METANOYA

Bazı insanlar, senin içinde bir yıkım başlatır. Bazıları ise o yıkımdan seni yeniden doğurur. “Hayır diyorum sana istemiyorum!” “İstiyorsun.” dedi cazibesinden gram kaybetmeyerek şehvetli gözleriyle. “Yapamıyorum oldurmaya çalıştım olmadı.” Güçlü ve dengemi sarsacak elleriyle belimden kavrayarak hızla beni kendine doğru çekti. Kelimeler ağzımda düğümleniyor boğazımda yumru oluşturuyordu. Heyecandan ısınan bedenime ve kalbimin çarpıntısına aldanmayarak doğruca başımı yukarı kaldırarak gözlerinin içine baktım. Keskin ve başdöndüren narenciye karışımı misk kokusu içeren parfümü kendisinden uzaklaşmama imkan vermiyordu. “Bir şeyler eksik. Tanımlayamıyorum “ dedim cılız bir ses tonumla. Yüzüme düşen saç tutamlarını eliyle kulağımın arkasına tutturdu. Kulağıma doğru dudaklarını yaklaştırarak: “Ruhun ve nefes aldığın bu bedeninde dahil her zerrenle bana sunuldun.” dedi,