kollarını açarak.
Ece hemen kollarınu annemin boynuna sardı. Sıkıca sarıldılar "Hoşbulduk Sultan teyzem, senin bu kızın var ya aç susuz bıraktı bizi"
Babam da yattığı yerden doğrulup;
"Hoş geldiniz kızlar" dedi.
"Hoş bulduk Poyraz amca" dediler aynı anda kızlar.
Annem bana bakıp kaşlarını çattı, o tatlı sert sesiyle "Kızım hiç misafire öyle yapılır mı. Kızlar ben size poğaça pasta falan getireyim siz bekleyin"
"Sultan teyzem benim ya, diyete girmiştim ama senin için bozarım o diyeti" dedi Damla gözleri parlayarak.
Annem mutfağa doğru ayaklanırken, bizimkiler de salondaki büyük koltuğa yan yana dizildiler. Tam o sırada koridordan bir kapı gıcırtısı geldi. Aras, kafasını kapıdan uzatmış, o çatallı ergen sesiyle salona doğru fısıldıyordu:
"Ablaaağ. Ablam benim canım kardeşim, benim şarj aleti bozulmuş da seninkini alayım mı?"
Babam yattığı yerden hızlıca doğrultu;
"Aras! üstünü başını değiştir de öyle geleceksen gel!"
Aras anında kızardı ve oflayarak salondan çıktı. Kızlar bıyık altından kıkır kıkır gülerken Melis bana doğru eğilip kısık sesle konuşmaya başladı: "Kızım bu Aras iyice değişmiş ya"
"Öyle valla, bu erkekler ergenlikte evrim değil devrim geçiriyor"
Annem elinde taze poğaça ve bardağa koyduğu kolalarla salona giriş yaptı. Sehpahaya koyduğu poğaçaları kızların önüne koydu. Sonra gözlerini kısarak bakışlarını kızların üstünde gezirdi. "Eee anlatın bakalım kızlar, işler güçler nasıl? Var mı mahallede iş yerinde canınızı sıkan birisi..." dedi annem imalı bir gülüşle "Veya gözünüze kestirdiğiniz birileri yakışıklı şöyle"
Ece ve Damla aynı anda öksürmeye başlarken, Melis bardağından aldığı kolayı az kalsın püskürtecekti. Annemin bu ani ilişki üzerine olan sorusu hepsine şok yaratmıştı.
"Hanım, genç kadın onlar sorulmaz öyle, siz bakmayın kızlar" diyerek lafın sonunu getirdi babam. Kızları büyük bir sorgudan kurtarmıştı. Ben kızları biraz sohbet ettikten sonra tekrar odama götürüp kapıyı kilitledim. yere çöküp aburcuburları açtık.
“Ay kızlar bugün ne oldu” diyerek bombayı saldım.
“Kızım zaten mahallede bir gariplik var onu sezinlemiştim, ne yaşandı Allah aşkına” dedi Melis.
“Biliyorsunuz baba tarafından olan tüm akrabalara bayılırım(!)” diye söze başladım.
“Bugün de kahvaltıdan sonra masada otururken canım yengem Zürafa aradı” dedim. Kızlarla genelde tüm akrabalara lakap takmıştık. Özellikle baba tarafındakilere!
“Bana diyor ki;’ "Aman kızım bak kaç yaşına geldin evde kalacaksın. Ben düşündüm taşındım sana bir talip buldum. Bizim karşı komşunun oğlu Kamil var bankacı çocuk pek efendi pek saygılı bak bir görüş bence” ' dedi sonra...” diye devam edecekken Melis lafa atladı;
“Kızım adamın adında bile hayır yok sanki akşam işten gelip çizgili pijamasıyla çekirdek çitleyip çay içecek bir tiptir” dedi kahkaha atarak.
“Vallahi Melis haklı kızım düşünsene elinde de tesbih mahalle ağası gibi sallıyor” dedi Damla' da.
“Bence bizim İmge, Kamil’i döver bak ahanda şuraya yazıyorum” diyerek havada bir çizgi çekti bir yandan da ağzına cipsi atmakla meşguldü.
“Sonra bende içimden ‘bu laf sokmaya altta kalmamalıyım' diye içimden geçirdim, dedim ki; Ay Zümra Ablacım, biliyorsun çok ince düşünceli bir insansın ama ben hastanede doktorum. Kriz yönetimine alışkınım, bana gelmez senin anlattığın kişi, tansiyonumu fırlatıverir vallahi. Hem sen bana erkek bakacağına kendi evde kalan kızına talip bulsan daha hayırlı olmaz mı?’ diye cevabı yapıştırdım bende” diyerek bir cips de ben attım ağzıma. Kızların şaşkınla bana baktığını görünce bir kahkaha attıktan sonra anlatmaya devam ettim.
“Tabi ben böyle deyince bir sessizlik oldu sonra Zümra abla da boş durmadı 'Aaa İmgeciğim ne kadar da ayıp oluyor hiç insan büyükleriyle böyle konuşur mu? Hem benim kızımın talipleri kapıda kuyruk. Mühendisi var, doktoru var, var da var yani sen kendine mi baksan acaba' dedi eee bu böyle deyince bende susmadım tabiki de hem neden susacakmışım gayet haklıyım kızı evde kaldı” diyerek süper ötesi mantıklı bir savunma yaptım
“Ama Zümra ablacım, şimdi doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar, senin kızının kapısındaki kuyruk ekmek kuyruğu olmasın sakın. Birde şurada hatan var ablacığım kendinden büyüklere laf sokulmaz diyorsun ama sen bana laf sokuyorsun. Kendinle ters düşüyorsun canım benim. Neyse Pelin’e benden çok selam söyle öptüm!' dedim ve çat diye kapattım, tabi annem sonra terlik fırlatıp azar yedim ama çok eğlenceliydi” dedim ve bir kahkaha attım.
“Kızım oha düşman mevzisine bomba atar gibi lafları sıralamışsın vallahi helal olsun” dedi Ece elimi sıktı, asker arkadaşı gibi tokalaştık.
“Eyvallah kral” dedim elimi göğsüme iki kere pat patlıyıp başımı eğdim.
“Kızlar asıl bomba dedikodular bende bendee” diye heyecanla bağırdı Ece. Üçümüzün-yani Damla, Melis ve benim- bakışlarım Ece'ye döndü. Lafa girmeden anlatmaya başla der gibi bir baş işareti yaptı Melis.
“Şimdi bizim banka müdürü Tahsin Bey evliymiş iki kızı varmış, kızları da ikizler daha 3 yaşındalar neyse bizim Tahsin Bey zaten taş çatlasın 32 yaşındadır baya genç. Ondan sonra cuma bu Tahsin kendi sekreterine yazıyormuş ama ne mesajlar ne mesajlar seni çok seviyorum aşkilutam falan diye”
“Iyyy o ne lan ön altılık ergen erkeklere bağlamış resmen” dedi Damla yüzünü ekşiterek.
“Durun daha bitmedi, neyse sekreter kız tabi boklu Tahsin'in evli olduğunu daha sonradan öğreniyor, öğle arasında bizim sekreter kız Burcu, Tahsin'in odasına girip bilgisayarı açıyor. Tahsin malı da whatsapp webini açık unutmuş. Bizim Burcu gidip kadının numarasını kendi telefonuna kaydetmiş, Tahsin’in buna yazdığı mesajların ekran kayıtlarını gidip kadına at vallahi eşi sonra bankayı bastı, Burcu ve kadın Tahsin’i beraber dövdüler”
“Ohhh iyi olmuş ona” diye kahkaha atarak.
“Bu erkekler niye böyle ya” diyerek ofladı Melis.
Melis böyle oflayınca tüm bakışlarımız ona döndü, kolay kolay oflamazdı benim kankam. Acaba ne olmuştu. Yoksa eski sevgilisi ile mi barışmıştı!
Melis öyle bir şey yaptıysan seni buradan Hakkari sınırına kadar kovalarım!? diye geçirdim içimden.
“Beni korkutuyorsun Melis” diye mırıldandı Damla.
"Melis Allahı'ın rızası için konuş bacım bak" dedi Ece de.
"Lütfen düşündüğüm şeyi yapmış olma" diye geveledim ağzımda lafı.
Melis hala sessiz kalınca bende ki şüphe çanları adeta alarm vermeye başladı. Düşündüğüm şeyi yapmıştı!
Kesin yapmıştı!
Tam ağzımı açıp bir şey diyecekken telefonum çalmaya başladı. Elime bulaşmış olan cips tozunu acele ile silkeleyip telefonuma sarıldım. Ekranda gördüğüm isimle kaşlarımın çatılmasına engel olamadım.
Dr. Erdem Kaya
Ekrana alık alık bakmış olmalıydım ki yandan Damla kafasını uzattı;
"Oho bizim işi kesin yattı" diye mırıldandı.
Bende daha fazla bekletmemek adına telefonu açtım.
"İmge."
"Efendim hocam."
"Otoyolda zincirleme trafik kazası meydana geldi. Hastane alarm durumuna geçti. Müsaitsen hemen acile gelmeni istiyorum."
"On dakikaya oradayım hocam."
Telefonu hızlıca kapatıp dolabıma doğru kalkmaya çalıştım, zira aniden ayağa kalkmış olmaya çalışmam sebebiyle çok güzel bir şekilde bacaklarım dolaşıp yeri öptüm. Kızların hepsi aynı anda;
"Hiiğ" diye ufak bir çığlık attılar lakin benim bekleme gibi bir lüksüm olmadığı için hemen dolabımı açıp mavi doktor formamı ve beyaz doktor önlüğümü askıdan aldım. Pijamaları fırlatır gibi çıkartıp, üstüme üniformamı giydim saçlarımı açtım ve tepeden daha düzgün bir topuz yaptım. Bu sırada Damla da benimle beraber ışık hızında hazırlanmış, çıkmak için en son telefonlarımızı elimize aldık.
"Kızlar siz bende kalın isterseniz ama bizim kaçta döneceğimiz belli değil" diye hızlıca konuştum.
"Tamam biz kalırız sıkıntı olmaz" diyen Ece'ye öpücük atıp odadan fırtına gibi çıktık.
Eee tabi kapımı dan diye açınca salonda oturmakta olan annem ve babam da bize bakakaldılar.
"Anne biz hastaneye gidiyoruz geç geliriz" dedik ve cevap vermelerini beklemeden insan hayatının saniyelerle bağlı olduğunu bilerekten hastaneye doğru hızlıca yürümeye başladık.
Bu bölümü beğendin mi?
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Eline kalemine yüreğine sağlık yazarım ♥️❤️❤️
Emeğine sağlık yazar hanımm
çok güzel olmuş benceee ay ne zaman tanışacaklar yaaa
Yorum
Yorum bulunamadı.